"Όταν ανεβαίνω στη σκηνή, ο πρώτος μου στόχος δεν είναι να δείξω πόσο καταρτισμένος είμαι σε αυτό που κάνω, αλλά να προσφέρω ευτυχία, χαρά και κέφι. Είμαι πεπεισμένος πως για να τραγουδάς καλά θα πρέπει να αγαπάς τον πλησίον σου και να έχεις πάθος για τη ζωή" έχει πει ο σπουδαίος τενόρος, Αντρέα Μποτσέλι, που μάγεψε χτες και το ελληνικό κοινό.
Με την ερμηνευτική του ικανότητα, τη μαγική φωνή του, τη φινέτσα και μια αύρα γαλήνης που εκπέμπει, δεν είναι τυχαίο που ο Μποτσέλι βρίσκεται στην κορυφή της ευρωπαϊκής μουσικής σκηνής.
Ένα μουσικό ταλέντο γεννιέται
Γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1958 στο Λατζάτικο της Ιταλίας, γιος του Αλεσάντρο και της Έντι. Είχε γλαύκωμα εκ γενετής. Μάλιστα οι γιατροί είχαν συστήσει στη μητέρα του να προχωρήσει σε διακοπή κύησης καθώς προέβλεπαν πως το παιδί θα είχε κάποιου είδους αναπηρία, καθώς κατά τη διάρκεια της κύησης έπαθε κρίση σκωληκοειδίτιδας. Εκείνη, μολονότι πολύ νέα, αρνήθηκε να διακόψει την κύηση, φέρνοντας τον Αντρέα στον κόσμο. Για το λόγο αυτό και ο ίδιος δεν συμφωνεί με τις αμβλώσεις.
Ωστόσο, δεν έχασε την όραση του εξαιτίας του γλαυκώματος. Η απώλεια της όρασης του ήταν αποτέλεσμα ενός καθημερινού ατυχήματος στο ποδόσφαιρο. Στα 12 του χρόνια, παίζοντας ποδόσφαιρο με τους φίλους του, μια μπάλα τραυμάτισε το πρόσωπο του, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα αιμάτωμα στον εγκέφαλο, που τελικά οδήγησε στην απώλεια της όρασης του.
Όμως πολύ πιο πριν, από τα έξι του χρόνια είχε δείξει την κλίση του στη μουσική. Η μητέρα του έλεγε μάλιστα πως η μουσική ήταν το μόνο πράγμα που τον παρηγορούσε και τον ησύχαζε. Σε εκείνη την ηλικία άρχισε να μαθαίνει πιάνο και έπειτα έμαθε φλάουτο, σαξόφωνο, τρομπέτα, τρομπόνι, κιθάρα και ντραμς. Ήταν η νταντά του, η Οριάνα που του άνοιξε ένα μεγάλο παράθυρο στον κόσμο χαρίζοντάς του τον πρώτο του δίσκο, έναν δίσκο του Φράνκο Κορέλι. Τότε άρχισε να ονειρεύεται τον εαυτό του ως τραγουδιστή.
Έδωσε λοιπόν την πρώτη του συναυλία σε ένα χωριό κοντά στο δικό του. Και στα 14 του χρόνια κέρδισε τον πρώτο του διαγωνισμό ερμηνεύοντας το "'O sole mio" στο Margherita d'Oro, στο Βιαρέτζιο. Μετά το σχολείο, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πίζα Νομική, επιθυμία περισσότερο του πατέρα του. Ως φοιτητής τα βράδια έπαιζε πιάνο και τραγουδούσε σε νυχτέρινα μαγαζιά. Σε ένα από αυτά γνώρισε και τη σύζυγό του, την Ενρίκα, ήδη το 1987. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του και μάλιστα εργάστηκε για ένα χρόνο ως δικηγόρος, πριν αλλάξει η τύχη του και οδηγηθεί στον σωστό για εκείνον δρόμο. Όπως έχει πει και ο ίδιος "σπούδασα για να γίνω δικηγόρος, όμως, όπως είναι γνωστό, έκανα κάτι εντελώς διαφορετικό. Αν κάνεις το ίδιο και το ίδιο ξανά δεν μαθαίνεις κάτι νέο".
Χρονιά- ορόσημο στάθηκε το 1992, ο ροκ σταρ Ζούκερο έκανε ακροάσεις σε τενόρους καθώς ήθελε να ηχογραφήσει το "Miserere" και να το στείλει στον Λουτσιάνο Παβαρότι, ένα τραγούδι που είχαν γράψει μαζί με τον Μπόνο των U2. Όταν ο Παβαρότι άκουσε την κασέτα (κασέτες είχαμε ακόμα τότε) πρότεινε στον Ζούκερο να το τραγουδήσει ο Μποτσέλι. Τελικά ο Ζούκερο έπεισε τον Παβαρότι να το τραγουδήσουν και οι δύο με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα υπέροχο τραγούδι που έμεινε στην ιστορία. Εκείνη τη χρονιά ο Μποτσέλι ακολούθησε τον Ζούκερο στην περιοδεία του για να ερμηνεύουν μαζί το κομμάτι, ενώ εκείνος τού παραχώρησε και χρόνο να κάνει σόλο κομμάτια. Έπειτα από αυτή την επιτυχία υπέγραψε συμβόλαιο με τη Sugar Music στο Μιλάνο.
