Όλοι τη γνωρίζουμε για τους εμβληματικούς ρόλους της σε ταινίες όπως «Ωραία μου Κυρία» και «Πρόγευμα στο Τίφανις». Όμως μια βιογραφία του συγγραφέα Robert Matzen, «Dutch Girl: Audrey Hepburn and World War II», ήρθε να φωτίσει το λιγότερο γνωστό παρελθόν της Όντρεϊ Χέπμπορν, από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθοριστικό για τη μετέπειτα πορεία της ζωής της, καθώς και την ιδιαίτερη σχέση της με την Άννα Φρανκ, που αποκαλούσε «αδερφή ψυχή».
Η Χέπμπορν, που διέφυγε, όπως και η Φρανκ, με την οικογένειά της στην Ολλανδία σε μια προσπάθεια να δραπετεύσουν από τους Ναζί, έζησε την εκτέλεση του θείου της και τον εκτοπισμό του ετεροθαλούς αδερφού της σε στρατόπεδο εργασίας. Ο Matzen ισχυρίζεται ότι η ίδια είχε υποστηρίξει την Αντίσταση χορεύοντας σε «μυστικές εκδηλώσεις» που γίνονταν για τη συγκέντρωση χρημάτων, παραδίδοντας μυστικά εφημερίδες, μεταφέροντας μηνύματα και φαγητό σε πιλότους του συμμαχικού στρατού που κρύβονταν στα δάση.
Το «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» έπεσε στα χέρια της τυχαία, το 1946. «Δεν ήξερα τι θα διαβάσω» θυμόταν η ηθοποιός αργότερα. «Μετά από αυτό, δεν θα ήμουν ποτέ ξανά η ίδια».
Όπως ανακάλυψε κατά την ανάγνωση του βιβλίου, η Άννα Φρανκ ήταν συνομήλική της. Με την οικογένειά της είχε δραπετεύσει, μετά την άνοδο του Χίτλερ, από τη Γερμανία στο Άμστερνταμ όπου, όταν η αδερφή της Άννα κλήθηκε να παρουσιαστεί στους Ναζί, κρύφτηκαν όλοι μαζί σε ένα σπίτι, όπου εκτυλίσσεται η αφήγηση. Την περίοδο που διάβασε το «Ημερολόγιο» η Χέπμπορν ήταν και η ίδια κάτοικος του Άμστερνταμ και τη συνεπήρε τόσο η ιστορία, που έσπευσε στη διεύθυνση που φιλοξένησε τις τελευταίες μέρες των Φρανκ και τη συγγραφή του θρυλικού ντοκουμέντου.
Δεν ήταν μόνο η δυνατή πένα της Φρανκ, αλλά και οι ομοιότητές της με τη Χέπμπορν που σημάδεψαν τη σταρ. Είχαν γεννηθεί με έξι εβδομάδες διαφορά: η Όντρεϊ στις 4 Μαΐου του 1929, η Άννα στις 12 Ιουνίου του ίδιου χρόνου. Ήταν δύο μελαχρινά κορίτσια που ζούσαν στην Ολλανδία αλλά είχαν προέλθει από άλλες χώρες (η Χέπμπορν είχε γεννηθεί στις Βρυξέλλες). Επιπλέον, κάποια αποσπάσματα του βιβλίου ταυτίζονταν με μερικές από τις πιο τραγικές οικογενειακές αναμνήσεις της Χέπμπορν. Όπως είπε η τελευταία σε έναν δημοσιογράφο: «Αν διαβάσεις το ημερολόγιο, έχω υπογραμμίσει ένα σημείο όπου λέει η Φρανκ: Σήμερα εκτελέστηκαν πέντε όμηροι. Εκείνη τη μέρα είχε εκτελεστεί ο θείος μου. Οι λέξεις εκείνου του παιδιού, που διάβαζα, περιέγραφαν ό,τι υπήρχε μέσα μου. Λειτούργησαν σαν κάθαρση για μένα. Αυτό το παιδί, που κλειδώθηκε στους τέσσερις τοίχους, είχε γράψει μια πλήρη αναφορά όλων όσων έζησα και ένιωσα».
«Αν διαβάσεις το ημερολόγιο, έχω υπογραμμίσει ένα σημείο όπου λέει η Φρανκ: Σήμερα εκτελέστηκαν πέντε όμηροι. Εκείνη τη μέρα είχε εκτελεστεί ο θείος μου»
Η οικογένεια της Άννα ανακαλύφθηκε από την Γκεστάπο τρεις μέρες μετά την τελευταία καταχώρηση στο ημερολόγιό της (1η Αυγούστου 1944) και μεταφέρθηκε στο Άουσβιτς. Μόνο ο πατέρας, Ότο, επιβίωσε μέχρι το τέλος του πολέμου.
Το 1958 ο Τζορτζ Στίβενς πρόσφερε στη Χέπμπορν το ρόλο της Εβραιοπούλας στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου από την Twentieth Century Fox. Η ηθοποιός, τότε ανάμεσα στους πιο περιζήτητους σταρ της εποχής, ξαναδιάβασε το βιβλίο προτού απαντήσει: «Με διέλυσε τόσο, που δεν μπορούσα να το διαχειριστώ» είπε. «Νιώθω σαν να συνέβησαν όλα αυτά στην αδερφή μου. Δεν μπορούσα να παίξω σε μια ταινία για τη ζωή της αδερφής μου. Όλα μού φαίνονται πολύ κοντινά, κατά κάποιον τρόπο ήταν η αδερφή ψυχή μου».
Αρνήθηκε λοιπόν τον ρόλο, δέχτηκε όμως να συναντήσει τον Ότο Φρανκ, όταν πλέον ζούσε με τη δεύτερη γυναίκα του στην Ελβετία (ήταν αυτός που είχε σώσει το ημερολόγιο και που, υπερνικώντας το πένθος του, είχε αγωνιστεί για να το εκδώσει). Στη συνάντησή τους γνώρισε έναν όμορφο, δυναμικό άντρα που φαινόταν να έχει περάσει «διά πυρός και σιδήρου». Παρόλο που ο Ότο Φρανκ την κοίταξε στα μάτια και σχεδόν την εκλιπάρησε να ερμηνεύσει την κόρη του, η Χέπμπορν δεν είχε άλλη επιλογή παρά να του απαντήσει, από τα βάθη της ψυχής της: «Δεν μπορώ».
Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram
Κεντρική φωτό: Wikipedia/Public Domain
