Το τελευταίο, ασυνήθιστα καυτό απόγευμα της Παρασκευής του Φεστιβάλ Καννών 2023, όλοι στο Palais ίδρωναν εκτός από την Jane Fonda, η οποία ανέβηκε στη σκηνή με ένα κομψό γκρι κοστούμι.
Η 90λεπτη συνέντευξή της είχε σαν θέμα την πολυετή καριέρα της ως ηθοποιός αλλά και ακτιβίστρια. Η Φόντα ήταν αφοπλιστικά ανοιχτή, απαντώντας σε κάθε ερώτηση του συντονιστή και του κοινού. Και αποκάλυψε τα πάντα.
Μίλησε για τον έρωτα αλλά και την περιφρόνηση που έζησε με διάφορους συμπρωταγωνιστές της όλα αυτά τα χρόνια και γιατί δεν θέλει να κάνει άλλη ταινία στο πνεύμα του Book Club. Θυμήθηκε ότι είχε μεθύσει για να γυρίσει το εναρκτήριο στριπτίζ της στην ταινία Barbarella. Τέλος κατακεραύνωσε τον Ζαν Λυκ Γκοντάρ και είπε μια απίστευτη ιστορία για τον ανταγωνισμό της στα Όσκαρ με την Κάθριν Χέμπορν.
"Ο Λι Μάρβιν ήταν ένας υπέροχος μεθυσμένος άνθρωπος".
"Ένας από τους συζύγους μου — εγώ είχα τρεις — ήταν Γάλλος", είπε, αναφερόμενη στον Ροζέ Βαντίμ ο οποίος τη σκηνοθέτησε στο Barbarella. Ο Λι Μάρβιν προσλήφθηκε "φθηνά" με σύμβαση και αναγκάστηκε να εργάζεται 14 ώρες. "Του άρεσα, γιατί καβαλάω άλογα και είμαι αγοροκόριτσο και μπορούσα να πυροβολώ ανθρώπους", είπε, "και ο Λι Μάρβιν ήταν υπέροχος. Ήταν πολύ αστείος και ήταν πάντα μεθυσμένος. Μείναμε στο ίδιο μοτέλ και έπρεπε να τον ανεβάσουν τις σκάλες". Αλλά ο Μάρβιν "μου έμαθε κάτι πολύ σημαντικό", πρόσθεσε. "Κάποια στιγμή, το δόντι μου στυα φυρίσματα έσπασε. Με πήρε στην άκρη και είπε: "Φόντα, εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές αυτής της ταινίας. Αν τους επιτρέψουμε να μας δουλέψουν τόσες ώρες, δεν είμαστε αυτοί που θα πληγωθούν – είναι το πλήρωμα. Πρέπει να υπερασπιστούμε τους εργαζόμενους. Αυτό ήταν ένα τεράστιο μάθημα από τον Lee Marvin, ο οποίος δεν ήταν επαναστάτης. Ήταν ένας υπέροχος μεθυσμένος και ένας υπέροχος άνθρωπος".
"Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ απλώς έχει ένα πρόβλημα με τις γυναίκες".
Ακολούθησε μια ερώτηση σχετικά με τις ταινίες που είχε κάνει με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ: Το The Chase του 1966, η προσαρμογή στην οθόνη του 1967 του Ξυπόλητοι στο Πάρκο του 1979 The Electric Horseman και του 2017 Our Souls at Night.
"Ναι, ήμουν ερωτευμένη μαζί του", αποκάλυψε η Φόντα. "Έκανα τέσσερις ταινίες μαζί του και στις τρεις ήμουν ερωτευμένη μαζί του. Αυτό σήμαινε ότι πέρασα πολύ καλά". Το μόνο πρόβλημα, εξήγησε, ήταν ότι "δεν του άρεσε να φιλάει. Και ήταν πάντα σε κακή διάθεση και πάντα πίστευα ότι έφταιγα εγώ". Όταν κάναμε την τελευταία τους ταινία μαζί πριν από έξι χρόνια, ήξερα πια ότι δεν έφταιγα εγώ. Πάντα περνούσαμε καλά. Είναι πολύ καλός άνθρωπος… Απλώς έχει ένα θέμα με τις γυναίκες".
