Η σειρά υποδημάτων της Elizaveta Litovkva, δανείζεται έμπνευση από...παντού. Άλλωστε όπως ομολογεί και η ίδια η Ουκρανή καλλιτέχνις "Δεν υπάρχουν βαρετά ή ανέμπνευστα πράγματα".
Πιο γνωστή στους εικαστικού κύκλος για τα φωτογρδφικά της έργα, η 29χρονη Ουκρανή καλλιτέχνης τον τελευταίο καιρό μοιράζεται τις σκέψεις της για το χρώμα και τα σχήματα μαζί με τον παράξενο κόσμο των λουλουδιών.
Σύμφωνα με την καλλιτέχνιδα, οι φωτογραφίες της ήρθαν μετά από μια παρατεταμένη κρίση δημιουργικότητας. "Ο κόσμος μπορεί να δημιουργηθεί με κάθε τρόπο. Και κάθε κόσμος είναι φανταστικός. Σημασία έχει τι βλέπεις και νιώθεις, όχι τι ξέρεις. Αυτό είναι κάτι που καταλαβαίνουμε καλά στην παιδική ηλικία και αργότερα το ξεχνάμε".
Ξεκίνησε να δημιουργεί τα γλυπτά της από τα σπασμένα παιχνίδια των παιδιών της, αυτά που έβρισκαν μέσα στα αυγά Kinder και στη συνέχεια τα σκόρπιζαν στα πατώματα. Για να μην τρελαθεί από την ακαταστασία, μια μέρα μάζεψε τα κομμάτια των παιχνιδιών και άρχισε να καλύπτει τα τακούνια από τις γόβες στιλέτο που είχε στην ντουλάπα της. Ήταν μια διέξοδος στην εσωτερική σύγκρουση που τις επέφεραν ξαφνικά τρεις από τις ιδιότητές της: αυτές της μάνας, της γυναίκας, της καλλιτέχνιδας.
Δουλεύοντας πάνω στον ορισμό του τι μπορεί να είναι τα υποδήματα, η Elizaveta Litovka μελετά την επιτελεστική φύση του ντυσίματος προκειμένου να επανεξετάσει και να ανατρέψει την κοινή ιδέα των παπουτσιών, με την ανακύκλωση πολλών καθημερινών αντικειμένων.
Αλλά ο μεγάλος της έρωτας είνβαι και τα λουλούδια. "Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από τα λουλούδια. Γιαυτό και ότι είναι όμορφο το λέμε λουλουδάτο".
Τα γλυπτά υποδήματα της Elizaveta Litovka έχουν ένα μεγάλο ρεπερτόριο υλικών όπως τα Lego, τα φυτά τα λαχανικά ή τα ροδοπέταλα. Για την καλλιτέχνιδα, όλα μπορούν να εμπνέυσουν ένα παπούτσι."Πάντα μου άρεσαν τα παπούτσια" λέει η καλλιτέχνις. "Με εντυπωσιάζει το γεγονός ότι είναι βάση και ταυτόχρονα μέσο μεταφοράς. Μπορείς να βγάλεις πολλά συμπεράσματα για έναν άνθρωπο από τα παπούτσια του. Μου αρέσει να φαντασιώνομαι ιστορίες. Στο σχολείο, στο μάθημα των μαθηματικών, εγώ ζωγράφιζα ζευγάρια παπουτσιών, τα μοίραζα στους συμμαθητές μου και τους ζητούσα να ψηφίσουν το καλύτερο".
