Η Χριστίνα Ψύχα είναι τραγουδίστρια και συνθέτρια με έδρα την Αθήνα. Τον Νοέμβριο του 2021, εκπροσώπησε την Ελλάδα στο 7th European Katara Jazz Festival στην πόλη Ντόχα του Κατάρ και ακολούθησε η συμμετοχή της στο 21ο Athens Jazz Festival τον Μάιο στην Αθήνα, όπου κέρδισε τον διαγωνισμό στην κατηγορία καλύτερης ανερχόμενης τραγουδίστριας-συνθέτριας.
Ακολούθησαν εμφανίσεις της στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Φεστιβάλ Jazzycolors, Παρίσι, φεστιβάλ MArteLive, Ρώμη), ενώ ταυτόχρονα ξεχώρισε στις ακροάσεις του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών για νέους καλλιτέχνες, κερδίζοντας μια συναυλία στον Κήπο του Μεγάρου, τον Ιούνιο του 2022.
Ο πρώτος της προσωπικός δίσκος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2021 με τίτλο Violetera (Ankh Music) και περιλαμβάνει δικές της συνθέσεις σε στίχους, μουσική και ενορχηστρώσεις του Νικόλα Αναδολή. Τα τραγούδια της χαρακτηρίζονται από έντονα τζαζ και λάτιν στοιχεία και οι ενορχηστρώσεις τους κινούνται σε ένα πλούσιο ηχητικά κινηματογραφικό περιβάλλον. Το κουιντέτο με το οποίο παρουσιάζει τη δουλειά της αποτελείται από τον Νικόλα Αναδολή στο πιάνο, τον Βαγγέλη Τούντα στο βιολί, τον Παναγιώτη Μπουραζάνη στο μπάσο, και τον Demian Gomez στα κρουστά.
-Μόλις κυκλοφόρησε το νέο σας τραγούδι "Σαν ήλιος" το οποίο θα συμπεριλαμβάνεται στον επερχόμενο δίσκο σας. Πόσο διαφορετική σας βρίσκει αυτή η δουλειά σε σχέση με τον πρώτο σας δίσκο, τη Βιολετέρα;
Αρκετά διαφορετική γιατί έχουν περάσει και τρία γεμάτα χρόνια μέσα στα οποία έμαθα πολλά πράγματα για μένα και για τη μουσική. Το πιο σημαντικό που διαπίστωσα είναι ότι για να φτιάξεις ωραία πράγματα χρειάζεται χρόνος. Αυτό πάει κόντρα σε μια εποχή που όλα τρέχουν ιλιγγιωδώς, αλλά αν δε σε ρουφήξει η παραγωγικότητα νομίζω τα καλλιτεχνήματα θα έχουν περισσότερο ενδιαφέρον. Έχω αφιερώσει λοιπόν αρκετό χρόνο στον ηχητικό πειραματισμό, δοκιμάζοντας νέα στοιχεία και διαφορετικές ενορχηστρώσεις σε σχέση με τον πρώτο δίσκο. Σίγουρα είναι πολύ δημιουργική διαδικασία, ανοίγει το μυαλό και βλέπω πολλά πράγματα διαφορετικά.
-Η φωνή σας μας ταξιδεύει σε μια παλιά εποχή. Κρύβεται και μία στάση ζωής σε αυτό; Δηλώνετε ρομαντική;
Είμαι πολύ ρομαντική ναι, αλλά νομίζω η σημασία του ρομαντισμού σήμερα είναι συνυφασμένη με λάθος πράγματα. Ο ρομαντισμός για μένα είναι η επικράτηση του συναισθήματος και της τρυφερότητας, η αναθεώρηση των κανόνων και η διεύρυνση των ορίων κι όλα αυτά στο δρόμο για την εξέλιξη. Λόγω αυτής της θέσης, συχνά επιλέγω να μην είμαι μέρος της πραγματικότητας, χωρίς όμως να εθελοτυφλώ. Καλό είναι να μπορούμε να επιλέγουμε.
-Θεωρείτε πως ο κόσμος της μουσικής έχει πλέον περισσότερο χώρο για τις γυναίκες;
Αυτό που αλλάζει νομίζω είναι ο τρόπος με τον οποίο υπάρχουν οι γυναίκες στο χώρο. Δεν είναι πια τόσο περιορισμένες οι απόψεις τους και οι αρμοδιότητες τους στη μουσική και στις τέχνες γενικά. Μια γυναίκα πια θα τραγουδήσει, θα συνθέσει τη μουσική της, θα κάνει την παραγωγή, την ενορχήστρωση, θα στήσει αν θέλει ολόκληρο πρότζεκτ μόνη της. Παλιότερα ο ρόλος της ήταν διεκπεραιωτικός και συχνά δεν της έπεφτε και λόγος.
-Αν είχατε τη δυνατότητα να αλλάξετε κάτι στον χώρο της μουσικής τι θα ήταν αυτό;
Τι θα άφηνα ίδιο να πω πιο εύκολα! Καταρχάς η μουσική και οι τέχνες όλες, φωνάζουν για κρατική σημασία, στήριξη, φροντίδα. Αναφέρομαι κυρίως στην Ελλάδα, μιας και ζω εδώ. Είναι όλα πολύ δύσκολα για όλους τους μουσικούς, είτε είσαι ανερχόμενος, είτε καταξιωμένος, ακόμα και ερασιτέχνης δυσκολεύεσαι. Το εργασιακό κομμάτι νοσεί βαριά νομίζω από πάντα που είναι για μένα το σημαντικότερο μαζί με την εκπαίδευση.
-Ποιοι μουσικοί σας εμπνέουν στο δικό σας μουσικό ταξίδι;
Ανάλογα την ώρα της ημέρας χαχα! Γενικώς, θα έλεγα ότι με εμπνέουν άνθρωποι που καινοτομούν στη μουσική τους, που φτιάχνουν πράγματα με τον τρόπο τους, που βλέπω κάποια ιδέα μέσα στις μουσικές τους. Όσοι δηλαδή το ψάχνουν κάπως περισσότερο, νιώθω ότι είναι περισσότερο ζωντανοί με ένα τρόπο και αυτό με εμπνέει πολύ. Νιώθω ότι έτσι προχωράμε κι εξελισσόμαστε.
Ακολουθήστε το Womantoc στο Instagram
