Αμερικανίδα τραγουδοποιός και πολιτική ακτιβίστρια, ένα από τα σύμβολα της γενιάς της αμφισβήτησης και της αναβίωσης της φολκ μουσικής στις ΗΠΑ την δεκαετία του ’60. Παρότι η φολκ μουσική δεν συγκινεί σήμερα τα πλήθη, η Τζόαν Μπαέζ παραμένει ενεργή τόσο μουσικά όσο και πολιτικά. Περιοδεύοντας με νεαρούς μουσικούς και εκπέμποντας τα πολιτικά της μηνύματα για ειρήνη, ανθρώπινα δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες παντού, κατόρθωσε να ανανεώσει το ακροατήριό της και να παραμείνει δημοφιλής τόσο στις ΗΠΑ όσο και στο εξωτερικό.
Η Τζόαν Μπαέζ γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1941 στην Νέα Υόρκη και πέρασε τα παιδικά της χρόνια μετακινούμενη μαζί με την οικογένειά της σε διάφορα μέρη, λόγω της δουλειάς του μεξικανικής καταγωγής πατέρα της που ήταν καθηγητής Φυσικής. Το 1956 αγόρασε την πρώτη της κιθάρα και ήρθε σε επαφή με τις απόψεις του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Όταν λίγο αργότερα η οικογένεια μετακόμισε στο Μπέλμοντ της Μασαχουσέτης, η Τζόαν άρχισε να τραγουδάει σε διάφορα καφέ, για ένα δολάριο τη βραδιά. Σύντομα άρχισε να γίνεται γνωστή για τη σπουδαία φωνή της, αλλά και επειδή προτιμούσε να τραγουδάει δικά της τραγούδια, πέραν των παραδοσιακών τραγουδιών διαμαρτυρίας.
Το 1959 εμφανίστηκε στο περίφημο φολκ φεστιβάλ του Νιούπορτ για πρώτη φορά και λίγο αργότερα ξαναβρέθηκε στη Νέα Υόρκη. Είχε δημιουργηθεί μια νέα φολκ σκηνή στη Νέα Υόρκη, όταν μετακόμισε εκεί ο σπουδαίος Γούντι Γκάθρι και τον ακολούθησε όλη η νέα γενιά των μουσικών του είδους για τους οποίους ήταν "γκουρού". Σύντομα όλοι μιλούσαν με ενθουσιασμό για τη νέα αυτή τραγουδίστρια της φολκ που κέρδιζε τους πάντες.
Το 1962 έγινε εξώφυλλο στο "Time", γνωρίστηκε με τον Μπομπ Ντίλαν, με τον οποίο συνεργάστηκε και συνδέθηκε ερωτικά, ενώ ταυτόχρονα έγινε ενεργό μέλος ενός νέου τότε κινήματος που ονομάστηκε "protest movement" ("κίνημα διαμαρτυρίας") και είχε στόχο να συμπαρασταθεί στους φτωχούς, στους αδύνατους, στους έγχρωμους, στους αδικημένους. Οι φοιτητικές εξεγέρσεις, ο πόλεμος του Βιετνάμ και ο ανανεωτικός αέρας που φέρνει το ροκ της εποχής μετατρέπουν την Τζόαν Μπαέζ σε αιχμή του δόρατος αυτού του κινήματος διαμαρτυρίας.
Ως τα μέσα της δεκαετίας του ’70 η ζωή της θα κυλήσει ανάμεσα σε δίσκους, συναυλίες, συλλήψεις και αντιπαραθέσεις με τις αμερικανικές αρχές, βραβεύσεις για τη μουσική και τη δράση της. Σταδιακά θα γίνει διεδιεθνές σύμβολο του αγώνα για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στις 19 Οκτωβρίου 1971 θα δώσει συναυλία κατά της χούντας των συνταγματαρχών στο Greek Theatre του Μπέρκλεϊ με τη συμμετοχή της Μελίνας Μερκούρη, του Ζιλ Ντασέν και άλλων Ελλήνων και θα αρχίσει τα ταξίδια στη Σοβιετική Ένωση, στο Ισραήλ, στην Αργεντινή, στη Χιλή, στο Λίβανο, στην Τυνησία, στην Ιρλανδία, στην Τσεχοσλοβακία, στην Καμπότζη, στην Παλαιστίνη.
Η πρώτη ποιητική συλλογή
Η τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και ακτιβίστρια στους τομείς της μη βίας, των πολιτικών δικαιωμάτων, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος, Τζόαν Μπαέζ θα κυκλοφορήσει την πρώτη ποιητική συλλογή της.
Το βιβλίο με τα ποιήματα της Τζόαν Μπαέζ "When You See My Mother, Ask Her to Dance" θα κυκλοφορήσει στις 30 Απριλίου με τον εκδοτικού οίκου Godine.
Αν και η τραγουδίστρια γράφει ποίηση εδώ και δεκαετίες, δεν την είχε παρουσιάσει στο κοινό. Σύμφωνα με ανακοίνωση του εκδοτικού οίκου η "οικεία, αυτοβιογραφική" συλλογή περιλαμβάνει σκέψεις για τη ζωή, την οικογένεια, τη φύση, την τέχνη και κομβικές στιγμές από όλη την καριέρα της".
"Όλες παρουσιάζονται ως προσωπικό ημερολόγιο σε μορφή στίχων" σημειώνεται.
Ο στιχουργός Μπέρνι Τόπιν διατύπωσε εκ των προτέρων επαίνους για τη συλλογή, περιγράφοντας τα ποιήματα ως "θαρραλέα και ενδοσκοπικά".
Η θρυλική καλλιτέχνιδα Τζόαν Μπαέζ μοιράζεται ποιήματα εμπνευσμένα από τους συγχρόνους της (όπως ο Μπομπ Ντίλαν, η Τζούντι Κόλινς και ο Τζίμι Χέντριξ), μαζί με αναμνήσεις από την οικογένειά της, συμπεριλαμβανομένων ποιημάτων για τη μικρότερη αδερφή της, την τραγουδίστρια και τραγουδοποιό Μίμι Φαρίνα, αναφέρεται στην περιγραφή του βιβλίου.
Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ-www.sansimera.gr
