Η ιστορία της είναι πολύ μεγάλη και όταν ακούς ιστορίες από το παρελθόν σίγουρα συμμετέχει κι αυτή με ποικίλους τρόπους στη διαμόρφωση της εικόνας, για τα υπέροχα, περασμένα χρόνια του Βόλου και της κοινωνίας του.
Η ύπαρξή της συμπληρώνει φέτος 140 χρόνια, συνυφασμένα πάντα με όλες τις πλευρές της πόλης και χαρίζοντας συνάμα εικόνες συναρπαστικές αλλά και ρομαντικές δίπλα στη θάλασσα, με φόντο τον Παγασητικό.
Πρόκειται για την "Αύρα", την πιο παλιά και ιστορικότερη ταβέρνα του Βόλου, που ξεκίνησε να υπάρχει στην πλαζ του Αναύρου το 1883 και συνεχίζει να προσφέρει ως και σήμερα τα καλούδια της στους αμέτρητους πελάτες της.
Στον Βόλο όλοι, μικροί και μεγάλοι, επί πολλές-πολλές γενιές ξέρουν το όνομά της. Βρίσκεται πάνω στην αμμουδιά του Αναύρου, το κύμα "σκάει" πάνω στα πόδια του επισκέπτη που πίνοντας το παραδοσιακό τσίπουρο αγναντεύει τα λευκά πανιά των ιστιοπλοϊκών, τα βαπόρια να μπαινοβγαίνουν στο λιμάνι και τα υπερσύχρονα τεράστια φωταγωγημένα κρουαζιερόπλοια να προκαλούν δέος και θαυμασμό.
"Εξοχικόν Κέντρον η Αύρα"
Φθάνοντας με τα πόδια, αφού τα αυτοκίνητα και τα δίτροχα είναι απαγορευμένα, το καλωσόρισμα γίνεται με του παλιού τύπου πινακίδα "Εξοχικόν Κέντρον η Αύρα" και μετά το μυαλό φτιάχνει εικόνες από το παρελθόν και το σήμερα.
Η "Αύρα" είναι συνώνυμη με την οικογένεια Νικοβιώτη. Τέσσερις γενιές από το 1883 ως τις μέρες μας και ο Νίκος Νικοβιώτης μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ μιλά για την ιστορία του ξεκινήματος. "Ο προπάππος μου Νίκος Νικοβιώτης ήταν εκείνος που έβαλε το κλειδί στην κλειδαριά για να ανοίξει το κέντρο διασκέδασης. Ηταν το 1883. Ακολούθησαν ο Χρήστος, ο Δημήτρης, η Σωτηρία και σήμερα πάλι ο Νίκος, δηλαδή εγώ. Μεγαλώσαμε όλοι δίπλα στο Jukebox ακούγοντας τα τραγούδια της εποχής και στην πίστα χορού που υπάρχει ως και σήμερα και που φιλοξένησε μεγάλα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου. Πέρασαν από εδώ ο Πάνος Γαβαλάς, η Ρία Κούρτη, ο Στέλιος Καζαντζίδης, η Ανθούλα Αλιφραγκή και πολλοί ακόμα. Εδώ κατά καιρούς με τα συγκροτήματά τους έδωσαν το παρών οι Βαγγέλης Παπαθανασίου και Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και τα νιάτα της εποχής τους αποθέωναν πριν ξεκινήσουν τις μεγάλες καριέρες τους. Πολλές φορές ο Τάσος Μητρογώγος, επική φωνή της ΕΡΤ, έπαιρνε το μικρόφωνο και ξεσήκωνε τον κόσμο".
