"Ο Ντέιβιντ Άγιερ έχει αποκτήσει τη φήμη ότι αφηγείται σκληρές ιστορίες που επικοινωνούν με το κοινό σε όλο τον κόσμο". Έτσι ξεκινoύσε το μίνι βιογραφικό που έλαβα προτού προχωρήσουμε στην αποκλειστική συνέντευξη για το Big Black Book του Esquire. Προφανώς και δε χρειαζόταν· όταν δημιούργημά σου είναι το Suicide Squad, η μοναδική οσκαρική ταινία της DC με τη Mάργκοτ Ρόμπι ως Χάρλει Κουίν, και μεταξύ άλλων υπογράφεις τα σενάρια των Training Day, The Fast and The Furious και S.W.A.T., σε γνωρίζει ήδη όλος ο πλανήτης. Μαζί μιλήσαμε μέσω zoom για το νέο θρίλερ δράσης The Beekeeper, που σκηνοθέτησε με στόχο "να βγει ο κόσμος ικανοποιημένος από τις αίθουσες", όπως λέει. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο εμφανίζεται –ποιος άλλος;– o Τζέισον Στέιθαμ, ο οποίος αναλαμβάνει να εξοντώσει μια εταιρεία που ξαφρίζει μέσω διαδικτύου υπέρογκα ποσά από απλούς πολίτες.
Σε τι διαφέρει η ταινία αυτή από τις προηγούμενές σας;
Η ταινία The Beekeeper είναι μια καθαρόαιμη ταινία δράσης, που βασίζεται στο είδος της. Συνήθως οι ταινίες μου δεν ακολουθούν κάποιο συγκεκριμένο κλασικό μοτίβο, είναι πολύ πιο περίπλοκες. Ως σκηνοθέτης, πάντα ήθελα να κάνω μια τέτοια ταινία και μετά ο δημιουργός μέσα μου υπερίσχυε. Ωστόσο στην πορεία συνειδητοποίησα ότι παντού υπάρχει χώρος για τέχνη, δημιουργικότητα και εξαιρετικές ερμηνείες. Τώρα είμαι τόσο ενθουσιασμένος με το αποτέλεσμα, που θέλω να το ξαναδοκιμάσω.
Αρκετοί, βασιζόμενοι στις επιδόσεις των ηρώων δράσης στο box office, υποστηρίζουν πως έχουν κουράσει το κοινό. Ποια είναι η δική σας γνώμη;
Κάθε ταινία που κάνω είναι ένα ξεχωριστό ταξίδι για μένα. Σαφέστατα και ψάχνω να δω τι λειτούργησε στο σινεμά και τι όχι. Πιστεύω πως οι παραδοσιακές κινηματογραφικές παραγωγές, η καλή φωτογραφία, οι ερμηνείες, μια σπουδαία πλοκή, οι υπέροχοι "κακοί" που αγαπάμε να μισούμε είναι πολύ σημαντικά στοιχεία. Συχνά αναλογίζομαι ότι με τη σύγχυση του Χόλιγουντ, της βιομηχανίας και της κοινωνίας ξεχνάμε τα βασικά. Οπότε ήθελα να επιστρέψω στις κλασικές ταινίες που με ενέπνευσαν να γίνω σκηνοθέτης. Το The Beekeeper ήταν ένα είδος "άσκησης", με το σκεπτικό να δώσουμε στο κοινό αυτό που θέλει – μια πραγματική διαχρονική περιπέτεια.
Πόση υλικοτεχνική υποδομή και πόσος χρόνος απαιτείται για να δούμε ολοκληρωμένη μια απαιτητική σκηνή δράσης;
Μια τέτοια σκηνή του The Beekeper πραγματοποιήθηκε σε έναν γιγαντιαίο χώρο. Μεσολάβησαν άπειρα σχέδια, χαρτούρα, meetings, σχεδιασμοί και πειραματισμοί, επί μέρες είχαμε 2 διαφορετικά συνεργεία που δούλευαν στο ίδιο σημείο, γύριζα πρώτα εγώ ένα κομμάτι και μετά ο σκηνοθέτης της δεύτερης μονάδας, Jeremy Marinas, ο οποίος "χορογραφούσε" τη δράση, γύριζε το δικό του. Στο ενδιάμεσο, εγώ έτρεχα μπρος-πίσω. Έχω υπάρξει στον στρατό, οπότε έχω στρατιωτική νοοτροπία σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης των λειτουργιών, όμως μέχρι να ξεκινήσεις το γύρισμα είσαι ήδη εξαντλημένος. Πάντως, το καλύτερο αποτέλεσμα πάντα προκύπτει μόνο μέσα από ενδελεχή σχεδιασμό.
Στα Suicide Squad και Fury είδαμε σπουδαίους κεντρικούς ήρωες, όπως η Χάρλει Κουίν της Μάργκοτ Ρόμπι και ο Wardaddy του Μπραντ Πιτ αντίστοιχα. Τι κάνει ξεχωριστό τον Adam Clay και γιατί επιλέξατε τον Τζέισον Στέιθαμ;
Νομίζω πως ο Τζέισον επέλεξε εμένα! (γέλια) Ήθελε να δουλέψει μαζί μου και βρήκαμε επιτέλους μια ευκαιρία για να γίνουμε ομάδα. Ξέρεις, ο Adam Clay είναι ενδιαφέρων διότι καθοδηγείται από την ιδέα της δικαιοσύνης. Πιστεύω πως το καλό και το κακό υπάρχουν στην κοινωνία. H κοινωνία είναι πολύ μεταμοντέρνα, εξαιρετικά πολύπλοκη. Στις ταινίες που λειτούργησαν στο παρελθόν ο ήρωας έχει έναν κώδικα τιμής και σώζει τον κόσμο. Πώς κάνεις, λοιπόν, ένα έργο να μιλήσει στο σύγχρονο κοινό πιο ρεαλιστικά;
Διάβασε περισσότερα στο esquire.com.gr
