Μια απολαυστική συνέντευξη παρακολουθήσαμε στο "Στούντιο 4" της ΕΡΤ. Καλεσμένη η καθηγήτρια ιστορίας και συγγραφέας Λένα Διβάνη με αφορμή την επανακυκλοφορία του βιβλίου της "Εργαζόμενο Αγόρι" (εκδ. Πατάκης). Το βιβλίο, στο οποίο αντιστρέφονται πλήρως οι ρόλοι ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες, δεν έγινε κατανοητό την εποχή που κυκλοφόρησε. Όμως, σήμερα η κοινωνία φαίνεται πιο ανοιχτή σε έναν πιο ειλικρινή διάλογο για τα φύλα, τον σεξισμό, την πατριαρχία.
Ακολούθησε λοιπόν μια χειμαρρώδης συνέντευξη για την εποχή, τους πρωταγωνιστές της, τις παγίδες και κυρίως τα στερεότυπα που ακόμα καταδυναστεύουν γυναίκες και άντρες.
"Τα στερεότυπα φυλακίζουν το μυαλό μας"
"Τα στερεότυπα δεν μας αφήνουν να δούμε με τι θα ζήσουμε ωραία, τι μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους. Γιατί δεν μπορούμε να συνεννοηθούν οι γυναίκες με τους άντρες; Είμαστε ίδιοι, έχουμε την ίδια ύλη των ονείρων. Γιατί λοιπόν πάμε σαν τα τρόλεϊ, ένας από εδώ και άλλος από εκεί; Γιατί είναι παγιδευμένη η σκέψη μας και είναι σαν να πηγαίνει μόνο πάνω σε μία ράγα" είπε η Λένα Διβάνη κι έδωσε ένα παράδειγμα με δύο φοιτητές της, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Τα παιδιά δούλεψαν μαζί κι έκαναν μια πολύ καλή εργασία. Όταν ρώτησε το αγόρι τι θέλει να κάνει στην πορεία του, εκείνο απάντησε με αυτοπεποίθηση "Διπλωμάτης". Το κορίτσι όμως της είπε σκεπτική "κι εγώ διπλωμάτης ήθελα να γίνω, αλλά δεν γίνεται. Τι θα γίνει ο άντρας και τα παιδιά μου;". Η ίδια ήταν μόλις 18 ετών τότε. Η Λένα Διβάνη, προκειμένου να την κάνει να συνειδητοποιήσει τι είχε μόλις πει, την ρώτησε "γιατί έχεις άντρα και παιδιά;". Ούτε βέβαια το κορίτσι είχε, ούτε το αγόρι. Το αγόρι όμως δεν σκέφτηκε ποτέ τις υποχρεώσεις του ως σύζυγος και πατέρας. "Δεν πρέπει να αυτοφυλακιζόμαστε" εξήγησε η Διβάνη. "Η κοινωνία σου έχει βάλει το τσιπ στα κορίτσια που λέει "πρώτα η οικογένεια"".
"Πρέπει να μεταμφιεζόμαστε σε άντρες;"
Ερωτηθείσα από τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου για το αν "πρέπει να είσαι άντρας για να πας στην πολιτική;", η Λένα Διβάνη έφερε το παράδειγμα της Μάριν από τη Φινλανδία και της Άρντερν από τη Ν. Ζηλανδία, δύο νέων γυναικών, που παρέμειναν "άνθρωποι", χωρίς να υποδυθούν τους άντρες. "Το τι άκουσαν!" είπε η Διβάνη. "Πρέπει να είσαι άντρας για να πας στην πολιτική. Θυμάμαι την τελευταία ορκωμοσία, όλο κοστούμια" πρόσθεσε.
"Ο τρόπος που ντύνεσαι δίνει μηνύματα προς τα έξω. Αν ρωτάς τη γειτόνισσα τι να βάλεις για να σε εγκρίνει, είναι δικό σου πρόβλημα. Αν την γράφεις στα παλιά σου τα παπούτσια, κάτι λες μ' αυτό στον κόσμο". συνέχισε.