Σε αυτή την όμορφη ρομαντική γωνιά του Βόλου, πάνω στο κύμα της θάλασσας αναπτύχθηκαν ειδύλλια και καταγράφηκαν σπουδαίοι έρωτες ανάμεσα σε νεολαίους της εποχής. Η Σωτηρία Νικοβιώτη, της τρίτης γενιάς και μητέρα του Νίκου θυμάται ότι "γινόταν χαμός τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 από τα γυμνασιόπαιδα. Ο τόπος γέμιζε και από τις ημερήσιες σχολικές εκδρομές. Πολλοί έκαναν σκασιαρχείο από τα σχολεία και έδιναν ραντεβού εδώ. Οι καρδιές σκιρτούσαν τότε και τα ρομαντικά ραντεβού έδιναν και έπαιρναν. Και ξαφνικά έκαναν έφοδο ο γυμνασιάρχης με καθηγητές και τότε γινόταν το έλα να δεις. Το έβαζαν στα πόδια και κρύβονταν τα παιδιά μέσα στο μαγαζί και ο πατέρας μου τους φυγάδευε όλους από την πίσω πόρτα και μέσα από τις καλαμιές ή έμπαινε μπροστά και απαγόρευε την έρευνα μέσα στο μαγαζί του. Απίστευτες εικόνες πλημμυρισμένες από νιάτα και ανέμελες φωνές".
Δίπλα από την "Αύρα" περνά ο χείμαρρος Άναυρος, όπου σύμφωνα με τη μυθολογία ο Ιάσονας έχασε το σανδάλι του και ακριβώς μπροστά στο θρυλικό μαγαζί απλώνεται η ομώνυμη παραλία του Αναύρου όπου στο παρελθόν, πριν από περίπου 100 χρόνια, υπήρχαν τα περίφημα λουτρά θαλάσσης.
Υπήρχαν δύο σειρές από καμπίνες αυστηρά διαχωρισμένες σε ανδρών και γυναικών, μία ξύλινη σκάλα που έμπαινε μέσα στη θάλασσα και στην άκρη ήταν στημένο ένα φυλάκιο-παρατηρητήριο που επιτηρούσε τους λουόμενους να μη πλησιάζουν οι μεν τους δε. Όταν κάποιος πλησίαζε "επικίνδυνα" την άλλη πλευρά, ο ήχος της σφυρίχτρας των επιτηρητών έσκιζε τον αέρα και ακουγόταν ως απέναντι στα Πευκάκια, ενώ μία βάρκα με τους επιτηρητές, πλησίαζε και έδιωχνε τους παραβάτες.
Έξω από την "Αύρα" έκανε στάση και ο θρυλικός Μουτζούρης, το τρένο του Πηλίου που έφερνε και έπαιρνε κόσμο από κάθε γωνιά του Βόλου.
Τη δεκαετία του 1970 μαζί με την "Αύρα" μεσουράνησε και ο "Ιππόκαμπος", ένα πολύ προχωρημένο κλαμπ για εκείνα τα χρόνια. Περιφραγμένος χώρος με καλαμιές, με μία μεγάλη πίστα όπου τα νιάτα χόρευαν υπό τους ήχους των Beatles, των Rolling Stones και πολλών άλλων.
Ακόμη και σήμερα η "Αύρα" είναι το μαγαζί all time classic για όλους. Ανοίγει το πρωί με τους καφέδες και τα αγαπημένα ντόπια αναψυκτικά της ΕΨΑ και συνεχίζει ως αργά τη νύχτα. Οι Βολιώτες που πηγαίνουν στον Άναυρο για το μπάνιο τους θα πιουν και το τσιπουράκι τους ή θα συνδυάσουν και το γεύμα με τα ολόφρεσκα ψάρια. Άλλοι προτιμούν τις καλοκαιρινές βραδιές δίπλα στο κύμα με την απόλαυση ενός ειδυλλιακού δείπνου με καλούδια κάθε είδους, από ψαράκι μέχρι κρεατικά και από μπύρες ως τα ουζάκια και τα τσίπουρα με τους ανάλογους φημισμένους μεζέδες.
Είναι τα 140 χρόνια ζωής της "Αύρας" συνυφασμένα, όχι με την πολυτέλεια, αλλά με τις αναμνήσεις, την απλότητα και την ιστορία ενός μαγαζιού που συμπλέει με την ιστορία της πόλης του Βόλου.
Πηγή: ΑΠΕ
Ακολουθήστε το Womantoc στο Instagram
