Από τον Βύρωνα Κριτζά
Όταν έκανε πρεμιέρα το Star Academy, αρνήθηκα δύο προτάσεις εξόδου για να κάτσω να το δω, καθαρά λόγω Καρβέλα. Μου φαινόταν περίεργο που ένας άνθρωπος ο οποίος τα τελευταία 15 χρόνια έχει βγει δυο-τρεις φορές όλες κι όλες στην τηλεόραση, ενέδιδε σε ένα talent show.
Σε γενικές γραμμές, δεν μου άρεσε. Αποφάσισα να μην ξανασχοληθώ. Ώσπου το περασμένο Σάββατο μπαίνω στο facebook και βλέπω ότι ο Καρβέλας πέταξε σε μια παίκτρια την τσίχλα του. Και να που ξανακύλησα. Αναζήτησα το στιγμιότυπο στο youtube, διψασμένος για σόου.
Χαζός δεν είμαι. Ξέρω τι συμβαίνει: Για να έχει απήχηση κάτι σήμερα, είτε λέγεται τηλεοπτική εκπομπή, είτε καλλιτεχνικό έργο, είτε οτιδήποτε, πρέπει να τραβάει την προσοχή – ιδανικά με αρνητικό τρόπο. Αν βγει ένας επώνυμος και πει μια σωστή κουβέντα, ελάχιστοι ασχολούνται. Αν βγει και πει μια κοτσάνα για τους γκέι ή τους μετανάστες, θα πλημμυρίσει το facebook.
Όσες φορές προσπάθησε να ξεφύγει από την εμπορικότητα (την οποία με το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του και το λαϊκό ένστικτο είχε στο τσεπάκι), κουτουλούσε σε τοίχο.
Το Star Academy, για να επανέλθω στο θέμα μου, δεν θα μπορούσε να βγει ποιοτικό για χίλιους δυο λόγους, που δεν είναι της παρούσης να τους αναλύσουμε. Τα χαμηλά νούμερα τηλεθέασης που αναπόφευκτα σημειώνει, μπορούν να ανέβουν μόνο με τη χυδαιότητα, γιατί η χυδαιότητα προκαλεί, γεννάει συζητήσεις, κολλιέται σαν αρρώστια, θριαμβεύει μέσα από την ίδια τη διαπόμπευσή της. «Ενοχλήθηκα πάρα πολύ με το Νίκο με την τσίχλα και ντρέπομαι» βγήκε και είπε η κυρία Γκαγκάκη στους μαθητές της Ακαδημίας. Σιγά μην το ‘λεγε, αν δεν ήξερε πως θα λειτουργήσει υπέρ της εκπομπής. Ποιος βγαίνει να πει δημόσια κάτι που θα βλάψει το «μαγαζί» του; Ντόρο θέλουνε να προκαλέσουν και τίποτ’ άλλο. Ο Καρβέλας παίζει το ρόλο του κακού εξυπνάκια, η Βίσση είναι ο εξισορροπιστής, οι άλλοι δύο κριτές απλά συνοδεύουν και η Γκαγκάκη κάνει την αυστηρή. The whole world is a stage, τα ‘χουνε πει κι άλλοι.
Κατανοούμε, λοιπόν. Αυτό σημαίνει ότι υπερασπιζόμαστε; Όχι βέβαια. Βλακεία του Καρβέλα να κοροϊδεύει δημόσια νέα παιδιά, τυφλωμένα απ’ το όνειρό τους. Άχαρο θέαμα, όσο να πεις, ο άνθρωπος που έγραψε το «Δώδεκα» και το «Ποτέ μη λες ποτέ», να βγαίνει στα 65 του και να πετάει τσίχλες σε κοριτσάκια. Πώς φτάσαμε ως εδώ;
Θα σας πω. Όταν τo 1980, πριν γίνει γνωστός, ο Καρβέλας έγραψε μια χούφτα αξιόλογα αγγλόφωνα ποπ/ροκ τραγούδια με το συγκρότημα Taxi, ο δίσκος πήγε άπατος. Όταν το 1991 επιχείρησε να αποτινάξει τον τίτλο του σουξεδιάρη, ανεβάζοντας με δικά του προσωπικά έξοδα μια ροκ όπερα, εισέπραξε χλεύη. Όταν το 2009 κυκλοφόρησε έναν καλό, φιλότιμο προσωπικό δίσκο με τίτλο Αντίο Χειμώνα, εμείς ακούγαμε τα Παρατράγουδα. Όσες φορές προσπάθησε ο άνθρωπος αυτός να ξεφύγει από την εμπορικότητα (την οποία με το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του και το λαϊκό ένστικτο είχε πάντα στο τσεπάκι), κουτουλούσε σε τοίχο.
Μην το ψάχνετε πολύ, η ιστορία του Καρβέλα είναι μια ιστορία τραγική. Δεκαετίες τώρα, διασκεδάζουμε με τα τραγούδια ενός συνθέτη, για τον οποίο το μόνο που έχουμε να πούμε είναι ότι μοιάζει με γριά μάγισσα, ρατσιστικά, προσβλητικά. Δεκαετίες τώρα, του καταλογίζουμε ότι γράφει ανόητους στίχους («είναι γάτα ο κοντός με τη γραβάτα», «ο σκύλος μου είναι gay», «ο διάβολος είναι από την Ελλάδα»), όταν οι ίδιοι αυτοί στίχοι μαρτυρούν πριν και πάνω απ’ όλα μια τάση αυτοϋπονόμευσης, ένα έλλειμμα σοβαροφάνειας. Δεκαετίες τώρα, επισκεπτόμαστε μια πόρνη της τέχνης για να ξεδώσουμε - και μετά τη βρίζουμε.
Θα μου πείτε, φταίει κι αυτός. Μπορούσε να επιμείνει περισσότερο σε ποιοτικές δουλειές. Να αποσυρθεί από την πρώτη γραμμή, όπως έκανε π.χ. σε ανύποπτο χρόνο ο Κηλαηδόνης, όταν είδε ότι δεν τον παίρνει. Να διατηρήσει ένα ποιοτικό ελάχιστο, θωρακίζοντας την όποια αλήθεια της τέχνης του σε κάτι λιγότερο δημοφιλές και κραυγαλέο. Μπορούσε, ναι. Ακόμα κι έτσι όμως, αυτοί που τον κοροϊδεύουν σήμερα, μου θυμίζουν αυτούς που κοροϊδεύουν το ΠΑΣΟΚ: Δεν παίξαμε κι εμείς τον ρόλο μας στην ανάδειξή του; Μας το επέβαλε κανένας με το ζόρι;
Για να τελειώνουμε: Ο Καρβέλας του Star Academy μπορεί ακόμα να γράψει ένα καλό τραγούδι (το πρόσφατο «Ξανά μανά» της Βίσση είναι τέτοιο), απλώς λόγω συνθηκών δεν μπορεί να βγάλει λεφτά από αυτό. Ως εκ τούτου, υποκύπτει στη χυδαιότητα ενός τηλεοπτικού σόου που πρώτος απ’ όλους ο ίδιος θα απαξίωνε ως θεατής, καθαρά για οικονομικούς λόγους. Ο Καρβέλας του Star Academy είναι τόσο «λαϊκιστής», όσο και ο τίτλος αυτού του άρθρου, που ζητάει απεγνωσμένα το κλικ σου επειδή είναι ο μόνος τρόπος του για να επιβιώσει. Ο Καρβέλας του Star Academy είμαστε εμείς, ταλαντούχοι και κακομοίρηδες, αλλοιωμένοι από την περιρρέουσα φτήνια των καιρών.
