Όλοι ζύγιαζαν την απουσία. Και την έβρισκαν πολύ μεγάλη. Και πολύ ξαφνική. Και βεβαίως πολύ πρόωρη.
Να γιατί μια σιωπή πηχτή, μια σιωπή να την κόψεις με το μαχαίρι, σκέπασε χθες το κοιμητήριο Νέας Ερυθραίας στο τελευταίο αντίο στη Ρίκα Βαγιάνη.
Ολοι όσοι βρέθηκαν εκεί μετείχαν σε μια αθόρυβα και βαριά πένθιμη τελετουργία με θλίψη και πολύ - μα πάρα πολύ - σιωπή.
Δεν είχε ούτε λόγους, ούτε φλας - τουλάχιστον εντός του κοιμητηρίου - ούτε κοινωνικότητες. Η θλίψη ήταν πάνω απ' όλα σ' αυτό το πνιγμένο στη φύση κοιμητήριο όπου συγγενείς, φίλοι και συνεργάτες αποχαιρέτησαν την τόσο αγαπητή και «φευγάτη» προσωπικότητα που βιάστηκε να πατήσει γκάζι και να φύγει από τη ζωή στα 56 της χρόνια. Προηγήθηκε μια σκληρή πάλη με τον καρκίνο που τη βρήκε να αφήνει την τελευταία της πνοή στις 7 Αυγούστου, σε ηλικία 56 ετών αφήνοντας πίσω της ένα μικρό παιδί που λάτρεψε.
Τι κι αν πλησιάζουμε στην κορύφωση του καλοκαιριού... Το κοιμητήριο είχε κατακλυσθεί από κόσμο - μα καλά κανείς δεν έχει φύγει διακοπές; - που μετείχε κατανυκτικά σ' αυτό το τελευταίο αντίο με αξιοπρέπεια και διακριτικότητα απέναντι στον πόνο των δικών της ανθρώπων, του συζύγου της, Νίκου Στεφανή, και βέβαια του πατριού της που την μεγάλωσε σαν παιδί του, Γιάννη Διακογιάννη, αλλά και των υπολοίπων μελών της οικογένειάς της. Όμοια με την αξιοπρέπεια και τη διακριτικότητα που εκείνη διαχειρίστηκε αυτόν τον κλήρο που της έλαχε.
Όσοι σε γνωρίσαμε Ρίκα, να ξέρεις, αυτή η σιωπή μέσα μας θα μας ξεκουφαίνει. Καλό σου ταξίδι.
