Όποιον ρόλο και αν του δώσεις, ο Όλντμαν θα τον μετατρέψει σε χρυσάφι. Ένας από τους πιο χαρισματικούς ηθοποιούς της γενιάς του (ίσως ο πιο χαρισματικός μαζί με τον Ντάνιελ Ντέι Λούις) μπορεί να υποδυθεί κυριολεκτικά οποιονδήποτε. Οι ερμηνείες του είναι καθηλωτικές κι έχουν αποσπάσει ένα Όσκαρ και 3 BAFTA, μεταξύ άλλων βραβείων.
Από τον Δράκουλα ως τον Μπάτμαν και τον Τσώρτσιλ, ο Βρετανός ηθοποιός δίνει κάθε φορά ρεσιτάλ. Όμως η διαδρομή του βέβαια μόνο ειδυλλιακή δεν ήταν. Ο Όλντμαν έπρεπε να επιβιώσει από τραυματικά γεγονότα και να δουλέψει ως πωλητής παπουτσιών, ακόμα και σφαγέας γουρουνιών για να εξασφαλίσει τα προς το ζην όταν σπούδαζε για να γίνει ηθοποιός. Ένα όνειρο μακρινό για ένα φτωχόπαιδο σαν εκείνο. Κι όμως εκείνος διεκδίκησε λυσσαλέα το όνειρό του.
Το οδυνηρό ξεκίνημα στη ζωή
Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1958 στο Λονδίνο, γιός ενός πρώην ναυτικού και κατόπιν μεταλοκολλητή, του Λέοναρντ Μπέρτραμ και της Καθλίν. Ο πατέρας του ήταν αλκοολικός και χτυπούσε τη μητέρα του. Ο Γκάρι και οι αδερφές του ήταν διαρκώς μάρτυρες σκηνών ενδοοικογενειακής βίας που δεν θα ξεχνούσαν ποτέ στη ζωή τους.
Όταν ο Γκάρι ήταν επτά ετών, ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένειά του χωρίς χρήματα. Τώρα έπρεπε η μητέρα του να βρει τρόπο να μεγαλώσει τα παιδιά της. Κατά τη διάρκεια της ζωής της άνοιξε ένα καφέ. Μολονότι δεν είχαν χρήματα ήταν εκείνη που ενθάρρυνε τον Γκάρι να ακολουθήσει το όνειρό του.
Εκείνος έκανε αίτηση στην καλύτερη σχολή υποκριτικής τότε του Λονδίνου, στο Royal Academy of Dramatic Art, αλλά η επιτροπή τον απέρριψε. Μάλιστα, του είχε προτείνει να ακολουθήσει καλύτερα άλλον δρόμο! Αρκεί να αναλογιστεί κανείς πόσο κακό μπορεί να κάνει αυτό σε ένα παιδί με τραυματικό παρελθόν. Εκείνος δεν το έβαλε κάτω και σπούδασε στο Young People's Theatre.
Ο έρωτας του για την υποκριτική γεννήθηκε, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, όταν είδε την ταινία The Raging Moon του 1971, με πρωταγωνιστή τον Μάλκομ ΜακΝτάουελ. Τότε κάτι σκίρτησε μέσα του και ήξερε πως αυτός είναι ο δρόμος του.
Ωστόσο, όσο σπούδαζε δούλευε σε διάφορες δουλειές του ποδαριού- πουλούσε παπούτσια, δούλευε σε σφαγείο, σαν τραυματιοφορέας σε νοσοκομείο κ.ά. Μια καλή προετοιμασία για την γκάμα των ρόλων του.
H πρώτη του μεγάλη επιτυχία ήρθε το 1986 με την ταινία "Σιντ και Νάνσυ" για να αρχίσουν οι ρόλοι να έρχονται ο ένας μετά τον άλλον. Όπως ο πρωταγωνιστικός ρόλος στον Δράκουλα, όπου ο Όλντμαν σαγήνευσε με την ερμηνεία του. Ακολούθησε βέβαια η επιτυχία του ως Μπάτμαν, η Αθάνατη Βολή, το Λεόν (όπου παίζει κι εκείνος δίπλα στη μικρή Νάταλι Πόρτμαν), στο JFK, το Πέμπτο στοιχείο, Ο Κλήρος έπεσε στον Σμάιλι και βέβαια στο "Η πιο σκοτεινή ώρα" στην οποία υποδύθηκε τον Τσώρτσιλ κερδίζοντας το Όσκαρ.
Όμως ήδη από τις αρχές της πορείας του και τα πρώτα του χρήματα ο Όλντμαν οδηγήθηκε σε ολισθηρά μονοπάτια με πυξίδα το αλκόολ και τις ουσίες. Χαριτολογώντας, αν και με πικρία, είπε πως ο αλκοολισμός ήταν "κληρονομικός" υπαινισσόμενος την πορεία του πατέρα του, ο οποίος πέθανε στα 62 του μόλις χρόνια από κίρρωση του ήπατος. "Τον είδα μια- δυο φορές την περίοδο πριν πεθάνει και έχω την εικόνα ενός ανθρώπου που όδευε προς τον θάνατο" είχε πει κάποτε σε συνέντευξή του ο ηθοποιός. "Δεν θέλω να το θυμάμαι" συνέχισε.
