Η Εύη Τσιτιρίδου-Χριστοφορίδου δεν είναι μια συνηθισμένη δασκάλα. Λατρεύει τη λογοτεχνία και τα βιβλία- είναι και η ίδια δημοφιλής συγγραφέας- και θέλει να μεταδώσει την αγάπη της για τα βιβλία και στους μικρούς μαθητές. Φέτος βραβεύτηκε από τον Κύκλο Παιδικού Βιβλίου Ελληνικού Τμήματος ΙΒΒΥ με το βραβείο "Κούλα Κουλουμπή" που δίνεται σε εν ενεργεία νηπιαγωγό ή παιδαγωγό που εισάγει με τους πιο ευφάνταστους τρόπους τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας στον κόσμο του παιδικού βιβλίου.
Έχοντας μια εμπειρία από την εργασία της σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς και σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, με αντικείμενο την ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και εκπαίδευση παιδιών και ενηλίκων σε θέματα πολιτισμού και περιβάλλοντος, όταν μπήκε στη δημόσια εκπαίδευση το 2003 μετέφερε όλη την αγάπη της για τον μαγικό κόσμο των βιβλίων και στους μικρούς της μαθητές.
Ως συγγραφέας έχει εκδώσει παραμύθια, ιστορίες βραχείας φόρμας, διασκευές κλασικών έργων, βιβλία γνώσεων-δραστηριοτήτων και ποίηση, από το 2005. Έργα της έχουν βραβευτεί από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά.
Η Εύη Τσιτιρίδου-Χριστοφορίδου μίλησε στο TheMamagers για τους τρόπους με τους οποίους μαθαίνει στα παιδιά να αγαπούν τα βιβλία, δίνει στους γονείς τις πολύτιμες συμβουλές για το ποια βιβλία να διαβάζουν στα παιδιά αλλά και πώς να τα διαβάζουν, ενώ εξηγεί γιατί πλέον το 35% του ελληνικού πληθυσμού δεν διαβάζει ούτε ένα βιβλίο τον χρόνο!
Συγχαρητήρια για τη φετινή βράβευσή σας με το βραβείο "Κούλα Κουλουμπή" που δίνεται από τον Κύκλο Παιδικού Βιβλίου Ελληνικού Τμήματος ΙΒΒΥ σε εν ενεργεία νηπιαγωγό ή παιδαγωγό που εισάγει με τους πιο ευφάνταστους τρόπους τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας στον κόσμο του παιδικού βιβλίου. Ως παιδαγωγός με ποιους τρόπους μαθαίνετε στα παιδιά να αγαπούν τα βιβλία;
Σας ευχαριστώ! Το βιβλίο είναι ο φυσικός και διαρκής φίλος, σύμμαχος και βοηθός μας στο σχολείο. Ειδικά στην προσχολική εκπαίδευση έχουμε το χρόνο και τις δυνατότητες να το αξιοποιούμε ποικιλοτρόπως και να το συνδέουμε με κάθε στιγμή της σχολικής μας ζωής. Ο τρόπος που εγώ επιλέγω είναι να απευθύνομαι σε όλες τις αισθήσεις των παιδιών, να το συνδέω και με τις άλλες μορφές τέχνης, τα εικαστικά, τη μουσική, το θέατρο, το χορό. Απώτερος στόχος είναι η ολόπλευρη ανάπτυξη των ικανοτήτων και δεξιοτήτων τους και η κινητοποίηση της προσωπικής έκφρασης και της φαντασίας τους, μέσα από την απόλαυση της μεγαλόφωνης ανάγνωσης και με όλα όσα την ακολουθούν. Παράλληλα δουλεύουμε την αυτογνωσία αλλά και τη συνεργασία μεταξύ μας. Η επαφή με το βιβλίο μετατρέπεται έτσι σε προσωπικό βίωμα και αυτό είναι που μένει ανεξίτηλο στη μνήμη και στην ψυχή των παιδιών, διαμορφώνοντας και την προσωπικότητά τους.
Έχουν κυκλοφορήσει βιβλία σας με φύλλα εργασίας και δραστηριότητες για παιδιά. Είναι ωφέλιμο οι γονείς να απασχολούμε τα παιδιά δημιουργικά με τέτοιες δραστηριότητες, ή πρέπει να γίνονται αποκλειστικά στο σχολείο ώστε στο σπίτι να έχουν χρόνο για "ελεύθερο παιχνίδι”;
Στη σχέση μας και στην καθημερινότητα με τα παιδιά μας μπορεί και οφείλουμε, για το δικό τους το καλό, να χωρούν όλα, αλλά με μέτρο. Σημαντικό είναι να διαθέτουμε χρόνο μαζί τους με τρόπο ουσιαστικό και να είμαστε πραγματικά δίπλα τους, εστιάζοντας σε αυτό που κάνουμε μαζί τους με όλο μας τον εαυτό. Τα παιδιά καταλαβαίνουν πότε είμαστε αληθινά παρόντες και πότε "χανόμαστε" στα προβλήματά μας, στις ασχολίες μας, στις αγωνίες μας. Πιστεύω ότι στις περισσότερες οικογένειες αυτό που επικρατεί είναι να κάνουν τα παιδιά πολλές δραστηριότητες εκτός και εντός σπιτιού, επειδή η ωφέλεια έχει συνδεθεί με την ποσότητα των εφοδίων που θεωρούμε ότι πρέπει να τους παρέχουμε στο μεγάλωμά τους για ν’ αντιμετωπίσουν τη ζωή. Όμως αυτό που πραγματικά ωφελεί είναι το να αισθάνονται ευεξία, πληρότητα και αυτοπεποίθηση για να ζήσουν τη ζωή τους κάνοντας τις επιλογές που ταιριάζουν σε αυτά, ώστε να τη ζήσουν ευτυχισμένα. Και αυτό δεν σχετίζεται και δεν εξαρτάται από την ποσότητα αλλά από την διάκριση, την ισορροπία, την ποιότητα. Και κυρίως από τη σχέση που θεμελιώνουμε μαζί τους από τη στιγμή της γέννησής τους. Το ελεύθερο παιχνίδι και η αυθόρμητη δημιουργικότητα είναι δυστυχώς είδη προς εξαφάνιση στις μέρες μας. Γι’ αυτό και έχουμε πλέον στο σχολείο μαθητές με πολλές δυσκολίες και κυρίως στη συμπεριφορά τους.
Διάβασε περισσότερα στο themamagers.gr
