Και να το είδαμε ήδη. Από έξι επεισόδια αποτελείται η νέα μίνι- σειρά του Netflix Anatomy of a Scandal με λαμπερούς Βρετανούς πρωταγωνιστές. Τον ρόλο της Σόφι Γάιτχαουζ κρατά η Σιένα Μίλερ και συμπρωταγωνιστής της είναι ο Ρούμπερτ Φρεντ, στον ρόλο του συζύγου της Τζέιμς. Πρόκειται για ένα ζευγάρι λευκών, πλούσιων προνομιούχων μελών της βρετανικής ελίτ που πηγαίνει με ευθεία ανάθεση σε Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και συνεχίζουν με τα εφόδια όχι μόνο της οικογένειας και της οικονομικής τους κατάστασης, αλλά και των νέων επαφών που έχουν κάνει στα εστέτ Πανεπιστήμια τους. Επόμενος σταθμός; Η πολιτική και η διακυβέρνηση της χώρας. Σας θυμίζει κάτι;
Η Σόφι και ο Τζέιμς είναι sweethearts ήδη από το Πανεπιστήμιο και τώρα είναι παντρεμένοι με δύο παιδιά, όμορφο σπίτι στο Λονδίνο, οικιακή βοηθό- νταντά, ακριβά ρούχα και απαράμιλλο στιλ. Όλα βαίνουν καλώς μέχρι το ξέσπασμα ενός ερωτικού σκανδάλου, καθώς ο Τζέιμς διατηρούσε ερωτική σχέση με μία υφιστάμενη του. Στην αρχή το σκάνδαλο είναι διαχειρίσιμο, αφού σ’ έναν ανδροκρατούμενο κόσμο, και δη αυτής της κοινωνικής τάξης, όλοι πετάνε με μεγάλη ευκολία ένα «boys will always be boys», και σαν τη σκόνη πλυντηρίου όλοι οι λεκέδες εξαφανίζονται.
Τι θα συμβεί όμως όταν η κοπέλα θα ισχυριστεί ότι το αφεντικό της τη βίασε μέσα σε ασανσέρ του Κοινοβουλίου; Χμμ, τα πράγματα περιπλέκονται λίγο, καθώς ο Πρωθυπουργός της χώρας, τέως συμφοιτητής και κολλητός φίλος του Υπουργού Τζέιμς (ξέρετε πώς είναι αυτά) αρχίζει λίγο να δυσαρεστείται, ενώ ένα γκρίζο σύννεφο έρχεται να σκιάσει ξαφνικά τη μαγική ζωή της οικογένειας. Την υπόθεση αναλαμβάνει η σκληρή Εισαγγελέας Κέιτ (στον ρόλο η εξαιρετική Μισέλ Ντόκερι, γνωστή από το Downton Abbey) που έχει άκρως προσωπικούς λόγους να θέλει τη δίωξη του Υπουργού (που δεν σας αποκαλύπτουμε γιατί θα ήταν το απόλυτο spoiler).
Και καλά μέχρι εδώ. Δεν μιλάμε και για σενάριο επιπέδου Succession, αλλά έχει ένα σχετικό ενδιαφέρον. Έπειτα όμως αρχίζουν τα ατέλειωτα flash back στη φοιτητική ζωή του ζεύγους, σπαράγματα που αποκαλύπτουν (ή θα ήθελαν) πτυχές της προσωπικότητας των κεντρικών ηρώων. Πως π.χ η Σόφη ήταν ανέκαθεν νόστιμη και κάπως ελαφρόμυαλη πλούσια νεαρή που δεν ήθελε να κοπιάσει και πολύ για τις σπουδές της, ήθελε να παίρνει έτοιμες τις εργασίες της και απέστρεφε το βλέμμα απ' ό, τι θα μπορούσε ενδεχομένως να τη φέρει σε δύσκολη θέση. Και πώς ο Τζέιμς, ο νυν Πρωθυπουργός και η Αδελφότητά τους συμπεριφερόντουσαν από τότε ως λευκοί άντρες που ξέρουν ότι θα τους συγχωρεθούν όλα. Μα όλα.
Η σκηνοθεσία όμως είναι εκείνη ισοπεδώνει το σίριαλ καταφεύγοντας σε ξεπερασμένες τεχνικές κι αισθητική -όπως το να γυρνάει ιλιγγιωδώς 360 η κάμερα γύρω από έναν ήρωα για να δείξει την αναταραχή του, κουραστικά flash back, περίεργες γωνίες λήψεις για εντυπωσιασμό, μια τέλοσπαντων φλύαρη και κάπως αφελής σκηνοθεσία. Παρότι η σκηνοθέτρια, Σ. Τζ Κλάρκσον είχε στα χέρια της ηθοποιούς που μπορούσαν να αποδώσουν και έκαναν -η αλήθεια είναι- ό,τι μπορούσαν στις ερμηνείες τους. Ενδεικτική είναι μία σεκάνς προς το τέλος όταν ο Τζέιμς επανέρχεται στην περσόνα του και ξαναγίνεται ο ίδιος αλαζόνας που ήταν και πριν ατενίζοντας από ψηλά και πάλι τον κόσμο.
Τώρα να το δει κανείς ή να μην το δει; Ναι, να το δει. Πρόκειται για μια παραγωγή 100 φορές καλύτερη από τα σίριαλ της ελληνικής τηλεόρασης, που διαθέτει ένα συμπαθές σενάριο, μια κάπως far fetched ανατροπή που έχει ενδιαφέρον, καλές ερμηνείες και σκηνές από την κλειδαρότρυπα για τις ζωές εκείνων που τους μπορούν να κάνουν τα πάντα. Σχεδόν τα πάντα.
Κεντρική εικόνα: Splash News- Ideal
Ακολουθήστε το Woman Toc στο Instagram
