"Αύγουστος… ήλιος στη παραλία…
Φεύγουν τα πλοία… σ’ άλλα νησιά…
Φεύγουν οι φίλοι… φεύγουν τα πλοία…
Μια ησυχία στην ερημιά…
Χάθηκα… χάθηκα μες’ τη ζωή μου…
Χάθηκες… χάθηκες μες’ τη βροχή…
Σβήσανε τα φώτα στη παραλία…
Ηρθ’ ο Σεπτέμβρης… ηρθ’ η βροχή…
Φεύγαν οι φίλοι… φεύγαν τα πλοία…
πήγε χαμένη η εκδρομή…
Χάθηκα… χάθηκα μεσ’ τη ζωή μου…
Χάθηκες… χάθηκες μεσ’ τη βροχή…"
Οι συγκλονιστικοί στίχοι του τραγουδιού «Χάθηκα μέσα στη ζωή μου» σε μουσική Σταμάτη Κραουνάκη και στίχους Λούλας Αναγνωστάκη είχαν την μεγάλη τύχη να βρουν την φωνή τους πάνω στο θεατρικό σανίδι από δύο μεγάλες γυναίκες του ελληνικού θεάτρου και σινεμά.
Οι δύο μεγάλες καλλιτεχνικές αδυναμίες της σημαντικής θεατρικής συγγραφέως, Λούλας Αναγνωστάκη, μίας γυναίκας που κατάφερε αφήσει πίσω της σπουδαία θεατρικά κείμενα και να αποδομήσει με μεγαλείο την θηλυκή ψυχοσύνθεση στο διάσημο έργο της «Διαμάντια και Μπλουζ», ήταν η Τζένη Καρέζη και η Ζωή Λάσκαρη.
Και οι δύο είπαν «ναι» στην πρόκληση της σύνθετης Άννας, μίας ηρωίδας που επέλεξε συνειδητά τη μοναξιά της και σήμερα κάνει μία αναδρομή στο παρελθόν της αξιολογώντας τα λάθη του παρελθόντος. Η Άννα υπήρξε μία γυναίκα που αγάπησε δυνατά αλλά δεν προτίμησε να μην το ομολογήσει. Κάποτε, ένας νεαρός έφηβος την περίμενε, εκείνη όμως δεν πήγε ποτέ στο ραντεβού τους, δίχως να του εξηγήσει τους λόγους. Εκείνος απάντησε με ένα γράμμα και ένα ποίημα. Τα χρόνια πέρασαν, και η κόρη της Άννας μαζί με την παρέα της ψάχνουν στίχους για ένα τραγούδι προκειμένου να συμμετάσχουν σε ένα φεστιβάλ τζαζ. Η Άννα, τους δίνει το παλιό εκείνο ποίημα που δεν ξέχασε ποτέ, και τους περιμένει σπίτι της για να προβάρουν το τραγούδι.
Η Τζένη Καρέζη ερμηνεύει στο πιάνο το κομμάτι που θεωρείται η πιο συγκλονιστική και συγκινητική στιγμή του έργου.
Η Καρέζη υποδύθηκε τον ρόλο της Άννας τη θεατρική σεζόν 1990 - 1991, λίγους μόλις μήνες πριν φύγει από τη ζωή, και αναγκάστηκε να διακόψει απότομα τις παραστάσεις όταν η ασθένεια της δεν της επέτρεπε πια να εμφανίζεται στο θέατρο. Τα «Διαμάντια και Μπλουζ» ήταν το τελευταίο έργο της ζωής της.
Το υπέροχο έργο της Λούλας Αναγνωστάκη βρήκε ξανά φωνή το 2006, με την ερμηνεία της Ζωής Λάσκαρη, η οποία επέλεξε να δώσει στον ρόλο της Άννας μίας δική της, πιο φωτεινή και παιχνιδιάρικη διάσταση.
Τρεις σπουδαίες γυναίκες που συναντήθηκαν για να κάνουν το ελληνικό θέατρο καλύτερο και πολύ πιο ξεχωριστό.
