Ένα από τα πλέον εμβληματικά μυθιστορήματα της ελληνικής πεζογραφίας, η "Φόνισσα" του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, αποκτά μια στιβαρή, ατμοσφαιρική και καθόλα προσβάσιμη κινηματογραφική μεταφορά χάρη στη ματιά της Εύας Νάθενα. Μιας πολύπειρης σκηνογράφου και ενδυματολόγου, τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο, η οποία περνά για πρώτη φορά πίσω από την κάμερα σε συνεργασία με τη δοκιμασμένη Κατερίνα Μπέη στο σενάριο ("Ευτυχία", "Τα Καλύτερά μας Χρόνια", "Η Λίζα και Όλοι οι Άλλοι", "Θηλυκή Εταιρία"), και υπογράφει ένα μεγαλεπήβολο ντεμπούτο που φιλοδοξεί να γίνει σημείο αναφοράς τουλάχιστον στο σύγχρονο εμπορικό ελληνικό σινεμά. Ένα εξαιρετικά απαιτητικό εγχείρημα αν θυμηθούμε και άλλους δημιουργούς που έχουν "αναμετρηθεί" με τον Παπαδιαμάντη, κάτι που όμως δεν πτοεί τη Νάθενα, η οποία εργάστηκε μεθοδικά πάνω σε κάθε λεπτομέρεια της "Φόνισσας" για περισσότερα από δέκα χρόνια, ώστε να αποδώσει με τους όρους που αρμόζουν μια ιστορία αποκαρδιωτικά επίκαιρη.
Στην ταινία, η υπόθεση τοποθετείται σε ένα απομακρυσμένο νησί των αρχών του 20ού αιώνα, όπου η παράδοση της προίκας έχει φέρει στα όριά της τη φτωχή τοπική κοινωνία. Η κεντρική ηρωίδα Φραγκογιαννού (Καρυοφυλλιά Καραμπέτη), έχοντας εξουθενωθεί ψυχολογικά και συναισθηματικά από τις διαδοχικές γέννες κοριτσιών, από τις οποίες δεν μένει ανεπηρέαστη και η οικογένειά της, αποφασίζει να "προστατέψει" τα νεογνά από τα μελλοντικά βάσανα που τα περιμένουν, δολοφονώντας τα. Η Νάθενα προσεγγίζει την ιστορία του Παπαδιαμάντη σαν ένα στοιχειωμένο παραμύθι, όπου το τραύμα των γυναικών τροφοδοτεί έναν αέναο κύκλο πόνου και οι άνθρωποι κινούνται σαν σκιές του εαυτού τους, εγκλωβισμένοι ανάμεσα στην καταπίεση και την απόγνωση. Η "Φόνισσα" έκανε πρόσφατα πρεμιέρα στο 64ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου απέσπασε συνολικά έξι βραβεία και τώρα, ενόψει της κυκλοφορίας της στις αίθουσες στις 30 Νοεμβρίου, συζητάμε με τη Νάθενα γι’ αυτό το φιλόδοξο κινηματογραφικό εγχείρημα.
Διάβασε περισσότερα στο madamefigaro.gr
