Γυναικωνίτης είναι ο ειδικός χώρος ενός σπιτιού στον οποίο παλαιότερα διέμεναν οι γυναίκες, με την πρακτική αυτή να τηρείται επίσης στις Ινδουιστικές και Μουσουλμανικές παραδόσεις (γνωστό ως ζενάνα) της νότιας Ασίας. Μεταγενέστερα και σε ότι αφορά την ορθόδοξη εκκλησία είναι γνωστός ως ο ειδικός χώρος για τις γυναίκες σε χριστιανικούς ναούς ώστε να είναι απομονωμένες από τους άνδρες. Αυτά, επί λέξει, γράφει η γουικιπίντια για την περφορέ γραμμή που χωρίζει τα playroom γυναικών και αντρών, διαμορφωμένη από την εκάστοτε κουλτούρα, αλλά κυρίως από την έλλειψη αυτής. Και αυτά, ως επί το πλείστον, συμβαίνουν στην ομάδα των Διάσημων, στο ριάλιτι επιβίωσης του ελληνικού Survivor. Κάποιος με τεθλασμένο χιούμορ, στο σημείο αυτό, θα μπορούσε να σχολιάσει το εξής: «ριάλιτι επιβίωσης δηλώνει, όχι συμβίωσης. Καλό ε;». Γιατί η συμβίωση προϋποθέτει τη συναναστροφή και όπως ισχυρίζεται μια γηραιά εξίσωση κοινωνικών ισορροπιών του τρόμου «η συναναστροφή φέρνει την οικειότητα και η οικειότητα το κέρατο». Αυτά διαδραματίζονταν στις ρούγες και στα χολ των ισογείων, κάποτε. Πριν η γυναικεία χειραφέτηση ευθυγραμμιστεί με το μήκος της μίνι φούστας, πολύ πριν η ισότητα των δύο φύλων βγει από τη ντουλάπα, μαζί με άλλα κοινωνικά ταμπού και πάρει τους δρόμους, τότε που τα κρυφοκοιτάγματα και τα χαχανίσματα αντικαθιστούσαν μια έξυπνη συζήτηση και όριζαν ένα αλλήθωρο, σαχλό φλερτ. Τω καιρώ εκείνω, λοιπόν, έτσι είχαν τα πράγματα.
Το 2018, όμως, με τα womenomics να κρατούν τους παγκόσμιους, οικονομικούς δείκτες ως μοναδική ελπίδα, τις femen να μπουκάρουν στα εκλογικά κέντρα κολλώντας τη γυμνόστηθη οργή τους στα μούτρα των μποτοξαρισμένων πορνο-Μπερλουσκόνι αυτού του κόσμου, τα ψηφισμένα νομοσχέδια για την αλλαγή φύλου με το συμπλήρωμα των 15 ετών, την κατάργηση του ροζ και του σιέλ ως παντιέρες επιβεβλημένης και προδιαγραμμένης σεξουαλικής κατεύθυνσης των νηπίων, τη γυναίκα-ιχνηλάτη και τον άντρα κουρασμένο από την «αντρίλα», το σκηνικό είναι αλλιώς. Παντού, όπου οι λέξεις μυαλωμένη και στοχαστική μπορούν να περιγράψουν την κοινωνία, οι γυναίκες και οι άντρες έχουν δώσει τα χέρια, έχουν μοιράσει τις δουλειές και έχουν ξεκαθαρίσει ότι άλλο το γκομενιλίκι άλλο τα πρότζεκτ. Τώρα, αν αυτά συμπέσουν, καμία φορά, ε, τι να κάνουμε, συνέπεσαν.
«Μόνο στα αγωνίσματα είχαμε επαφή με τα αγόρια» δήλωσε, παραξενεμένη, η Εύη Σκαρώνη όταν αποχώρησε από το Survivor, ενώ άπαντες -άρρενες και θήλεις- παραδέχτηκαν την εκούσια και απονενοημένη απόσταση ασφαλείας αναμεταξύ τους. «Υπάρχουν σχέσεις πίσω, σύζυγοι, που αν δουν μονταρισμένα πλάνα, κάποιος να μιλάει σε κάποια, για παράδειγμα, με την ανάλογη μουσικούλα να ακούγεται, μπορεί να βγάλουν λάθος συμπεράσματα» είχε τολμήσει να ξεστομίσει -χωρίς να νιώσει μπαγιάτικος-, ο Δρυμωνάκος ή κάποιος άλλος, δεν έχει σημασία.
Σημασία έχει ότι αυτή η φυλετικά τυρρανισμένη, συνθήκη συνύπαρξης, λαμβάνει χώρα σήμερα, τώρα, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, στους ελληνικούς δέκτες τηλεόρασης και υποκινείται από μία θεωρητικά εξέχουσα κάστα ανθρώπων, τους διάσημους. Αυτούς που εκτός από αναγνωρίσιμοι, λειτουργούν για το πόπολο και ως role model. Αυτούς που, θεωρητικά πάλι, δεν κάθονται πάνω στο αυγό του φιδιού να το επωάσουν.
Επιμύθιο: Οι Φλίνστουν ήταν μίλια πιο μπροστά κι ας φορούσαν τομάρια ζώων για ρούχα.
