Το φαντάζομαι κάπως έτσι, μπορεί να κάνω και λάθος. Ο ήλιος έλουζε το Λος Άντζελες κλείνοντας το μάτι στους επίδοξους νεογνούς του σταρ σύστεμ, χαϊδεύοντας παράλληλα την καλοχτενισμένη κόμη των καθιερωμένων χολιγουντιανών αστέρων. Τέλη Οκτώβρη. Στην πόλη που η βιομηχανία του κινηματογράφου ζει και αναπνέει όλα σχετίζονται με ρόλους. Μέσα κι έξω από τα στούντιο. Μπροστά και πίσω από τις κάμερες. Στις δημόσιες εμφανίσεις και στα πριβέ πάρτι. Στους υλιστές, βαθιά καταναλωτές και ανικανοποίητους, κοκαϊνομανείς ήρωες του Μπρεντ Ίστον Έλις και στους εξουσιομανείς, αμοράλ πρωταγωνιστές του House of Cards.
Εκείνο το πρωί, λοιπόν, και πριν ο ήλιος μεσουρανήσει έσκασε η είδηση. Ο ηθοποιός Άντονι Ραπ κατηγόρησε τον Σπέισι ότι τον είχε παρενοχλήσει σεξουαλικά το 1986. Απαντώντας, ο Σπέισι είπε ότι δεν θυμάται το περιστατικό, αλλά αν όντως συμπεριφέρθηκε έτσι, του οφείλει την πιο ειλικρινή του συγγνώμη για αυτό, που ήταν μια απρεπής συμπεριφορά μεθυσμένου, και λυπάται για τα συναισθήματα που ένιωθε o Ραπ όλα αυτά τα χρόνια. Συνεχίζοντας, για την προσωπική του ζωή δήλωσε ότι συνήθιζε να έχει σχέσεις τόσο με γυναίκες όσο και με άντρες και τώρα επιλέγει να ζήσει ως γκέι άντρας.
Η απάντηση αυτή, η οποία στερείται επιδεικτικής μεταμέλειας και αγγίζει τη φρικτή νοσηρότητα του ζαχαρώματος ανήλικου, δεν άρεσε φυσικά σε κανέναν. Ούτε στους ομοφυλόφιλους, ούτε στους ετεροφυλόφιλους, ούτε στο ίδιο το Χόλιγουντ. Το Netflix έσπευσε να διακόψει την σειρά που πρωταγωνιστούσε ο 58χρονος ηθοποιός, που γεννήθηκε στο Νιου Τζέρσεϊ, υπό την σκιά ενός πατέρα ναζί και παιδόφιλου, όπως μάθαμε από τον αδερφό του.
«Υπήρχε τόσο σκοτάδι στο σπίτι μας, που δυσκολεύεται κανείς να το πιστέψει. Η δυστυχία ήταν διάχυτη. Ο Κέβιν προσπαθούσε να αποφύγει όλα όσα συνέβαιναν με το να κλείνεται σε έναν δικό του κόσμο, αποφεύγοντας κάθε συναίσθημα. Με τον καιρό έγινε πολύ ύπουλος και υπολογιστικός. Ήταν τόσο αποφασισμένος να αποφύγει το ξύλο και προσπαθούσε με τόση μανία να έχει άψογη συμπεριφορά που στο τέλος δεν έμεινε μέσα του κανένα συναίσθημα»,ανέφερε ο 62χρονος Ράνταλ Φάουλερ. Οι σκελετοί βγήκαν μεμιάς από το ντουλάπι και το ΄ριξαν σε έναν ξέφρενο, ερεβώδες trance χορό γύρω από τη φήμη του στιλπνού, απόμακρου, ψυχρού αλλά σπουδαίου Κέβιν.
Πριν προλάβει να στεγνώσει το μελάνι των ειδήσεων αυτών, νέες κατηγορίες έρχονται στο φως. Ο Μεξικανός ηθοποιός Ρομπέρτο Καβάζος και ο κινηματογραφιστής Τόνι Μοντάνα αποκαλύπτουν αμφότεροι παλιότερο στρίμωγμα από τον πρεσβύτερο, πετυχημένο και βραβευμένο δις με Όσκαρ. «Είμαστε πολλοί που είχαμε μια ιστορία με τον Κέβιν Σπέισι», αναφέρει ο Καβάζος, στην ανάρτηση του στα σόσιαλ μίντια, διευκρινίζοντας ότι αρκούσε «να είσαι άνδρας κάτω των 30 ετών για να νιώσει ο κύριος Σπέισι ελεύθερος να μας αγγίξει». Οι χοροί των σκελετών που βγήκαν από το ντουλάπι συνεχίζονται. Σίγουρα αυτό το θλιβερό στόρι θα συνεχιστεί ενώ το τραγικό τέλος του δεν έχει γραφτεί ακόμα.
Η πορεία ενός σημαντικού ηθοποιού διακόπτεται λόγω ενός αιματοβαμμένου τροχαίου στην αριστερή λωρίδα της Sunset Boulevard. Πίσω από το χαρακτηριστικό αινιγματικό μειδίαμα του Κέβιν Σπέισι κρύβεται κάτι ακόμα πιο ασαφές και ανεξιχνίαστο, η προσωπική του ζωή αρχίζει να φαντάζει με αίνιγμα που δε θέλεις να βρεις τη λύση του, με καταραμένη προφητεία. Και σε αντίθεση με την ομόχρονη περίπτωση του 65χρονου Γουάινστιν, το σκάνδαλο του Κέβιν σε θλίβει. Ακόμα και σήμερα που τα έχουμε δει όλα.
Αντί επιμυθίου ένα απόσπασμα από το «Μια Εποχή στην Κόλαση» του Ρεμπώ:
«Κάποτε, αν θυμάμαι καλά, η ζωή μου ήταν ένα γλεντοκόπι όπου ανοίγαν όλες οι καρδιές και τα κρασιά κυλούσαν.
Ένα βράδυ πήρα την Ομορφιά στα γόνατά μου. Και τη βρήκα πικρή. Και τη βλαστήμησα.
Οπλίστηκα εναντίον της δικαιοσύνης.
Το έβαλα στα πόδια. Μάγισσες, μιζέρια, μίσος σε σας εμπιστεύτηκα τον θησαυρό μου!
Έπνιξα μες στην καρδιά μου κάθε ανθρώπινη ελπίδα. Και σάλταρα σαν το αγρίμι στη χαρά για να τη στραγγαλίσω.
Πεθαίνοντας, φώναξα στους δήμιους να καταπιούν τις λαβές των τουφεκιών τους. Κάλεσα τις κατάρες να με πνίξουνε στην άμμο, το αίμα. Η δυστυχία ήταν ο θεός μου. Κυλίστηκα στη λάσπη. Στέγνωσα στον αέρα του εγκλήματος. Κι έπαιξα ξύλο με την τρέλα».
