Στο φεστιβάλ Καννών βρέθηκε η Μαριόν Κοτιγιάρ για να προωθήσει τη νέα της ταινία 'Annette'. Η Γαλλίδα ηθοποιός μίλησε στη συνέντευξη Τύπου για την ταινία για τις δυσκολίες που αντιμτεωπίζουν οι καλλιτέχνες όταν γίνονται διάσημοι, κάτι που αντιμετωπίζει η ηρωίδα που υποδύεται αλλά και η ίδια στην πραγματική της ζωή.
Η 'Annette' δεν είναι μια συμβατική ταινία. Η ιστορία δύο καλλιτεχνών που φέρνουν στον κόσμο ένα κοριτσάκι και κάθε λεπτό της ζωής τους απαθανατίζεται από τους παπαράτσι, δεν άρεσε σε πολλούς. Στην πρεμιέρα του φεστιβάλ, κάποιοι έφυγαν στα μισά της ταινίας αλλά όσοι έμειναν χειροκρότησαν στο τέλος για πάνω από πέντε λεπτά.
Στην πρεμιέρα του φεστιβάλ, κάποιοι έφυγαν στα μισά της ταινίας αλλά όσοι έμειναν χειροκρότησαν στο τέλος για πάνω από πέντε λεπτά.
«Έχω την εμπειρία του να σε αναγνωρίζουν αλλά η ανάγκη είναι ακόμα μέσα μου” παραδέχτηκε η ηθοποιός, εξηγώντας πως “ήταν ένα μεγάλο ερώτημα στην προσωπική μου ζωή. Γιατί νιώθουμε την ανάγκη να μας κοιτάζουν, να μας ακούν, να μας αγαπούν τόσοι άνθρωποι που δεν γνωρίζουμε; Και πώς μπορεί να χτίσει την αυτοπεποίθησή σου κατά κάποιο τρόπο. Αλλά μπορεί και να σε καταστρέψει, ειδικά αν δεν έχεις αρκετή αγάπη για τον εαυτό σου».
«Το να έχεις αυτόν τον καθρέφτη τόσων πολλών ανθρώπων να σε αγαπούν, μπορεί να σε βάλει σε μια κατάσταση που δεν είναι λογική. Και μετά μπορεί να σε καταστρέψει ακόμα περισσότερο κι έχουμε δει πολλούς διάσημους να πέφτουν γιατί κάτι δεν πάει καλά με την εικόνα» είπε η Κοτιγιάρ.
Η ηθοποιός χρειάστηκε να τραγουδήσει live για τις ανάγκες του μιούζικαλ, εξηγώντας ότι “συνήθως όταν τραγουδάς σε ένα μιούζικαλ, ηχογραφείς τα τραγούδια στο στούντιο και τραγουδάς play back στο γύρισμα. Αλλά εκεί ήταν live, το οποίο σημαίνει ότι ο ήχος άλλαζε με κάθε κίνηση του σώματος κι έχουμε πολύ live τραγούδι. Εκπαιδεύτηκα για να τραγουδώ ενώ κινούμαι, ενώ τρέχω, περπατώ και σκύβω”.
Η ηθοποιός αναφέρθηκε και στον σκηνοθέτη της ταινίας, Λεός Καράξ, λέγοντας μεταξύ αστείου και σοβαρού ότι είχε μεγάλες προσδοκίες από τους ηθοποιούς. «Δεν ήξερα πώς θα ήταν η μέρα. Θα σκεφτόσουν 'σήμερα, δεν νομίζω να είναι δύσκολα' και ξαφνικά φορούσες τακούνια 30 εκατοστών και βρισκόσουν σε ένα στενό δρομάκι να τραγουδάς. Βασικά αυτή ήταν η μόνη φορά που είπα ότι δεν μπορώ να το κάνω, επειδή πίστευα ότι θα πέσω και θα σπάσω το πόδι μου».
Κεντρική φωτογραφία:Splash News/Ideal Image
