Τα χρόνια που έκανε πρωταθλητισμό φαίνεται ότι ακολουθούν μέχρι σήμερα την Αποστολία Ζώη. Οι λέξεις, στόχος, προετοιμασία, καλή ψυχολογία είναι συχνές στο λεξιλόγιο της και μάλλον αντιλαμβάνεται τον καλλιτεχνικό χώρο ως έναν άλλο στίβο, ένα διαφορετικό στάδιο, στον αγώνα για την προσωπική της εξέλιξη. "Μιλάς με αθλητικούς όρους", της λέω. ''Ναι, έτσι είναι. Θα σου πω μία ιστορία που θα ακουστεί για πρώτη φορά και έχει να κάνει με την απάντηση που είχα δώσει στον Μίλτο Καρατζά όταν μου έκανε πρόταση για δισκογραφικό συμβόλαιο. Τότε σπούδαζα στο ΤΕΦΑΑ και το τραγούδι το είχα σα χόμπι. Τραγουδούσα περίπου ενάμιση χρόνο. Ήμουν λοιπόν μία άγουρη τραγουδίστρια και ήταν πολύ νωρίς για μένα να δεχτώ μία τέτοια πρόταση. Να σημειώσω ότι τα συμβόλαια τότε ήταν τεράστια, μπορεί και δεκαετίας και με λίγα λόγια με μία τέτοια συμφωνία σήμαινε ότι είχες θέσει τις βάσεις για να κάνεις καριέρα. Σε εκείνη τη συνάντηση λοιπόν του είχα πει ότι χρειάζομαι 6 μήνες για να προετοιμαστώ. Ήθελα να κάνω τη φωνητική μου, να ασχοληθώ με τη μουσική, με την κίνησή μου, να μελετήσω πώς λειτουργεί ο χώρος. Και μου είπε ότι πρώτη φορά είχε ακούσει παρόμοια απάντηση", θυμάται.
Εκείνο το δισκογραφικό συμβόλαιο τελικά υπογράφηκε και η Αποστολία Ζώη είδε γρήγορα τη δημοφιλία της να αυξάνεται και ξεκίνησε να ακούει τα πρώτα της τραγούδια της στο ραδιόφωνο. Στα early 00s είχε ήδη ξεχωρίσει και η καριέρα της σημείωνε ανοδική πορεία. Ήταν παθιασμένη με τη δουλειά της και για αυτό είχε ξαφνιάσει η απόφασή της κάποια χρόνια αργότερα, να αποτραβηχτεί από το χώρο για ένα διάστημα. "Ήταν αναγκαίο για την ψυχή μου. Δεν το διαπραγματεύομαι αυτό. Η δυσκολία που αντιμετώπιζα τότε ήταν ότι δεν είχα έναν άνθρωπο που να ασχολείται με το μη καλλιτεχνικό κομμάτι. Το ότι έπρεπε να το τρέχω και να το οργανώνω όλο μόνη μου με είχε κουράσει. Κατάλαβα ότι αυτή η συνθήκη άρχισε να με πιέζει και αποφάσισα να κάνω ένα διάλειμμα. Το αρχικό μου πλάνο ήταν να σταματήσω για έναν χρόνο. Ήθελα να απέχω ένα χρόνο και δισκογραφικά και από τις live εμφανίσεις μου. Στη συνέχεια όμως αντιμετώπισα το θέμα της υγείας της μητέρας μου και ύστερα του πατέρα μου και εκεί διαλύθηκα".
Τη ρωτώ αν βγήκε κερδισμένη από αυτή την αποχή ή αν τη μετάνιωσε. "Όχι δεν τη μετάνιωσα ποτέ. Ήταν ζωτικής σημασίας για εμένα αυτή η αποχή. Και να γυρνούσα το χρόνο πίσω το ίδιο θα έκανα", απαντά.
