«Ποσειδωνια 1998... είκοσι ολόκληρα χρόνια πριν. Τότε ο μπαμπάς μου ήταν περήφανος γιατί ήμουν φοιτήτρια στο δεύτερο έτος, ανησυχούσε γιατί ήμουν γρήγορη οδηγός, δεν έκλεινε μάτι γιατί ξενυχτούσα κάθε βράδυ στα μπουζουκια κ σε club κ αναρωτιόταν αν θα παντρευόμουν ποτέ... "με το χαρακτήρα που έχεις δύσκολα θα σε αντεξει ένας άντρας" μου έλεγε κάθε φορά που τον έφερνα στα όρια του. Ο μπαμπάς μου ανέκαθεν στήριζε κάθε μου απόφαση ακόμα κ αν δεν συμφωνουςε με ολες, μου είχε αμέριστη εμπιστοσύνη, καμάρωνε για μένα, κ παρακολουθούσε τη ζωή μου σιωπηρά πάντα ετοιμοπόλεμος να συμμετέχει στην εξέλιξη της κάθε φορά που ζητούσα τη συμβουλή του. Έκανε απίστευτες θυσίες κ δούλεψε σκληρά για να μου παρέχει μια υπέροχη ζωή κ αποτέλεσε το απόλυτο πρότυπο αρσενικού για μένα. Αφοσιωμένος σύζυγος, πιστός, δοτικος, ταγμένος στην οικογένεια του κ τη δουλειά του. Ήταν ο λογος που άργησα να βρω έναν άνδρα να φτιάξω τη ζωή μου. Ήταν τόσο τέλειος για να υπάρχει το είδος του σε μαζική παραγωγή. Σήμερα 20 χρόνια μετά ο πατέρας μου εξακολουθεί να ανησυχεί όταν οδηγώ, όταν βγαίνω έξω, όταν ταξιδεύω... εξακολουθεί να καμαρώνει, να με συμβουλεύει όταν το ζητήσω... το μόνο που έχει αλλάξει είναι ότι πλέον δεν "φοβάται" μήπως κ δεν "φτιάξω" τη ζωή μου με τη δίκη μου οικογένεια. Λατρεύει σαν μικρό θεό τον @psycho_25 , κ απολαμβάνει το πρώτο του εγγόνι από εμάς , το τρίτο στο σύνολο για εκείνον. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως ο μπαμπάς μου , η "Μέριλιν" όπως τον φώναζω μυστικά με τη μαμά μου, η ο βασιλακης καιλας όπως τον αποκαλώ κάθε φορά που γκρινιάζει, ήταν είναι κ θα είναι Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΠΑΜΠΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ».
Δείτε το ποστ της στο ίνσταγκραμ:
