Αυτή την εποχή, την παρακολουθούμε ως Αλίνα στο σήριαλ «Το σόι σου» που προβάλλεται στον Alpha. Παράλληλα, συμμετέχει στην παράσταση «Τυφλή Εμπιστοσύνη» στο θέατρο «Επί Κολωνώ», όπου ο εθισμός στον τζόγο, το παιχνίδι της τύχης, η επιθυμία για κυριαρχία και η μοναξιά συνθέτουν μια μοναδική ιστορία.
Η 28χρονη Γωγώ Καρτσάνα, απόφοιτος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν» ήθελε από μικρή να γίνει ηθοποιός. «Δεν καταλάβαινα γιατί, αλλά ένιωθα μεγάλη οικειότητα επάνω στη σκηνή», εξηγεί. Μέχρι σήμερα, έχει δοκιμαστεί σε διαφορετικά θεατρικά είδη, όπως παιδικές παραστάσεις, χοροθέατρο, performance, κλασικά έργα εποχής, παραστάσεις με έντονα εικαστικά στοιχεία που συνδύαζαν και άλλες τέχνες. Επίσης, έχει παίξει σε δυο ταινίες μικρού μήκους, έχει τραγουδήσει στην ιστορική μπουάτ «Απανεμιά», κάνει μαθήματα χορού, ενώ ... ψάχνεται διαρκώς και για σεμινάρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό, θεωρώντας ότι «η εκπαίδευση του ηθοποιού δεν τελειώνει ποτέ».
Με αφορμή τα παραπάνω, της ζητήσαμε να συμπληρώσει και το ερωτηματολόγιο του WomanTOC:
Μια λέξη που συνοψίζει το νόημα της ζωής.
ΖΩΗ! Το νόημα είναι να τη ζεις με τα όμορφα και τα άσχημά της. Είναι ο μόνος τρόπος να νιώθεις ζωντανός.
Ένας στίχος τραγουδιού που σου έχει κολλήσει σαν τσίχλα.
Αυτή την εβδομάδα, το «έχω απόψε στις εννέα ραντεβού κυρ-δεκανέα με ένα κοριτσάκι φίνο και γλυκό...»
Μια φράση από κάποιο βιβλίο που σε έχει στοιχειώσει.
Δεν υπάρχουν φράσεις που να με έχουν στοιχειώσει, υπάρχουν βιβλία και ποιήματα που με βοήθησαν να καταλάβω τον εαυτό μου, τον κόσμο γύρω μου και να κάνω ένα βήμα παρακάτω ως άνθρωπος. Μια φράση, πάντως, που με εκφράζει αυτή την περίοδο είναι από ένα ποίημα ενός Έλληνα, νέου ποιητή: «Τι φτώχεια, αγάπη μου… Δεν μας έμεινε ούτε ένα ζευγάρι δάκρυα».
Μια ταινία που σε πήρε ο ύπνος.
Πολλές! Δεν φταίνε οι ταινίες πάντα, αλλά η λάθος στιγμή που επιλέγω να τις δω. Θα αναφέρω μία που πραγματικά δεν συγχωρώ τον εαυτό μου: Οι «300» στο παλιό ιστορικό σινεμά του Παγκρατίου «Παλάς» με τα ξύλινα καθίσματα χωρίς μαξιλάρια.
Μια φουλ αισιόδοξη πρόταση.
Όλα καλά.
Και ο θεός (σου) έφτιαξε την Κυριακή για να…
Αποκτήσει η Δύση του ηλίου μια παραπάνω θλίψη. Είναι η ώρα που τελείωνε το παιχνίδι, αποχωριζόμουν τους φίλους μου, τα παιχνίδια μου και τις αλάνες, εφόσον την άλλη μέρα είχα σχολείο. Μεγάλο τραύμα.
Το τελευταίο σου εισιτήριο γράφει…
Το τελευταίο εισιτήριο που θα ήθελα να έχω κρατήσει - αλλά πάντα τα πετάω - ήταν από τη συναυλία των James. Από τις καλύτερες συναυλίες που έχω πάει μέχρι στιγμής.
Τι συνηθίζεις να πετάς από τη ζωή σου;
Τα πάντα. Ό,τι δεν μου είναι πια χρήσιμο ή έχει φθαρεί, θα το πετάξω. Αν κάποιος το θέλει, θα το χαρίσω. Προσπαθώ να μην συνδέομαι συναισθηματικά με αντικείμενα πια.
Το πιο τρελό σου όνειρο/μεγαλύτερο απωθημένο;
Να γυρίσω τον κόσμο!
Κάτι που νοσταλγείς από την προ Μνημονίου εποχή;
Αυτό το γλυκό άγχος και την περιέργεια για το τι θα συνέβαινε στο μέλλον, ενώ τώρα έχει μετατραπεί σε ανυπόφορο στρες.
Αγαπάς/Σιχαίνεσαι τα social media γιατί...
Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε.
Θα γύριζες πίσω στην αναλογική εποχή μόνο και μόνο για να…
Τσακωθώ με την αδερφή μου, η οποία θέλει να βγω από το internet για να πάρει τηλέφωνο τη φίλη της και να μιλάνε για ώρες.
Μια ματαιόδοξη συνήθειά σου.
Ο ασταμάτητος πειραματισμός για την ανακάλυψη της καλύτερης αντιρυτιδικής κρέμας.
Ένα ψέμα που λες συχνά…
Δεν άκουσα το ξυπνητήρι.
Τι είναι έρωτας, τι αγάπη και ποιο το ενδιάμεσό τους;
Δεν με πετυχαίνετε σε καλή περίοδο για να απαντήσω σε μια τέτοια ερώτηση. Πάντως, θεωρώ ότι, αν καταφέρεις να μετατρέψεις έναν έρωτα σε βαθιά αγάπη, πέτυχες την ευτυχία!
Το καρτούν που θα ήθελες να έχεις guest star στο πάρτι γενεθλίων σου.
Τον Mickey!
Μια αλητεία που έχεις νοσταλγήσει.
Για καλή μου τύχη, αλητεύω ακόμα.
Ένα παρατσούκλι που σου έχουν κολλήσει.
Διάφορα κατά καιρούς, αλλά πλέον το επίθετό μου λειτουργεί και ως παρατσούκλι για πολλούς φίλους και συνεργάτες.
Μια λέξη της εποχής που έχεις βαρεθεί να ακούς.
«ΚΛΑΙΩ».
Μια αθώα βρισιά.
Όταν δεν καταλαβαίνεις τι σημαίνει, σου φαίνεται αθώο και αστείο: Γκαφάλι.
Τι σε κάνει να σκας στα γέλια;
Το ανέκδοτο με τις δυο ντομάτες που τις πάτησε το τρένο. Και με κάνει να γελάω πιο πολύ, όταν καταλαβαίνω ότι γελάω μόνο εγώ με αυτό!
Τι σε θυμώνει;
Όταν με αμφισβητούν.
Πώς εκτονώνεις τα νεύρα σου;
Νεύρα; Ποια νεύρα; Νεύραααα... Δεν έχω ποτέ νεύρα.
Εισπνοή, εκπνοή, ήχοι της φύσης, gong και όλα καλά μετά.
Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;
Έλα μου ντε... Πάντως εύχομαι να μην σταματήσω να είμαι Άνθρωπος.
Υπάρχει ζωή μετά τα 70;
Το θέμα είναι να υπάρχει πραγματική ζωή μέχρι τα 70. Αν ξέρεις να ζεις μέχρι τα 70, θα ξέρεις και μετά τα 100.
