Αν κανείς θέλει να δώσει τον ορισμό του αντίθετου θα αρκούσε να πει αυτά τα δύο ονόματα: Γκάντι και Χίτλερ. Ο Γκάντι, κατά είκοσι χρόνια μεγαλύτερος από τον Χίτλερ, είχε ήδη δώσει πολλές μάχες πριν ανέβει στην εξουσία ο Χίτλερ. Είχε συμπαρασταθεί στη διεκδίκηση κοινωνικών δικαιωμάτων στη Ν. Αφρική και είχε αντιπαρατεθεί στη Βρετανική κυριαρχία στην Ινδία. Τώρα όμως έβλεπε μια τεράστια απειλή να απλώνει το σκοτάδι της στον κόσμο.
Ο Γκάντι συναντήθηκε πρώτα κρυφά με τον Μουσολίνι
Το 1931 ο Γκάντι επιστρέφοντας από το Λονδίνο, το οποίο επισκεπτόταν μετά τη σύναψη της Συνθήκης του Δελχί τον Μάρτιο του ίδιου χρόνου, σταμάτησε στη Ρώμη. Μια μικρή σημείωση στο ημερολόγιό του μας αποκαλύπτει ποιον συνάντησε "12 Δεκεμβρίου, 6 η ώρα, Μουσολίνι".
Σκοπός του ήταν να αποτρέψει τον Μπενίτο Μουσολίνι, που ίδρυσε το Φασιστικό κόμμα του το 1919 και ήταν πρωθυπουργός από το 1922, από το να ακολουθήσει τον δρόμο της βίας. Προφανώς, δεν είχε κανένα αποτέλεσμα.
Στην πρώτη του επιστολή προς τον Χίτλερ του έγραφε πως είναι "ο μόνος που μπορεί να αποτρέψει τον πόλεμο". Ήταν τον Ιούλιο του 1939 που του έγραφε ένα σημείωμα.
"Αγαπητέ φίλε,
Φίλοι μου ζητούν επίμονα να σου γράψω για το καλό της ανθρωπότητας. Ωστόσο αντιστεκόμουν καθώς νιώθω πως οποιαδήποτε επιστολή από εμένα θα θεωρείτο αυθάδης. Όμως, κάτι μου λέει να μην το σκεφτώ και να κάνω την παράκλησή μου, όποια αξία και αν έχει αυτή. Είναι ξεκάθαρο ότι σήμερα εσύ είσαι ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο που μπορείς να εμποδίσεις έναν πόλεμο που θα οδηγήσει τον κόσμο σε μια βάναυση κατάσταση".
"Πρέπει να πληρώσεις αυτό το τίμημα για ένα σκοπό όσο πολύτιμος και αν σου φαίνεται; Θα ακούσεις την παράκληση κάποιου που επίτηδες αποφεύγει τη μέθοδο του πολέμου όχι χωρίς σημαντική επιτυχία;" Και μεταξύ άλλων κατέληγε ζητώντας του συγχώρεση αν τον ενόχλησε γράφοντάς του.
Λίγους μήνες μετά την αποστολή της επιστολής ο Χίτλερ εισέβαλε στην Πολωνία, τον Σεπτέμβριο του 1939.
Η δεύτερη επιστολή: "σταμάτα τον πόλεμο"
Την ημέρα των Χριστουγέννων, το 1940, ο Γκάντι έγραφε τη δεύτερη επιστολή του ελπίζοντας ακόμη. Μόνο που δεν περιορίστηκε στις 131 λέξεις όπως στην πρώτη, αλλά έφτασε στις 1.028.
Προσφωνούσε και πάλι τον Χίτλερ "Αγαπητέ φίλε". Και συνέχιζε "Το γεγονός πως σε αποκαλώ φίλο, δεν είναι μια τυπικότητα. Δεν έχω εχθρούς. Η δουλειά μου τα τελευταία 33 χρόνια ήταν να οικοδομήσω μια οικουμενική φιλία, ανεξαρτήτως εθνικότητα, χρώματος ή θρησκευτικών πεποιθήσεων".
"Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία για την ανδρεία σου και την αφοσίωσή σου στην πατρίδα σου, ούτε πιστεύουμε ότι είσαι το τέρας που περιγράφουν οι αντίπαλοί σου" ξεκινά. Ωστόσο, στη συνέχεια περιγράφει τις πράξεις του "τερατώδεις και ασύμβατες με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια" αναφερόμενος στην ταπείνωση της Τσεχοσλοβακίας, στον βιασμό της Πολωνίας και στον τρόπο που κατάπιε τη Δανία.
"Αντιδρούμε στον Ναζισμό όπως και στον Βρετανικό Ιμπερεαλισμό. Όμως είμαστε αποφασισμένοι να καταργήσουμε την κυριαρχία του χωρίς βία".
"Έχουμε βρει στην αποχή από τη βία μια δύναμη που αν οργανωθεί μπορεί να υπερβεί οποιαδήποτε σύμπραξη βίας. Σε αυτή τη μέθοδο δεν υπάρχουν ηττημένοι. Ακολουθεί το μότο "πράξε ή πέθανε" χωρίς όμως να υπάρχουν σκοτωμοί και πληγές.
"Γι’ αυτό σου ζητώ να σταματήσεις τον πόλεμο στο όνομα της ανθρωπότητας".
Προσπαθώντας να τον προσεγγίσει μέσα από το μόνο κοινό που είχαν, τις διαφορές τους με τη Μ. Βρετανία του έγραφε: "Δεν έχεις να χάσεις τίποτα να θέσεις σε οποιοδήποτε διεθνές δικαστήριο τη διαμάχη σου με την Μ. Βρετανία. Ακόμα και αν κερδίσεις τον πόλεμο, αυτό δεν αποδεικνύει ότι είχες δίκιο. Αποδεικνύει μόνο ότι η δύναμή σου να καταστρέφεις είναι μεγαλύτερη".
Ενώ δεν δίστασε να γράψει επίσης στην επιστολή του: "Δεν αφήνεις πίσω σου μια υστεροφημία για την οποία ο λαός σου θα είναι περήφανος. Κανείς δεν είναι περήφανος για ένα ρεσιτάλ φρικαλεότητας όσο τέλεια οργανωμένες κι αν είναι".
Και συνέχιζε:
"Ιδίως αυτή την περίοδο (σ.σ των Χριστουγέννων) που οι καρδιές των λαών της Ευρώπης διψούν για ειρήνη έχουμε αναβάλλει ακόμα και τη δική μας ειρηνική διεκδίκηση. Θα σου ζητούσα πολλά αν σου έλεγα να μια προσπάθεια για ειρήνη μια περίοδο που μπορεί να μη σημαίνει τίποτα για εσένα προσωπικά, αλλά έχει σημασία για εκατομμύρια Ευρωπαίους, την άλαλη κραυγή των οποίων ακούω καθώς τα αυτιά μου είναι συντονισμένα με αυτά τα εκατομμύρια ανθρώπων;"
Στο τέλος προσθέτει πως η παράκλησή του αφορά και τον Μουσολίνι αναφέροντας τη συνάντησή τους στη Ρώμη.
Παρά τις προσπάθειες ακόμη και ενός ηγέτη όπως ο Γκάντι γνωρίζουμε όλοι τι επακολούθησε.
Ακολουθήστε το womantoc στο instagram