Στην ερώτηση όμως για το αν μια γυναίκα πρέπει να φαίνεται σαν άντρας για να αναρριχηθεί στα υψηλά αξιώματα, η συγγραφέας είπε: "Αναλόγως πόσα κότσια έχει. Γιατί αν δεν στηρίζεσαι στο λουκ σου για να επιβληθείς, να μεταφιεστείς δηλαδή σε άντρα, τότε πρέπει να έχεις τα διπλάσια κότσια. Όμως, έτσι ανοίγεις τον δρόμο και για τις επόμενες γυναίκες".
"Πρέπει να αναγνωρίζουμε το πρόβλημα"
"Πρέπει να αναγνωρίζουμε το πρόβλημα, για να καταλάβουμε ότι υπάρχει. Υπενθυμίζω τις γυναικοκτονίες, πριν λίγο καιρό τις λέγαμε "εγκλήματα πάθους", λέγαμε "την σκότωσε γιατί την αγαπούσε". Αυτός ο άνθρωπος που τού λέει η γυναίκα ότι θα φύγει και την σκοτώνει, την θεωρεί κτήμα του".
"Γιατί καμία γυναίκα δεν "έχει πάθος". Γιατί οι γυναίκες δεν σκοτώνουν όταν τις εγκαταλείπουν;" συνέχισε η Διβάνη. "Το γιατί πρέπει να συζητηθεί".
"Ήξερα από πέντε χρονών ότι δεν θέλω να κάνω παιδιά"
"Ήμουν ένα παιδί πολύ παρατηρητικό. Έβλεπα από μικρή ότι οι άνθρωποι δεν ήταν ευτυχισμένοι, ούτε οι γονείς μου. Άκουγα συνέχεια στη γειτονιά "αν δεν είχαμε και τα παιδιά". Κοίταζα και τα άλλα ζευγάρια και ήταν χάλια. Κι έλεγα στον εαυτό μου "να θυμηθώ να μην παντρευτώ". Μόνο η κυρία Σουζάνα και ο κύριος Αντώνης ήταν καλά, που δεν είχαν παιδιά και ήταν μαζί από επιλογή. Αυτό λοιπόν έπρεπε να κάνω. Να επιλέγω κάθε μέρα."
Για την εποχή
"Γενικώς κάνουμε επιπόλαιες σχέσεις. Επιπόλαιο διάβασμα- δεν μπορούμε να διαβάσουμε πάνω από 5'. Όλα πρέπει να γίνουν γρήγορα, μηχανικά, επιφανειακά. Χωρίς προσωπική επαφή- που σε γειώνει και σε ηρεμεί. Πιστεύω πως όλο αυτό θα φτάσει κάποια στιγμή σε αδιέξοδο".
Τα νέα παιδιά φοβούνται να κάνουν σχέσεις
"Τα παιδιά από 12 χρονών -λόγω διαδικτύου- είναι σε επαφή με το πορνό, τα αγόρια είναι κυρίως καταναλωτές πορνό, αλλά και τα κορίτσια. Αυτό που βλέπουν είναι αποθαρρυντικό- και για τα κορίτσια και για τα αγόρια. Τα κορίτσια καλούνται να είναι κάτι που δεν είναι και τα αγόρια πιστεύουν ότι πρέπει να είναι τρομερά "προικισμένα". Αυτό τα φοβίζει, σκέφτονται "που θα πάω εγώ;". Έτσι, όταν φτάνουν στην ερωτική πράξη νομίζουν ότι πρέπει να μιμηθούν τους πρωταγωνιστές. Δεν κάνουν έτσι έρωτα οι άνθρωποι".
Σχετικά με τα πρότυπα για τα κορίτσια στο Instagram σημειώνει: "είναι όλα από εκεί (σ.σ: από το πορνό). Από τις πρωταγωνίστριες των τσοντών. Μεταμορφώνονται τα κοριτσάκια σε μίνι σλατίνες. Και είναι παιδάκια!".
Ακολουθήστε το Womantoc στο Instagram
