Τη φετινή θεατρική σεζόν, συμπρωταγωνιστεί με τον Γιάννη Βούρο στο έργο «Παιδιά ενός Κατώτερου Θεού» του Μαρκ Μέντοφ, όπου υποδύεται τη Σάρα, μια κωφή κοπέλα την oποία ερωτεύεται ο δάσκαλός της και προσπαθεί να την βοηθήσει να γιατρέψει τα τραύματα του παρελθόντος της. Πρόκειται για έναν ρόλο αρκετά δύσκολο για δύο λόγους: Πρώτον, διότι δεν περιέχει καθόλου λόγο, αλλά στηρίζεται αποκλειστικά στις εκφράσεις του προσώπου και τις κινήσεις του σώματος. Και δεύτερον, γιατί, 35 χρόνια πριν, τον είχε υποδυθεί μοναδικά η Έλλη Λαμπέτη, ως τον τελευταίο της καριέρας της και έχοντας προσβληθεί από την επάρατη νόσο. Ωστόσο, η Χρύσα Παπά καταφέρνει να ανταποκριθεί, έχει αποσπάσει ήδη θετικές κριτικές και μας έκανε να προβληματιστούμε, να συγκινηθούμε, αλλά και να φύγουμε, εν τέλει, με μια γεύση αισιοδοξίας όσοι παρακολουθήσαμε την παράσταση.
Η 37χρονη ηθοποιός γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από τη δραματική σχολή «Προσκήνιο», καθώς και από το τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Στο θέατρο έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., ενώ έχει συμμετάσχει και στην παράσταση «Προμηθεύς Δεσμώτης» του Αισχύλου στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, καθώς και στον «Οθέλλο» του Σαίξπηρ στο Ηρώδειο. Επίσης, έχει λάβει μέρος σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές, όπως «Αν μ' αγαπάς», «Το κόκκινο δωμάτιο», «Επτά θανάσιμες πεθερές», «Ζωή Ξανά», «Τα Μυστικά της Εδέμ», «Το σπίτι της 'Εμμας».
Ας την γνωρίσουμε, λοιπόν, καλύτερα μέσα από το ερωτηματολόγιο του Woman TOC:
Μια λέξη που συνοψίζει το νόημα της ζωής.
Ζωή.
Ένας στίχος τραγουδιού που σου έχει κολλήσει σαν τσίχλα.
«Kι είτε με τις αρχαιότητες, είτε με ορθοδοξία, των Ελλήνων οι κοινότητες φτιάχνουν άλλο γαλαξία», του Σαββόπουλου.
Μια φράση από κάποιο βιβλίο που σε έχει στοιχειώσει.
Καμία που να με έχει στοιχειώσει. Πολλές φράσεις, όμως, που να μου αρέσουν. Δεν ξέρω ποια να διαλέξω.
Μια ταινία που σε πήρε ο ύπνος.
Δεν θυμάμαι σε ποια ταινία με πήρε ο ύπνος, θυμάμαι ποια ταινία μου άρεσε πολύ τελευταία: Το «Spotlight»!
Μια φουλ αισιόδοξη πρόταση.
«Άδραξε την μέρα...»
Και ο θεός (σου) έφτιαξε την Κυριακή για να…
Απολαμβάνω ήσυχα πρωινά, το σπίτι μου και τους ανθρώπους που αγαπώ.
Το τελευταίο σου εισιτήριο γράφει…
Νέα Υόρκη, πριν λίγα χρόνια. Υπέροχο ταξίδι.
Τι συνηθίζεις να πετάς από τη ζωή σου;
Να πετάω τίποτα, αλλά αποφεύγω τις μιζέριες.
Το πιο τρελό σου όνειρο/μεγαλύτερο απωθημένο;
Ένα όνειρο που δεν θέλω να γίνει απωθημένο είναι να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο.
Κάτι που νοσταλγείς από την προ Μνημονίου εποχή;
Οι άνθρωποι ήταν λιγότερο φοβισμένοι.
Αγαπάς/Σιχαίνεσαι τα social media γιατί...
Δεν μου αρέσουν καθόλου τα social media. Με θλίβει η μοναξιά τους.
Θα γύριζες πίσω στην αναλογική εποχή μόνο και μόνο για να…
Για να επικοινωνώ άμεσα με τους ανθρώπους.
Μια ματαιόδοξη συνήθειά σου.
Οι μάσκες προσώπου.
Ένα ψέμα που λες συχνά…
«Είχε κίνηση....»
Τι είναι έρωτας, τι αγάπη και ποιο το ενδιάμεσό τους;
Είναι ζωή... Δεν ξέρω τα ενδιάμεσα.
Το καρτούν που θα ήθελες να έχεις guest star στο πάρτι γενεθλίων σου.
Τα στρουμφάκια. Αγαπημένα μου από τα παιδικά μου χρόνια έως τώρα.
Μια αλητεία που έχεις νοσταλγήσει.
Έξοδος μέχρι το ξημέρωμα με τους φίλους μου.
Ένα παρατσούκλι που σου έχουν κολλήσει.
Μάλλον τη γλίτωσα. Δεν μου έχουν κολλήσει παρατσούκλι μέχρι τώρα.
Μια λέξη της εποχής που έχεις βαρεθεί να ακούς.
«Δεν υπάρχει...»
Μια αθώα βρισιά.
Γαμώτο.
Τι σε κάνει να σκας στα γέλια;
Το σκυλί μου όταν παίζουμε ή όταν της κάνω διάφορα για να την ξεγελάσω.
Τι σε θυμώνει;
Η αχαριστία και η αγνωμοσύνη με θυμώνουν πολύ. Είτε όταν προέρχονται από μένα, είτε από τους άλλους.
Πώς εκτονώνεις τα νεύρα σου;
Περιποιούμαι τα φυτά μου ή πάω για τρέξιμο.
Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;
Δεν ξέρω τι θα γίνω, αλλά θέλω να ζω ωραία.
Υπάρχει ζωή μετά τα 70;
Φυσικά. Υπάρχει ζωή όσο είμαστε ζωντανοί.
* Τα «Παιδιά ενός κατώτερου Θεού» παρουσιάζονται στο θέατρο «Βεάκη» μέχρι τις 24/4. Στην παράσταση συμμετέχουν, επίσης, οι Γιάννης Βούρος, Ντίνος Καρύδης, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Θοδωρής Αντωνιάδης, Τζωρτζίνα Κώνστα και Λουκία Πεσκετζή. H σκηνοθεσία είναι του Γιάννη Βούρου, ενώ τη μουσική υπογράφει ο Σταμάτης Κραουνάκης.