Ο ίδιος είχε φτάσει να πίνει ως και 2 μπουκάλια βότκα την ημέρα. Κάποτε, λέγεται, ότι είχε μαυρίσει η γλώσσα του από την κατανάλωση αλκόολ, κάτι που συμβαίνει μόνο σε όσους έχουν πάθει δηλητηρίαση από αλκόολ. Κάποια στιγμή υπό την επήρεια αλκόολ θρυλείται πως έπαιξε κορώνα- γράμματα για το αν θα δεχθεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Άλικο Γράμμα ή στον Υδάτινο Κόσμο.
Για καλή του τύχη ο κλήρος έπεσε στο Άλικο Γράμμα, στην οποία πρωταγωνίστησε δίπλα στην Ντέμι Μουρ. Και στάθηκε διπλά τυχερός. Όχι μόνο γιατί πρόσθεσε ακόμα μια πολύ καλή ταινία στο ενεργητικό του, αλλά και γιατί η Ντέμι Μουρ ήταν εκείνη που έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου. Τού είπε: "είσαι πολύ άρρωστος και πρέπει να φύγεις. Ανησυχώ για εσένα".
Έτσι αποφάσισε να αποτανθεί στους Ανώνυμους Αλκοολικούς, καθώς φοβήθηκε πραγματικά για τη ζωή του. "Ήμουν απλώς εξαντλημένος" έχει πει ο Όλντμαν για εκείνη την περίοδο της ζωής του. "Ο αλκοολισμός είναι σαν ένας δράκος με τρία κεφάλια- ένα που εξαντλεί τον πνευματικό σου κόσμο, έναν τον ψυχικό και ένα ακόμα που καταστρέφει το σώμα σου".
Η Φιορεντίνο και τα περιστατικά βίας
Εκεί γνώρισε την τρίτη του σύζυγο, το μοντέλο Ντόνια Φιορεντίνο. Είχε προηγηθεί ο γάμος του με τη Λέσλι Μάνβιλ το 1987, από τον οποίο απέκτησε τον γιο του Άλφι, ο διάσημος μετά γάμος του με την Ούμα Θέρμαν το 1990 κι έπειτα ο αρραβώνας του με την Ιζαμπέλα Ροσελίνι, που ωστόσο δεν οδήγησε σε γάμο.
Με τη Φιορεντίνο απέκτησε δύο ακόμα αγόρια, τον Τσάρλι και τον Γκιούλιβερ. Πριν πυκνώσουν τα σύννεφα. Το ζευγάρι άρχισε να έχει προβλήματα και σύμφωνα με την Ντόνια Φιορεντίνο ο Όλντμαν είχε γίνει βίαιος. Η ίδια ισχυρίστηκε ότι είχε καλέσει το ασθενοφόρο και εκείνος με το ίδιο τηλέφωνο που χρησιμοποίησε την χτύπησε στο κεφάλι μπροστά στα παιδιά τους. Το δικαστήριο ωστόσο απάλλαξε τον ίδιο από τις κατηγορίες και μάλιστα του επιδίκασε την αποκλειστική επιμέλεια των παιδιών, με δικαίωμα επίσκεψης της μητέρας τους. Ωστόσο οι κατηγορίες είχαν αμαυρώσει τη φήμη του και είχαν σπείρει τις αμφιβολίες.
Όταν μάλιστα κέρδισε το Όσκαρ αναζωπυρώθηκε αυτή η ιστορία και ξέσπασε διαμάχη στο Twitter με χρήστες να κατηγορούν την Ακαδημία πως βράβευσε έναν κακοποιητή.
Έπειτα ο γιός του εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία επιβεβαίωνε πως ποτέ δεν συνέβη αυτό το γεγονός καθώς ο ίδιος ήταν παρών στο συμβάν. Αν και τότε ήταν μόλις 3 ετών ο ίδιος.
Απαλλάχθηκε όντως o Γκάρι από τους δαίμονές του ή αναπαρήγαγε άραγε τη συμπεριφορά του πατέρα του που τόσο βασάνισε τη δική του ψυχή;
Κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά.
Ο Όλντμαν έκανε δύο ακόμη γάμους από τότε. Σήμερα ζει με την τελευταία του σύζυγο, Ζιζέλ Σμιτ, επιμελήτρια εκθέσεων.
O Όλνταμ είχε την τύχη να ζει η μητέρα του όταν πήρε το Όσκαρ to 2018, όταν η μαμά του ήταν τότε 98 ετών. Τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής της ζούσε μαζί του στο Λος Άντζελες.
"Θέλω να πω στη μαμά μου ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αγάπη και την υποστήριξη, βάλε το νερό να βράζει- φέρνω σπίτι το Όσκαρ" της είπε από την σκηνή. Ήταν εκείνη που πίστευε πάντα πως ο γιος της θα αξιωνόταν αυτή τη στιγμή. "Τουλάχιστον υπήρχε ένας αισιόδοξος στην οικογένεια" είχε πει τότε εκείνος.
Ακολουθήστε το Womantoc στο Instagram
