Η Δώρα Χρυσικού είχε συγκινήσει με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης , όταν με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου μίλησε για την δική της μάχη με την αρρώστια.
Στην δημοσίευση που έκανε τότε στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook, ηθοποιός είχε γράψει μεταξύ άλλων: "Η εμπειρία του να νοσείς και να προσπαθείς να γίνεις καλά, να σώσεις τη ζωή σου, είναι τόσο μοναχική και αγριευτική που δυστυχώς δεν ξέρω αν μπορώ να την περιγράψω με λέξεις. Ο καρκίνος αλλάζει πέρα από το σώμα σου, και την νοητική σου κατάσταση. Γιατί προκαλεί τις βεβαιότητες που συνυφαίνονται και συνυπάρχουν με τη νιότη, αυτό το άτρωτο που ένας νέος και υγιής άνθρωπος φέρει ως συμπεριφορά και παρουσία.
Και το σημαντικότερο: ενσταλάζει στο υποκείμενο που νοσεί τον φόβο. Τον φόβο του θανάτου , που ίσως όλοι οι άνθρωποι έχουμε σε κάποιο βαθμό, αλλά που με την νόσο , γίνεται αίφνης πολύ πραγματικός και ορατός. Ο φόβος σε ρουφάει, σε αποδυναμώνει, σε ακινητοποιεί. Και πολιορκεί κάθε φορά, σε κάθε επανέλεγχο που κάνεις, για κάποια πιθανή υποτροπή".
Σε πρόσφατη συνέντευξη της στην κρατική τηλεόραση και την εκπομπή " Στούντιο 4", η Δώρα Χρυσικού εκμυστηρεύτηκε στους παρουσιαστές ότι θεωρεί " δεύτερη ευκαιρία" την νίκη της με τον καρκίνο, ενώ παράλληλα εξήγησε ότι έγινε " πιο ευαίσθητη" μέσα από την διαδiκασία.
"Κυριάρχησε απόλυτα για λίγο καιρό και κυριαρχεί όλο και λιγότερα όσο περνάει ο καιρός. Ο φόβος είναι τρομερό πράγμα. Έφυγαν άνθρωποι από κοντά μου. Κάποιοι μπορεί να μην αντέχουν. Δεν έγινε ποτέ κυνική. Έγινα ακόμα πιο ευαίσθητη", είπε και πρόσθεσε:
"Ήταν μια δεύτερη ευκαιρία και όταν έχεις μια δεύτερη ευκαιρία, φροντίζεις να μην επαναλάβεις τα λάθη του παρελθόντος. Ο σύντροφός μου μου στάθηκε πάρα πολύ, αλλά δεν το θεώρησα δεδομένο. Ήμασταν σε διαδικασία εξωσωματικής και ευτυχώς που δεν συνέβη. Εκεί συνειδητοποίησα ότι δεν θέλω να κάνω παιδί. Πάτησα και εγώ την μπανανόφλουδά των κοινωνικών στερεοτύπων. Πήγαινα με βαριά καρδιά εξωσωματικές".
Στη συνέχεια της κουβέντας, η ηθοποιός περιέγραψε μία ακόμη δύσκολη περίοδο της ζωής της, όταν ήταν ακόμη παιδί, και αντιμετώπιζε προβλήματα με το στομάχι της και κρίσεις πανικού.
"Ο πατέρας μου με μάζευε πραγματικά από τα πεζοδρόμια, όπου πάθαινα κρίσεις και διπλωνόμουν στα δύο. Οι Γερμανοί γιατροί είπαν τότε στους γονείς μου, πολύ λακωνικά, "ή θα έχετε παιδί ή θα έχετε χορεύτρια, επιλέξτε". Οπότε δεν ετίθετο θέμα επιλογής. Ειδοποίησα τότε και εγώ και το σχολείο τους γονείς μου γιατί ήμουν χάλια, ήμουν σε πολύ άσχημη κατάσταση και δεν ήταν πια βιώσιμο. Δεν μπορούσα να σταθώ στα πόδια μου", αποκάλυψε σε ένα σημείο της συζήτησης.
"Το μεγάλο μου βουνό όμως, εσωτερικά, ήταν ότι εγκατέλειπα το όνειρο της ζωής μου. Κάτι το οποίο δεν το επικοινωνούσα και το δέχθηκα απόλυτα σαν ήττα, ότι δεν τα κατάφερα. Τότε όντως το αποχαιρέτησα και το ήξερα γιατί, όταν γύρισα, μου έγιναν προτάσεις για να χορέψω αλλά ήξερα πως άπαξ και έγινε αυτό το πισωγύρισμα μετά οι γέφυρες είχαν πια καεί".
Ακολουθήστε το Womantoc στο Instagram
