Το ντοκιμαντέρ "Black Barbie" για την ιστορία της πρώτης μαύρης κούκλας της Mattel που κυκλοφόρησε δύο δεκαετίες μετά το αρχικό πρωτότυπο της εταιρείας παιχνιδιών, αποκτήθηκε από το Netflix και τη Shondaland.
Η ταινία -σε σκηνοθεσία της Λατζέρια Ντέιβις, ανιψιάς μιας από τις τρεις μαύρες υπαλλήλους της Mattel που ζήτησαν την κυκλοφορία της κούκλας- έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της νωρίτερα φέτος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου South by Southwest στο Ώστιν του Τέξας.
"Η αφήγηση της ιστορίας της Black Barbie ήταν ένα τόσο προσωπικό ταξίδι και με συγκινεί να τιμώ την κληρονομιά της θείας μου Μπιούλα Μέι Μίτσελ, της Κίτι Μπλακ Πέρκινς και της Στέισι ΜακΜπράιντ στην ταινία μας" δήλωσε η Ντέιβις.
H θεία της σκηνοθέτριας άρχισε να εργάζεται στο εργοστάσιο της Mattel το 1955 και γνώρισε συν τω χρόνω τους ιδιοκτήτες της εταιρίας, την Ρουθ και τον Έλιοτ. Το 1960 εκείνη και άλλες εργαζόμενες τους είπαν πως "θέλουμε μια μαύρη Barbie", κι εκείνοι τους απάντησαν ότι θα το σκεφτούν. "Το να τούς ζητήσουν να μπει μια μαύρη Barbie στη γραμμή παραγωγής είναι μια μικρή πράξη επανάστασης" λέει στην ταινία η Δρ Πατρίτσια Τάρνερ, καθηγήτρια αφροαμερικανικών σπουδών του UCLA College.
Το 1968 κυκλοφορεί η πρώτη μαύρη Barbie, η Christie, φίλη της Barbie. Την ίδια χρονιά η Mattel συνεισέφερε στη χρηματοδότηση της εταιρίας Shindana Toy Company, που κατασκεύαζε παιχνίδια με τα πραγματικά χαρακτηριστικά μαύρων ανθρώπων, την περίοδο μάλιστα των μεγάλων κοινωνικών αναταράξεων στην Αμερική.
Τώρα το ντοκιμαντέρ έρχεται να φωτίσει πτυχές του θέματος μέσα από την κούκλα. "Δεν θα μπορούσαμε να ζητήσουμε καλύτερους συνεργάτες από τη Shondaland και το Netflix για να μεταφέρουν αυτή την ιστορία στον κόσμο" πρόσθεσε, σύμφωνα με την εφημερίδα The Independent.
Η Shondaland είναι εταιρεία τηλεοπτικών παραγωγών που ιδρύθηκε από τη δημιουργό της σειράς "Grey's Anatomy", Σόντα Ράιμς, η οποία υπερασπίζεται τη φυλετική και έμφυλη ποικιλομορφία στην ψυχαγωγία.
Το ντοκιμαντέρ εξιστορεί τον πολιτιστικό αντίκτυπο της Black Barbie και το ταξίδι έως την κυκλοφορία της το 1980.
Μέσα από τις ιστορίες των ανθρώπων της Mattel, των καταναλωτών και των ιστορικών και σχολιαστών του πολιτισμού, το ντοκιμαντέρ εξετάζει "τη σημασία της αναπαράστασης και το πώς οι κούκλες μπορούν να είναι κρίσιμης σημασίας για το σχηματισμό ταυτότητας και φαντασίας" σύμφωνα με την επίσημη περιγραφή.
