Πώς είναι να είσαι γυναίκα και να εργάζεσαι σε έναν από τους πιο ανδροκρατούμενους χώρους; Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία ενός ανθρώπου όταν είναι επικεφαλής της κυβερνητικής ομάδας που χειρίζεται μερικά από τα πιο ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα; Πώς αποφασίζει μια νέα κοπέλα να ασχοληθεί με την πολιτική; Πώς είναι η καθημερινότητα μιας πολιτικού, όταν κλείνει πίσω της την πόρτα του γραφείου της; Και ποιες οι προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει όταν το επόμενο πρωί βρεθεί ξανά εκεί; Η Δόμνα Μιχαηλίδου, Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και Υποψήφια Βουλευτής Α’ Πειραιώς και Νήσων έχει τις απαντήσεις... Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:
Ποια είναι πιο έντονα ευχάριστη ανάμνηση της παιδικής σας ηλικίας;
ΔΟΜΝΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ: Οι καλοκαιρινές μου διακοπές στις Σπέτσες! Είναι το νησί των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων. Κάθε καλοκαίρι, η μητέρα, εγώ κι έξι αγαπημένες συμμαθήτριές μου περνούσαμε στο σπίτι της θείας μου στο Πηγάδι του Σταυρού, ένα γεμάτο 10ήμερο. Μπάνια, παιχνίδι μέχρι τέλους, ατέλειωτες βόλτες με παγωτά και ποδηλατάδες.
Και μετά η εφηβεία με τους καφέδες, ακόμα και τα πρώτα κρυφά ποτά! Τότε ήταν που ανακαλύψαμε και την αξία της κουβέντας. Ατελείωτες συζητήσεις, διαφωνίες και γέλια. Πολλά γέλια. Αυτή η κυρίαρχη αίσθηση ανεμελιάς είναι το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό μου όταν σκέφτομαι τα καλοκαίρια μου στις Σπέτσες. Και, φυσικά, δεν υπάρχει καλοκαίρι χωρίς τις Σπέτσες.
Πότε νιώσατε για πρώτη φορά ότι θέλετε να ασχοληθείτε με την πολιτική και πώς πήρατε την τελική απόφαση;
Μεγάλωσα σ’ ένα σπίτι στο οποίο η πολιτική βρισκόταν στην ημερήσια ατζέντα. Και οι δύο γονείς μου, κυρίως όμως ο πατέρας μου, ήταν βαθιά πολιτικοποιημένοι και εξέφραζαν ένα γνήσιο ενδιαφέρον για τα δημόσια πράγματα. Μοιραία λοιπόν, η σχέση μου με την πολιτική άρχισε να οικοδομείται από πολύ νωρίς.
Το 2016 αποδέχθηκα την τιμητική πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη να με συμπεριλάβει στους συμβούλους του για θέματα μεταρρυθμίσεων. Από τότε ξεκίνησε και η ενεργός εμπλοκή μου με την πολιτική. Όμως, η πρώτη φορά που ένιωσα ότι θέλω να ασχοληθώ με την πολιτική ως πολιτικός και να εκτεθώ στην λαϊκή ψήφο, ήρθε πολύ αργότερα, κατά τη διάρκεια της θητείας μου στο Υπουργείο Εργασίας. Η δουλειά στο υπουργείο ήταν για μένα ένα μεγάλο σχολείο. Διαπίστωσα στην πράξη ότι η πολιτική όταν ασκείται με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, γίνεται εργαλείο επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων και αποκατάστασης αδικιών. Ήρθα αντιμέτωπη με εκκωφαντικά κενά δεκαετιών και δέχθηκα προσωπικές επιθέσεις. Πείσμωσα. Για μένα, αυτά που καταφέραμε αποδεικνύουν ότι όταν κάτι το πιστεύεις, τότε βρίσκεις τον τρόπο να το πραγματοποιήσεις.
Διαβάστε περισσότερα στο madamefigaro.gr
