Το μυστικό της Πατρίτσια Φιλντ; Αγαπάει το παράδοξο και το ανατρεπτικό στα ρούχα και στο στιλ, ενώ μισεί τις τάσεις της Μόδας. Περιγράφει την αισθητική της, προσωπική και επαγγελματική, ως "χαρούμενη". "Το να ακολουθεί κανείς τις τάσεις της μόδας είναι σπατάλη", λέει η ενδυματολόγος. "Για μένα, η μόδα είναι το ξαδερφάκι της Τέχνης. Και όπως και στην τέχνη, η πρωτοτυπία είναι αυτό που μετράει. Όταν αρχίζεις να την αισθάνεσαι απειλητική, τότε είναι καιρός να αλλάξει". Αυτό μπορεί να ακούγεται κάπως οξύμωρο από τη γυναίκα που έχει επιμεληθεί τις πιο fashionable τηλεοπτικές σειρές και ταινίες , όπως επί παραδείγματι τα The Devil Wears Prada, το Ugly Betty, το Emily in Paris και, φυσικά, το Sex And the City.
Ας πάρουμε για παράδειγμα τη χαρακτηριστική φούστα από τούλι της Κάρι στο intro του κάθε επεισοδίου. Πρόκειται για μια φούστα μπαλέτου που αγόρασε η Φιλντ από καλάθι με ρούχα για 5 δολάρια, μια φούστα που επέλεξε όχι μόνο επειδή η Πάρκερ υπήρξε μπαλαρίνα, αλλά επειδή ο χαρακτήρας της Κάρι έχει και ολίγον από "σύνδρομο πριγκίπισσας".
Η Φιλντ δεν μπορεί να πει και πολλά για τη συνέχεια του Sex and The City, το And Just Like That, καθώς δεν μπόρεσε να συνεργαστεί, αφού είχε ήδη αναλάβει το Emily in Paris. Όπως όλοι μας έτσι και η Φιλντ δήλωσε πως απογοητεύτηκε που δεν ήταν και η Σαμάνθα στη σειρά, αλλά είπε πως "το καταλαβαίνω, ήταν προσωπικό της θέμα και δεν έχει σημασία τώρα".
"Το να ακολουθεί κανείς τις τάσεις της μόδας είναι σπατάλη", λέει η ενδυματολόγος. "Για μένα, η μόδα είναι το ξαδερφάκι της Τέχνης. Και όπως και στην τέχνη, η πρωτοτυπία είναι αυτό που μετράει.
Μεγαλωμένη μες στα ρούχα
Η Φιλντ μεγάλωσε μες στα ρούχα. Είναι μισή Αρμένισσα, μισή Ελληνίδα, αλλά γεννήθηκε στις ΗΠΑ: οι παππούδες της από την πλευρά της μητέρας της μετανάστευσαν από τη Λέσβο στη Νέα Υόρκη, όπου η μητέρα της άρχισε να εργάζεται σε ένα καθαριστήριο. Εκεί γνώρισε τον πατέρα της Φιλντ, έναν Αρμένιο ράφτη. Ο μπαμπάς της πέθανε από φυματίωση όταν η Φιλντ ήταν μικρή και η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε, με έναν άνδρα που γνώρισε και πάλι στο καθαριστήριο. Στο βιβλίο, η Φιλντ αστειεύεται ότι έχει "[το ελληνικό] εμπορικό δαιμόνιο στο DNA μου", όπως δήλωσε στην εφημερίδα The Guardian.
Η μητέρα της την έντυνε με γιακάδες τύπου Peter Pan, αλλά η Φιλντ λάτρευε τον Lone Ranger και ήθελε να ντύνεται σαν καουμπόισσα. Ήξερε επίσης από μικρή πώς να συνθέτει ένα σύνολο ρούχων. Το αγαπημένο της ρούχο ήταν ένα αδιάβροχο Burberry με υφασμάτινα δερμάτινα κουμπιά που αγόρασε στη λεωφόρο Μάντισον, το οποίο φορούσε σε συνδυασμό με ζακέτες Pringle και χοντροκομμένες μπότες.