Άραγε υπήρξε κάποιο γεγονός που την έκανε έπειτα από τέσσερα χρόνια απουσίας, να θέλει να επιστρέψει; "Γύρισα γιατί η μαμά μου ήθελε να με δει να τραγουδάω, πριν φύγει από τη ζωή. Αυτός ήταν ο λόγος που επέστρεψα. Ήταν η επιθυμία της μαμάς. Δεν κατάφερε δυστυχώς να με δει. Είχε έρθει η αδερφή μου όμως σε εκείνη την πρεμιέρα, τράβηξε βίντεο και ήταν η παρηγοριά της μαμάς τις τελευταίες ημέρες πριν φύγει", απάντησε η Αποστολία Ζώη.
΄Οχι μόνο δεν είχε χαρεί εκείνη την επιστροφή αλλά ήταν μία από τις χειρότερες ημέρες της ζωής της. "Εκείνη η ημέρα της πρεμιέρας ήταν η πιο δύσκολη της ζωής μου. Πέντε μέρες πριν είχα μάθει ότι η μητέρα μου δεν τα καταφέρνει. Ζούσα σε ένα παράλληλο σύμπαν. Δεν ένιωθα μέσα στο σώμα μου, λειτουργούσα εντελώς μηχανικά. Θυμάμαι είχα σκεφτεί να μη συνεχίσω τις εμφανίσεις μου. Μου αρκούσε που είχε δει το βίντεο η μητέρα μου και πίστευε ότι δουλεύω. Δεν κατάλαβα καν ότι είχα επιστρέψει ή καλύτερα δεν με αφορούσε καθόλου το γεγονός αυτό", τονίζει.
Πώς κατάφερε να ξεφύγει από όλο αυτό και να βγει ξανά στο φως; "Με μία πολύ μεγάλη κατάθλιψη. Μου πήρε πάρα πολύ καιρό για να απαλλαγώ από τις ενοχές. Γιατί εγώ έτσι αισθανόμουν. Σκεφτόμουν ότι δεν κατάφερα να σώσω τη μητέρα μου, αναρωτιόμουν αν αντέδρασα σωστά ή αν έκανα αρκετά για εκείνη. Πράγματα που δεν ίσχυαν γιατί έδωσα όλο τον εαυτό μου για να τη σώσω. Και τον πατέρα μου στη συνέχεια. Αλλά μου πήρε πάρα πολύ καιρό. Άρχισα να βλέπω τον ήλιο μεταφορικά, αλλά και κυριολεκτικά, γιατί είχα κλειστά τα παντζούρια για 9 μήνες, μετά από ένα χρόνο. Τότε υποχώρησαν οι ενοχές και η κακή μου διάθεση. Σα χαρακτήρας είμαι αρκετά κλειστός και εσωστρεφής. Δεν ήξερα πως να το χειριστώ. Ζήτησα βοήθεια αργότερα και έκανα ψυχοθεραπεία ειδικά όταν έμαθα για την ασθένεια του πατέρα μου", απαντά με ειλικρίνεια.
"Δεν γινόταν να περάσεις το ίδιο", της λέω. "Όχι. Έπρεπε να ξεκαθαρίσω κάτι πολύ απλό αλλά πολύ δύσκολο για εμένα σε εκείνη τη φάση. Να συνειδητοποιήσω ότι αυτό που συμβαίνει στον πατέρα μου, δε συμβαίνει σε εμένα. Ότι δεν είναι η δική μου, αλλά η δική του ζωή. Και εγώ χρειάζομαι να είμαι συνοδοιπόρος για να κάνω τη συνθήκη της ζωής του όσο το δυνατόν καλύτερη, όχι να βιώνει το σώμα μου ό,τι βιώσαν οι γονείς μου. Γιατί το είχα κάνει ένα. Με το που το ξεχώρισα και κατάλαβα ποια είναι η θέση μου απέναντι στον άνθρωπό μου που βιώνει αυτή τη δυσκολία, άλλαξαν όλα. Αυτά τα γεγονότα όμως τα έχω τοποθετήσει μέσα μου με κάποιο τρόπο και έχω εκτιμήσει τη ζωή διαφορετικά. Το χρόνο πλέον τον βλέπω διαφορετικά", λέει η Αποστολία Ζώη.
Διάβασε περισσότερα στο missbloom.gr
