Ο Φοίβος Δεληβοριάς έρχεται για άλλη μία σεζόν στο "Κύτταρο", ένα χώρο στον οποίο αγαπά να επιστρέφει κυρίως για τους ανθρώπους που δουλεύουν εκεί, για τον κόσμο του αλλά και για το ιδιαίτερο στήσιμό του, αφού εκεί "μπορείς να κάτσεις, μπορείς και να χορέψεις. Νιώθουμε πως είναι όλοι γύρω μας", όπως μας λέει. Από το Σάββατο 3 Φεβρουαρίου, και κάθε Σάββατο μέχρι τις 9 Μαρτίου, ανεβαίνει μαζί με τη μουσική "οικογένειά" του στη σκηνή του ιστορικού rock club. Στη νέα του παράσταση θα παρουσιάσει κάτι που δεν έχει δοκιμάσει ξανά ως τώρα· ο τραγουδοποιός ανθολογεί τα προσωπικά άλμπουμ που κυκλοφόρησε, με απόλυτη χρονολογική σειρά.
"Εμπνευστήκαμε από την Τέιλορ Σουίφτ που έπαιξε κομμάτια από τους δίσκους της με τη σειρά", μου εξηγεί χαριτολογώντας. "Επειδή, όμως, δεν τα λέω καλά τα κομμάτια της, θα πω τα δικά μου. Χρονολογικά. Ρετροσπεκτίβα 1989-2024. Πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια, θα παίξω και από την "Παρέλαση”, τον πρώτο μου δίσκο". Σε ένα διαφορετικό μουσικό λεύκωμα ξεφυλλίζει τους δίσκους του, ενορχηστρώνει αλλιώς τα κομμάτια τους και συνθέτει μια μουσικοποιητική αφήγηση σαν biopic ή σαν "εναλλακτικό ριμέικ του "Τρελοπενηντάρη”". Μια παράσταση που μοιάζει περισσότερο με έναν "απλό αγώνα κατς με το χρόνο, με τους φίλους και τους έρωτες, με τις εξουσίες και τις ανασφάλειες, με τους δασκάλους και τη φαμίλια, με το στρατό και την τηλεόραση, με τα hits και τις αποτυχίες".
Με αφορμή αυτήν τη ζωντανή αναδρομή σε όλη την τραγουδοποιία του, από τα 16 του μέχρι σήμερα, ζητήσαμε από τον Φοίβο Δεληβοριά να ανακαλέσει τις πιο έντονες αναμνήσεις του από τη δημιουργία κάθε δίσκου του και τις (καλλιτεχνικές) ανησυχίες που τον οδήγησαν σε καθέναν από αυτούς. Με αφετηρία την "Παρέλαση" του ’89 μέχρι το πιο ώριμο "ΑΝΙΜΕ", που κυκλοφόρησε το 2022 και αγαπήθηκε αμέσως, αυτά είναι τα άλμπουμ του μέσα από τα δικά του λόγια.
"Η Παρέλαση" (1989)
"Πρωτόλειο, μικρομέγαλο, αστεία φωνή, χατζιδακική μίμηση. Γνήσιες ποιητικές ενοράσεις ενός δεκαεξάρη".
"Η Ζωή Μόνο Έτσι Είν' Ωραία..." (1995)
"Ξεγνοιασιά, παρέα, Κική. Πρώτες βόλτες με τον παλιό Σκαραβαίο. Παλιό, απρόβλεπτο ραδιόφωνο. Θύμιος και Σωτήρης Παπαδόπουλος. Αθώα συνοικιακά 90s".
Διάβασε περισσότερα στο athinorama.gr