Κι έπειτα, την ίδια χρονιά, ήρθε η σειρά του διαβόητου Sanremo Music Festival όπου τραγούδησε το "Miserere", όπου προκρίθηκε στα ημιτελικά με τον καλύτερο βαθμό. Ήταν όμως στη δεύτερη προσπάθεια του, το 1994 που κέρδισε στο Φεστιβάλ με το "Il mare calmo della sera", ως πρωτοεμφανιζόμενος. Μετά τη νίκη του, κυκλοφόρησε και ο πρώτος του δίσκος που έγινε πλατινένιος μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδας.
Από εκεί και πέρα άρχισαν τα πράγματα να παίρνουν τον δρόμο τους και ο Αντρέα να γίνεται...ο Μποτσέλι. Με το άλμπουμ του Sogno (1999), ο Μποτσέλι εδραίωσε τη θέση του ως τραγουδιστής διεθνούς βεληνεκούς. Ο δίσκος περιλάμβανε και το ντουέτο με τη Σελίν Ντιόν, το τραγούδι "The Prayer".
Ακολούθησαν και άλλα δημοφιλή άλμπουμ, όπως το Cieli di Toscana του 2001 και το Amore του 2006. Κέρδισε επίσης βραβεία Grammy το 1999 - για τον καλύτερο νέο καλλιτέχνη - και το 2000 - για το "Sogno" (καλύτερη ανδρική ποπ φωνητική ερμηνεία) και το "The Prayer" (καλύτερη ποπ συνεργασία με φωνητικά).
Άλμπουμ, επιτυχίες και συνεργασίες
Ο Μποτσέλι έχει κυκλοφορήσει 15 προσωπικά άλμπουμ -είτε σε στούντιο είτε σε ζωντανές του εμφανίσεις, μεταξύ των οποίων τα Viaggio Italiano (1995), Aria: The Opera Album (1998), Sacred Arias (1999), Verdi (2000), Cieli di Toscana (2001), Sentimento (2002), Andrea (2004), Amore (2006), Under the Desert Sky (2006), Incanto (2008), Vivere Live in Tuscany (2008), My Christmas (2009) και Concerto: Πάρκο (2011).
Έχοντας ασχοληθεί τόσο με την κλασική μουσική όσο και με την ποπ, ο πολύπλευρος καλλιτέχνης έχει αποδείξει ότι αγαπά πολύ τις συνεργασίες και είναι πολύ ανοιχτός σε αυτές. Το 2013, ο Μποτσέλι συνεργάστηκε με την Τζένιφερ Λόπεζ και τη Νέλι Φουρτάντο στο άλμπουμ Passione. Ένωσε επίσης τις δυνάμεις του με τον Πλάσιντο Ντομίνικο, την Αριάνα Γκράντε και σχετικά πρόσφατα τον Εντ Σίραν.
Ένα από τα πιο αγαπημένα άλμπουμ των θαυμαστών του είναι και το Cinema, το 15ο στούντιο άλμπουμ του. Ο τενόρος επιθυμούσε διακαώς να δημιουργήσει ένα άλμπουμ με τα αγαπημένα του κινηματογραφικά τραγούδια που είχαν ερμηνεύσει αρχικά τραγουδιστές όπως ο Φρανκ Σινάτρα και ο Μάριο Λάντσα. Το άλμπουμ περιλαμβάνει τις ερμηνείες του σε κλασικά αγαπημένα soundtrack, όπως το "Maria" από το West Side Story, το "Moon River" από το Breakfast at Tiffany's, το "No Llores Por Mi Argentina, από το Evita και το "Por uno cabeza" από το Scent of a Woman.
Προσωπική ζωή
Ο Μποτσέλι παντρεύτηκε την αγαπημένη του Ένρικα το 1992 και απέκτησαν μαζί δύο γιους, τον Άμος, και τον Ματέο, πριν τελικά χωρίσουν το 2002.
Την ίδια χρονιά γνώρισε τη Βερόνικα Βέρτι, η οποία έγινε και μάνατζερ του. Το ζευγάρι έφερε στον κόσμο την κόρη του Βιρτζίνια το 2012 και παντρεύτηκε το 2014 στο Λιβόρνο.
Ακολουθήστε το Womantoc στο Instagram
