«Γεννήθηκα στις 8 Ιανουαρίου 1981, γι’ αυτό και η μάνα μου με φώναζε "χιονούλα"! Σε μια φωτογραφία φαίνεται ότι είμαστε ολόιδιες, δυστυχώς δεν ζει... Ήμουν πάρα πολύ ήσυχο μωράκι και στη συνέχεια παιδάκι, αλλά άγρια στην εφηβεία, εκεί τα πήρα όλα παραμάζωμα. Ήμουν μοναχοπαίδι κι επομένως η αδυναμία όλων. Πολύ συντηρητική και αυστηρή οικογένεια, κυρίως ο πατέρας μου. Όλες οι συζητήσεις στο σπίτι πάντα πολιτικές, έντονα πολιτικοποιημένη οικογένεια κι εγώ μικρό παιδάκι παρακολουθούσα. Τετάρτη δημοτικού έκανα ήδη αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και μπαλέτο!!! Ένα χαλαρό προγραμμα! (γέλια) Έβλεπα φανατικά "Φρουτοπία", το "Κουτί με τα παραμύθια" και "Στρουμφάκια". Λάτρευα τον Νιλς Χόλγκερσον.
Τελείωσα το θρυλικό 2ο Λύκειο Θεσσαλονίκης στην Ικτίνου, το ξέρει όλη η πόλη.
»Το καλοκαίρι όμως στη Θεσσαλονίκη, δεκαετία του ’80, χορτάσαμε παιχνίδι έξω, όλη μέρα, πλατεία Ναυαρίνου το πρωί, πλατεία Αριστοτέλους και Αγία Σοφία το απόγευμα, όλη η τάξη.
»Τελείωσα το θρυλικό 2ο Λύκειο Θεσσαλονίκης στην Ικτίνου, το ξέρει όλη η πόλη. Αυτό τελείωσε και ο Βενιζέλος και το σπίτι μου είναι στα πέντε λεπτά με τα πόδια από τη θάλασσα. Ακόμα και τώρα όταν πηγαίνω είναι το πρώτο πράγμα που κάνω: Βόλτα με τα πόδια στην παραλία, τουλάχιστον από το λιμάνι μέχρι το Μακεδονία Παλλάς. Αυτό που μου έμαθαν οι γονείς μου είναι να είμαι πολύ αυστηρή με τον εαυτό μου και να αισθάνομαι ότι έχω αποτύχει όταν απομακρύνομαι από τον πραγματικό μου εαυτό, από το κέντρο μου, όταν γίνομαι έρμαιο των συνθηκών».
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ
Πηγή: On time / Από τη ΣΑΣΑ ΣΤΑΜΑΤΗ (sasastamati@yahoo.com)
