Πολλοί θα προσπεράσουν στις επιλογές του Netflix το "Mrs Harris goes to Paris" ως μια ελαφριά, "chick flick" ταινία (έχει κάνει μεγάλη ζημιά το Emily in Paris- επηρεαζόμαστε δηλαδή και από τον τίτλο της ταινίας), αλλά δεν είναι. Στην ουσία είναι μια κοινωνική ταινία σε περιτύλιγμα κομεντί.
Η κυρία Χάρις. Η κυρία Χάρις είναι μια γυναίκα το 1956, που μάταια περιμένει τον άντρα της να γυρίσει από τον πόλεμο, για να ενημερωθεί τελικά πως είναι νεκρός. Εκείνη εργάζεται ως οικιακή βοηθός, όχι μόνο καθαρίζοντας, αλλά συντονίζοντας τα σπίτια και κυρίως τους ανθρώπους που ζουν σε αυτά. Εκτιμούν την προσφορά της όσο το αξίζει; Ξέρετε μάλλον την απάντηση. Δεν είναι όμως μόνη, έχει μια πολύ καλή φίλη και έναν κοινωνικό ιστό γύρω της, όλοι άνθρωποι της εργατικής τάξης.
Μια μέρα, στο σπίτι μίας πλούσιας πελάτισσάς της, η οποία όμως σταθερά "ξεχνάει" να την πληρώσει, θα δει ένα μικρό θαύμα: ένα φόρεμα Dior, haute couture (μόνο haute couture υπήρχε τότε). Και η κυρία Χάρις του μεροκάματου, θα το ερωτευτεί και θα υποσχεθεί στον εαυτό της να αποκτήσει κι εκείνη ένα τόσο όμορφο φόρεμα. Ξαφνικά, θα αποκτήσει έναν στόχο στη ζωή της, ένα όνειρο. Κάνει λοιπόν αιματηρές οικονομίες, προσπαθεί ακόμα και να τζογάρει για να κερδίσει περισσότερα. Με πάθος και ένα χάδι τύχης, η κυρία Χάρις θα συγκεντρώσει το απαιτούμενο ποσό -500 λίρες, αδιανόητο για την εποχή. Κάνει τα χαρτονομίσματα της μασούρια, τα βάζει στην τσάντα της και πηγαίνει στο Παρίσι. Βρίσκει το ατελιέ του κύριου Dior, το οποίο τότε έκλεινε τα 10 χρόνια λειτουργίας με ένα επετειακό ντεφιλέ μόνο για τις πιο εκλεκτές πελάτισσές του. Τι δουλειά έχει ανάμεσα στην "καλή κοινωνία" η κυρία Χάρις; Η διευθύντρια του ατελιέ (η Ιζαμπέλ Ιπέρ την ενσαρκώνει τέλεια) το μόνο που θα κάνει είναι να την σνομπάρει και να της φέρνει εμπόδια. Η τύχη όμως και πάλι θα χαμογελάσει στους τολμηρούς και η κυρία Χάρις θα παρακολουθήσει την επίδειξη και θα παραγγείλει το πολυπόθητο φόρεμα.
Το ατελιέ, ένας ευγενής που θα την φλερτάρει, οι νέοι φίλοι που θα αποκτήσει και το Παρίσι θα της ψιθυρίσουν γλυκά στο αυτί "κυρία Χάρις υπάρχει και άλλη ζωή από αυτή που ζείτε". Το φόρεμα γίνεται λοιπόν σύμβολο. Ένα όχημα για να γίνει επιτέλους ορατή και να ζήσει έστω και για μια στιγμή κάτι έξω από τον ρόλο της μεσήλικης καθαρίστριας. Η κυρία Χάρις έχει άλλωστε μια υπερδύναμη: μπορεί και προχωράει μπροστά όσες φορές και αν πέφτει. Και ω, ναι παρά το πλήθος των εμποδίων και των απογοητεύσεων θα την δούμε να φοράει τελικά ένα φόρεμα Dior, ακριβώς την ώρα που πρέπει, δίπλα σε εκείνον που πρέπει.
Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα Mrs. ‘Arris Goes to Paris του Paul Gallico και μάλιστα πρόκειται για το δεύτερο ριμέικ. Το κεντρικό ρόλο κρατά η εξαιρετική αγγλίδα ηθοποιός Lesley Ann Manville. Μια ταινία που έρχεται να μας υπενθυμίσει πως τα όνειρα συνήθως απαγορεύονται σε ορισμένες κοινωνικές τάξεις, αλλά κανείς δεν μπορεί να τα ξεριζώσει από την ψυχή του κάθε ανθρώπου. Αυτό μόνο ο ίδιος μπορεί να το κάνει στον εαυτό του.