"Ο Αλέν Ντελόν ήξερε να φιλάει"
Η Φόντα αναφέρθηκε και στην ταινία Joy House που γύρισε το 1964 με τον Γάλλο ηθοποιό Αλέν Ντελόν." Είχε μια σκληρή ζωή. Αλλά τότε, ήταν ο πιο όμορφος άνθρωπος στον κόσμο. Και σε αντίθεση με τον Ρέντφορντ, "του άρεσε να φιλιέται. Είχαμε ωραίες ερωτικές σκηνές".
"Στα γυρίσματα της Barbarella ήμουν μεθυσμένη συνέχεια"
"Δεν πέρασα καθόλου καλά στα γυρίσματα", είπε για την ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1968. "Στην αρχή της ταινίας έκανα ένα στριπτίζ στο διάστημα. Ήμουν πολύ ντροπαλή, είτε το πιστεύετε είτε όχι, οπότε για να το αντέξω έπρεπε να μεθύσω και έπινα πολλή βότκα.
Όταν κυκλοφόρησε η ταινία σοκαρίστηκα όταν είδα τον εαυτό της γυμνό στην οθόνη. Ο Βαντίμ μου υποσχέθηκε ότι θα καλυπτόταν με τίτλους, αλλά δεν το έκανε ποτε". Έκανε μια παύση και μετά χαμογέλασε. "Δεν είμαστε πια παντρεμένοι!" Αλλά με τα χρόνια, άρχισε να λατρεύει την ταινία: "Τώρα όταν τη βλέπω, νομίζω ότι είναι διασκεδαστική".
Για το Χόλιγουντ: "Μην αφήσετε τους fuckers να σας πιάσουν!"
Η Φόντα είπε πολλά και για τη δύναμη της γυναικείας φιλίας, αποκαλώντας την Λίλυ Τόμλιν "τον αγαπημένο μου άντρα με τον οποίο έχω δουλέψει ποτέ — είναι η αδερφή μου και την αγαπώ περισσότερο από οτιδήποτε άλλο".
"Ποτέ δεν ένιωσα ότι είμαι πραγματικά μέρος του Χόλιγουντ"", παραδέχτηκε. "Δεν πάω στα πάρτι. Μακάρι να το έκανα. Δεν με καλούν πάντα. Εν μέρει, αυτό οφείλεται στο ότι πάντα νοιαζόμουν ια άλλα πράγματα εκτός από την καριέρα μου. Αν νοιαζόμουν πραγματικά για την καριέρα μου, δεν θα άφηνα την Αμερική και να μετακομίσω στη Γαλλία και να ζήσω σε μια σοφίτα στο Marais με τον Vadim. Ήμουν πάντα ακτιβίστρια και αυτό τελικά έδωσε νόημα στη ζωή μου όχι το Χόλιγουντ. "Έπρεπε να φτάσω τα 70 για να γίνω άνθρωπος", είπε.
Τέλος απαντώντας στην ερώτηση μιας δημοσιογράφου για το πόσο εύκολο είναι να μπεί κάποιος στη βιομηχανία του Χόλιγουντ είπε: "Μην αφήσεις όλους αυτοούς τους γαμ@νους να σε λυγίσουν. Πρέπει να είσαι δυνατός και να σταθείς απέναντι τους, αλλά να το κάνεις με διπλωματικό τρόπο. Δεν θέλεις να κάνεις εχθρούς. Είναι όλα σχετικά με τις σχέσεις. Αυτό είναι το μεγάλο λάθος που έκανα. Ποτέ δεν έκτισα σχέσεις. Ο Μάικλ Ντάγκλας είναι εξαιρετικός στο να χτίζει σχέσεις. Δεν νομίζω ότι του αρέσω πραγματικά, αλλά είναι πολύ διπλωμάτης για να το παραδεχτεί".