"Βρήκα τον δρόμο μου τα χρόνια του κολλεγίου" λέει. "Τυπικό". Εκεί γνώρισε και την πρώτη συντροφό της, αλλά δεν "υπήρξε καμιά βροντερή γκέι δήλωση". H Φιλντ είχε πολλές μακροχρόνιες σχέσεις αλλά αυτή την περίοδο είναι μόνη. Στην αρχή δούλεψε ως βοηθός πωλητή για να βγάζει τα προς το ζην. Εκεί όμως συνειδητοποίησε ότι ήταν πολύ καλύτερη στο να ντύνει τις κούκλες. Στη συνέχεια ανέλαβε να αγοράζει ρούχα για τα καταστήματα και τελικά άνοιξε το δικό της το 1966 στο Greenwich Village.
H Φιλντ και η Πάρκερ
Η Φιλντ γνώρισε την Πάρκερ στο πλατό της ρομαντικής κωμωδίας Miami Rhapsody το 1995, μια από τις πρώτες της δουλειές thw ως ενδυματολόγος. Ήταν η Πάρκερ που τη σύστησε στον δημιουργό του Sex and the City. Εκείνη την περίοδο είχαν ήδη γυρίσει τον πιλότο του SATC με άλλη ενδυματολόγο, ωστόσο το αποτέλεσμα έμοιαζε πολύ ρεαλιστικό. Για παράδειγμα η Κάρι δούλευε από το σπίτι φορώντας κολάν και ένα φαρδύ μπλε πουκάμισο. Όχι ακριβώς η Κάρι που ξέρουμε. Όλα αυτά όμως θα τα άλλαζε η Πάρκερ, η οποία στην ουσία συνέβαλε πολύ σημαντικά στην επιτυχία της σειράς.
Ωστόσο οι ενδυματολογικές επιλογές στο Emily in Paris δεν έλαβαν και την πιο θερμή κριτική. Αν και η Φιλντ ήταν μόνο σύμβουλος (προσέλαβε τη Marylin Fitoussi ως ενδυματολόγο). Μετά από τη δεύτερη σεζόν αποσύρθηκε. "Δεν ξέρω το Παρίσι και τη μόδα του Παρισιού αρκετά καλά για να το κάνω", λέει. "Επίσης, με έπιασε υπερβολική νοσταλγία για την πατρίδα μου. Μου έλειψαν τα σκυλάκια μου, μου έλειψε το κρεβάτι μου".
Πριν ξεκινήσουν τα πρώτα γυρίσματα του Emily in Paris, η Φιλντ βγήκε έξω στους δρόμους της μητρόπολης για να αφουγκραστεί τον παλμό της Μόδας και το στιλ των Παριζιάνων. "Βγαίνω λοιπόν και βλέπω όλους με σκισμένα τζιν και sneakers. Το French shic πέθανε. Ζήτω ο Pierre Cardin" λέει και κακίζει τους Αμερικάνους και την επιρροή τους.
Ο διάβολος φοράει Prada για πάντα
Όμως ήταν η ταινία The Devil Wears Prada με την αξέχαστη ερμηνεία της Μέριλ Στριπ που εκτίναξε τη φήμη της Φιλντ, μαζί και την καριέρα της. "Αυτό είχε πολύ πλάκα" σχολιάζει η Φιλντ. Η Μέριλ Στριπ αποφάσισε πως ήθελε λευκά τα μαλλιά της ηρωίδας της. Όμως οι παραγωγοί, όντας άντρες, πίστευαν ότι είναι λάθος επιλογή και ότι τα λευκά μαλλιά είναι μόνο για γριές. "Τότε της είπα "Μέριλ πρέπει να πουλήσεις την ιδέα σου". Μόνο έτσι θα περάσει" θυμάται η Φιλντ. Και τελικά το δέχτηκαν, με το επιχείρημα της Κριστίν Λαγκάρντ!
