Η δημοσιογράφος και πρώην σύζυγος του Μπάμπη Στόκα, Φωτεινή Ψυχίδου, τοποθετήθηκε με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο στο γεγονός της αποχώρησης του Μπάμπη Στόκα από το σχήμα με τον Σάκη Ρουβά, λίγες ημέρες μετά την πρεμιέρα τους.
Η Φωτεινή, με ένα μακροσκελές κείμενο της παρομοιάζει τους δύο τραγουδιστές με τους θεούς του Ολύμπου Διόνυσο και Απόλλωνα και εξηγεί το σκεπτικό της καταλήγοντας ότι ο ένας είναι διασκεδαστής και ο άλλος ψυχαγωγός.
«Ο Στόκας και ο Ρουβάς διαφέρουν όσο η μέρα και η νύχτα. Είναι δύο καλλιτεχνικές οντότητες που πραγματεύονται κατ’αντιδιαστολή. Πάω στον Σάκη για να ΔΩ... και ο Στόκας με ξενερώνει και βαριέμαι. Πάω στον Στόκα για να ΑΚΟΥΣΩ... και ο Σάκης κάνει φασαρία και με ενοχλεί. Πάω στον Μπάμπη για να 'καθαρίσω' τα εσώψυχα μου.. πάω στον Σάκη για να τα 'βγάλω'».
Διαβάστε παρακάτω όσα έγραψε η δημοσιογράφος:
«ΣΤΟΚΑΣ – ΡΟΥΒΑΣ
…Τα πράγματα είναι απλά και οι «θεοί» είναι δύο…
Στον Όλυμπο κάθε θεός είχε το βασίλειο του εκτός από μία συμβασιλεία. Αυτή του Απόλλωνα του ψυχαγωγού και του Διονύσου του διασκεδαστή.
Η Διονύσια διασκέδαση παράγεται απ' το σκεδάννυμι που σημαίνει διασκορπίζω έγνοιες με το σκέπαρνον 'σκεπάρνι'. Η Απολλώνια ψυχαγωγία αντιθέτως ,παράγεται από τις (λέξεις) ψυχή+άγω και εξιδανικεύεται ταυτισμένη με το 'τέρπω, , διαπλάθω, καλλιεργώ'.
Ο πάνσοφος Δίας γνωρίζει ότι το ανθρώπινο γένος έχει ανάγκη κι από τους δυο θεούς του. Γνωρίζει επίσης ότι έχει ανάγκη να τους βιώνει διαφορετικά. Γιατί πολύ απλά αυτοί οι δύο θεοί ΔΕΝ μπορούν να συνυπάρξουν.
Έτσι,τρεις μήνες τον Χειμώνα ο Απόλλωνας της πνευματικής ανάτασης και της ηθικής διάπλασης, εγκαταλείπει με όλο του το ιερατείο το ναό και δίνει το θρόνο και το σκήπτρο στον ασεβή Διόνυσο που καλλιεργεί τις ψευδαισθήσεις, και ικανοποιεί τα ευτελή πάθη εξεγείροντας το θυμικόν της ψυχής, (το τόσο χυδαίο αλλά και τόσο απαραίτητο κατά τον Πλάτωνα).
Και ερχόμαστε στο σήμερα:
Δεν πιστεύω ότι υπάρχει ποιοτικό και εμπορικό κοινό. Αυτός που ακούει μόνο ποιοτική μουσική έχει παρωπίδες και είναι κομπλεξικός. Αυτός που ακούει μόνο σκυλάδικα και ποπ-ουδάκια απλά είναι βλάκας. Ο μέσος άνθρωπος ακούει και τα δύο. Γι αυτό και έχει ανάγκη από το διαχωρισμό σε εμπορικούς και εντέχνους καλλιτέχνες.
Ο Στόκας και ο Ρουβάς διαφέρουν όσο η μέρα και η νύχτα. Είναι δύο καλλιτεχνικές οντότητες που πραγματεύονται κατ’αντιδιαστολή.
Πάω στον Σάκη για να ΔΩ... και ο Στόκας με ξενερώνει και βαριέμαι.
Πάω στον Στόκα για να ΑΚΟΥΣΩ... και ο Σάκης κάνει φασαρία και με ενοχλεί.
Πάω στον Μπάμπη για να 'καθαρίσω' τα εσώψυχα μου.. πάω στον Σάκη για να τα 'βγάλω'..
Το ολόχρυσο κορμάκι της Ειρήνης του survivor λειτούργει αποπροσανατολιστικά και αποχαυνωτικά και δεν μπορώ να μυηθώ στα λιτά ακόρντα των Πυξ.
Βγαίνω ντυμένη στην πένα με σκοπό να μου φτιάξει ο Σάκης μακαρόνια με κιμά, αλλά ο μουτρωμένος Μπάμπης δεν με αφήνει να τα χωνέψω.
Η αισθητική αξία, και ηθική λειτουργιά των στίχων του Αλκη Αλκαίου που ερμηνεύει ο Στόκας αντιδιαστέλλεται από τον αδιαφορισμό της show biz που απολαμβάνει το επιτηδευμένο και λαμπερό ροκοκό σκηνικό του Estate πρώτο τραπέζι πίστα. Εκεί οι τοίχοι έχουν αυτιά για έναν μόνο Αλκαίο κι αυτόν τον λένε Γιώργο.
Κι έτσι όλα τελειώνουν στη σύγχρονη Βαβυλώνα του Estate που τίποτα δεν φοβάται όσο την πλήξη και τη γελοιότητα που όμως και τα δυο περισσεύουν. Ο κόσμος μπερδεύεται., και οι δυο θεοί αποδεικνύονται απελπιστικά ανεπαρκείς.
Ο Στόκας και ο Σάκης αποτελούν δύο εκ διαμέτρου αντίθετες εκβολές. Τα νερά τους δεν μπορούν να συνυπάρξουν στον ίδιο ποταμό και γι αυτό τους πήρε το ποτάμι. Αυτά παθαίνει όποιος κάνει τσαλιμάκια με τους θεούς… Μα το Δια»!
