Η Βραζιλιάνα χορεύτρια Ίνγκριντ Σίλβα γνωρίζει ότι δεν μοιάζει με τη λεγόμενη "τυπική" μπαλαρίνα - και είναι πολύ περήφανη γι' αυτό.
Παρόλα αυτά, θα ήθελε μερικές από τις μάρκες που κατασκευάζουν παπούτσια, καλσόν και κορμάκια να λάβουν υπ' όψιν τους πως δεν είναι όλοι οι καλλιτέχνες ίδιοι.
"Εργάζομαι στο Dance Theater of Harlem εδώ και μια δεκαετία και έπρεπε να χρωματίζω τα παπούτσια μου [με μακιγιάζ] μέχρι το 2019", λέει η Σίλβα. "Μόλις το 2019 άρχισαν να φτιάχνουν τον τόνο του δέρματός μου".
"Κάποιες άλλες μάρκες το κάνουν επίσης, όχι σε τόσες αποχρώσεις όσες ελπίζουμε, αλλά είναι μια αρχή", εξηγεί.
"Ο προσωπικός μου στόχος και το όνειρό μου είναι να δημιουργήσω τη δική μου σειρά - λατρεύω αυτό που έκανε η Rihanna με το μακιγιάζ Fenty και νιώθω ότι θα ήταν καταπληκτικό να το κάνω αυτό με τα point".
Η Σίλβα προσθέτει: "Το μπαλέτο έχει εξελιχθεί. Υπάρχει ακόμα ένας συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο πρέπει να δείχνεις, αλλά βλέπεις τώρα διαφορετικά σχήματα σώματος στη σκηνή. Δεν είναι μόνο τα ευρωπαϊκά σώματα από όπου εφευρέθηκε το μπαλέτο. Θα δεις μη δυαδικούς χορευτές στη σκηνή τώρα. Είναι μια τεράστια αλλαγή και είναι πολύ όμορφο για την επόμενη γενιά να δει ότι είναι δυνατόν να κάνεις μπαλέτο, ανεξάρτητα από το πώς μοιάζεις".
Η χορεύτρια γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Αν και η οικογένειά της δεν είχε πολλά χρήματα, η μητέρα της επέμενε τα δύο παιδιά της να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. "Ξεκίνησα να κολυμπάω σε ηλικία 3 μηνών", λέει η Σίλβα. "Μου άρεσε πολύ η κολύμβηση. Στην πραγματικότητα εντάχθηκα στην ολυμπιακή ομάδα στη Βραζιλία. Αλλά μετά ήρθε το μπαλέτο όταν ήμουν 8 ετών. Ερωτεύτηκα την πειθαρχία και τη σκληρή δουλειά. Κάθε μέρα μάθαινα κάτι καινούργιο. Ένιωθα σαν να αψηφούσα τη βαρύτητα".
Η Σίλβα εντάχθηκε σε δύο ομάδες στη Βραζιλία, αλλά στα 18 της μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να ενταχθεί στο Dance Theater of Harlem, όπου περνούν το μεγαλύτερο μέρος του έτους περιοδεύοντας σε όλη τη χώρα. Της αρέσει να συναντά τους θαυμαστές της - ειδικά τα νεαρά μαύρα κορίτσια που εμπνέονται να ασχοληθούν ίσως με το μπαλέτο αφού την δουν να παίζει.
"Ειλικρινά πιστεύω ότι είναι τεράστια ευθύνη να αποτελέσω πηγή έμπνευσης, επειδή όταν μεγάλωνα, δεν ένιωθα να βλέπω τον εαυτό μου στον κόσμο του χορού, ειδικά στη Βραζιλία", λέει. "Τα πράγματα άρχισαν να εξελίσσονται καθώς ήρθα στη Νέα Υόρκη και είδα περισσότερη ποικιλομορφία με όλες τις έννοιες. Αλλά νομίζω ότι είναι πραγματικά σημαντικό να είσαι το πρόσωπο από το οποίο οι άνθρωποι εμπνέονται κάθε μέρα. Έχω ένα εκπληκτικό κοινό που παρακολουθεί τη διαδρομή μου από την αρχή. Έτσι, όταν βρίσκομαι σε διαφορετικές πόλεις και συναντώ τους θαυμαστές μου στα παρασκήνια, είναι κάτι πραγματικά όμορφο για εμένα".
Η Σίλβα καλωσόρισε την κόρη της το 2020 και ήταν εξίσου ενθουσιασμένη που μπόρεσε να επιστρέψει στο χορό μετά τον τοκετό. "Στον κόσμο του χορού, το σώμα σου κρίνεται πολύ, οπότε αυτό ασκεί μεγάλη πίεση σε εμάς τις γυναίκες όλη την ώρα να δείχνουμε με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Όμως εγώ μπορούσα να χορεύω καθ' όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου", λέει.
Και ήξερε ότι οι αλλαγές που περνούσε το σώμα της καθώς γινόταν μητέρα θα την ωφελούσαν μόνο. "Νιώθω ότι χορεύω καλύτερα από ποτέ", λέει η Σίλβα στο περιοδικό PEOPLE. "Αισθάνομαι ότι η καλλιτεχνική μου παρουσία όταν ανεβαίνω στη σκηνή έχει διαφορετικό νόημα. Αυτό το σώμα, είναι μέρος μιας μορφής τέχνης, αλλά είναι επίσης ένας τόπος μητρότητας". Της αρέσει επίσης που η κόρη της μπορεί να την παρακολουθεί στην παράσταση από τα παρασκήνια. "Είναι σημαντικό για εκείνη να ξέρει ότι η μαμά της δούλευε. Αυτό είναι πολύ ενδυναμωτικό για τα κορίτσια".
Ακολουθήστε το Womantoc στο Instagram