Η μπουτίκ της
Παράλληλα με τις δουλειές της στις σειρές και στις ταινίες, η Φιλντ διατηρεί το κατάστημά της, το House of Field από το 1966! Η μπουτίκ έχει βέβαια "μετακομίσει" τρεις φορές από τότε. Πάντα όμως το μαγαζί της ήταν "the place to be". H επιτυχία του ήταν βέβαια οι διάσημοι πελάτες από τη μια, από την άλλη όμως ήταν το προσωπικό- ένα ουράνιο τόξο, πολύ πριν η διαφορετικότητα γίνει political correct. "Εγώ αναζητούσα μόνο τη δημιουργικότητα" λέει η ίδια για την επιλογή της να απασχολεί ανθρώπους με διαφορετικές διαδρομές.
Η μπουτίκ της έγινες πόλος έλξης για τους διάσημους. Το δεύτερο μαγαζί που φιλοξένησε την μπουτίκ της ήταν υπόγειο. "Την πρώτη φορά που μπήκε η Πάτι Σμιθ σκέφτηκα "ποια είναι αυτή η κουρελιάρα;". "Φορούσε κάτι τσαλακωμένα ρούχα. Τη δεύτερη φορά που ήρθε φορούσε ένα παλτό στο χρώμα της ελιάς και το έριξε πάνω σε μια καρέκλα. Πήρε στα χέρια της μια μπλούζα από σιφόν και μου είπε "θα αναρωτιέσαι αν πρόκειται να το βάλω". Και της απάντησα ναι. "Σκέφτομαι να το βάλω την τελευταία μέρα της περιοδείας μου, θέλεις να έρθεις;". Έτσι πήγα. Και να την εκεί, πάνω στη σκηνή με μια μπλούζα 250 δολαρίων, τσαλακωμένη!".
Τακτικοί της πελάτες είναι σήμερα η Μπρίτνεϊ Σπιρς, η Πάρις Χίλτον, ο Λένι Κράβιτς. Κάποτε πουλούσε τα μπλουζάκια του Keith Haring με τίτλο "Free South Africa". Ο θρύλος Jean-Michel Basquiat καθόταν στο πάτωμα και ζωγράφιζε πάνω σε φόρμες Tyvek με μαρκαδόρο (οι φόρμες πωλούνταν για 25 δολάρια η καθεμία τότε). Κάποια στιγμή, λέει η ίδια, ο Basquiat έκανε πρόβες με το συγκρότημά του, τους Gray, στο διαμέρισμά της στο πατάρι.
Κάποιες άλλες πιπεράτες πληροφορίες είναι πως η Μαντόνα έπρεπε κάποτε να περιμένει έξω μέχρι να ανοίξει το κατάστημα (είχε φτάσει στις 10 το πρωί και δεν είχαν ανοίξει πριν από τις 11), πώς η Cardi B πλήρωνε τα ρούχα με χαρτονομίσματα ενός δολαρίου (ήταν παλιά στρίπερ) και πως ο Ματ Ντίλον δεν φορούσε ποτέ εσώρουχα όταν δοκίμαζε τζιν.
Η Φιλντ έζησε τη Ν. Υόρκη στην ακμή της και είχε την τύχη να βρεθεί στον κατάλληλο μέρος την κατάλληλη στιγμή. Έτσι. μπόρεσε να ξεδιπλώσει τα ταλέντα της και να χαρίσει χρώμα και μια κάποια τρέλα (σίγουρα και ελευθερία) στη Μόδα.
*Το βιβλίο "Pat in the City. My Life of Fashion, Style, and Breaking All the Rules της Patricia Field" θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις 4th Estate στις 14 Φεβρουαρίου.
