Ο Χόρχε Ιβάν Σαλασάρ Παλάσιο συλλέγει δεκαέξι χρόνια τώρα εκδόσεις του Εκατό χρόνια μοναξιά, του πασίγνωστου μυθιστορήματος του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες: έχει στη βιβλιοθήκη του εκδόσεις του στα ταμίλ, στα αρμενικά, στα αζερικά και σε άλλες 45 γλώσσες του αριστουργήματος του νομπελίστα κολομβιανού λογοτέχνη.
Εκατοντάδες αντίτυπα, σχολιαστικά ταξινομημένα, κοσμούν τα ράφια της βιβλιοθήκης στο σπίτι του στην πόλη Αρμένια, στην κεντροδυτική Κολομβία "379 εκδόσεις το σύνολο" του βιβλίου Εκατό χρόνια μοναξιά, ανάμεσά τους η πρώτη, που τυπώθηκε το 1967, διευκρινίζει στο Γαλλικό Πρακτορείο.
"Είναι η αγαπημένη μου, μπόρεσα να τη βρω στο Μεξικό, την είχε βιβλιοπώλης. Αυτή η έκδοση δεν τυπώθηκε παρά σε 8.000 αντίτυπα", συνεχίζει ο 59χρονος μηχανικός.
Ο Χόρχε Ιβάν Σαλασάρ ξεκίνησε να συλλέγει το υπόδειγμα αυτό μαγικού ρεαλισμού του συγγραφέα που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1982 μόλις στα 43 του χρόνια. Παρότι δεν μπορεί να το αποδείξει επίσημα, θεωρεί πως έχει τη μεγαλύτερη συλλογή αντιτύπων του Εκατό χρόνια μοναξιά στον κόσμο.
Πριν από έξι μήνες, λέει πως έστειλε γράμμα στο Βιβλίο Γκίνες των Ρεκόρ, αλλά η συντακτική του ομάδα του απάντησε πως δεν υπάρχει κανένα παρόμοιο ρεκόρ με το οποίο θα μπορούσε να συγκριθεί.
Απτόητος, καταγράφει μεθοδικά κάθε αντίτυπο, με τα βασικά δεδομένα της έκδοσης και φωτογραφία εξωφύλλου.
Έχει ακόμη και "πειρατική" εκδοχή, με αφιέρωση του Γκαρσία Μάρκες, τυπωμένη στην Κίνα, όταν ακόμη δεν είχε κυκλοφορήσει η επίσημη έκδοση του βιβλίου. Σύμφωνα με τον κ. Σαλασάρ, ο συγγραφέας είχε υποχωρήσει με μισή καρδιά και υπέγραψε "για τον μεγαλύτερο πειρατή του κόσμου".
Άλλο κόσμημα της συλλογής του: έκδοση του βιβλίου στα ρωσικά, με τα ερωτικά αποσπάσματα να έχουν περικοπεί — λογοκρίθηκαν από τις σοβιετικές αρχές κατ’ απαίτηση της σοβιετικής ορθόδοξης εκκλησίας.
"Το τελευταίο βιβλίο που αγόρασα είναι στη γλώσσα των Νήσων Φερόες. Για μένα, είναι εντυπωσιακό πως σ’ ένα τόσο μακρινό νησί έχουν το Εκατό χρόνια μοναξιά στη γλώσσα τους", λέει, με το αντίτυπο στο χέρι.
Παρότι θαυμαστής του "Γκάμπο" (όπως ήταν το χαϊδευτικό όνομα του Μαρκέζ), ο Χόρχε Ιβάν Σαλασάρ Παλάσιο παίρνει τις αποστάσεις του από την πολιτική στράτευση του λογοτέχνη, ο οποίος ανήκε στη λατινοαμερικάνικη αριστερά κι ήταν αφοσιωμένος φίλος της κουβανικής επανάστασης.
40 χρόνια μετά το Νόμπελ
Σαράντα χρόνια πριν ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκέζ βραβευόταν με Νόμπελ για "τα μυθιστορήματα και τα διηγήματά του, στα οποία το στοιχείο του φανταστικού και ο ρεαλισμός συνδυάζονται σε ένα πλούσιο κόσμο φανταστίας που αντανακλά τη ζωή και τις συγκρούσεις μιας ηπείρου", όπως ανέφερε η ανακοίνωση του σουηδικού θεσμού.
Κορωνίδα του έργου του είναι ασφαλώς το μυθιστόρημα "Εκατό χρόνια μοναξιά". Πρόκειται για την περίτεχνη ιστορία της οικογένειας Μπουενδία που ο Γκαρσία ακολουθεί για επτά γενιές. Ένα βιβλίο με πλήθος χαρακτήρων που αφηγείται την ιστορία της λατινικής Αμερικής, θίγει κοινωνικά ζητήματα, καταγράφει πτυχές του εμφύλιου πολέμου που άπλωσε τη σκιά του στην Κολοβία. Το βιβλίο όμως περιγράφει και την καθημερινή ζωή- τους έρωτες, την οικογένεια, τις προσδοκίες. Κυρίως όμως παντρεύει τον ρεαλισμό με τον κόσμο του φανταστικού, τις παραδόσεις και τα πιστεύω του λαού του. Έτσι, δεν ξαφνιάζονται οι αναγνώστες όταν μια γυναίκα ίπταται ή όταν κίτρινες πεταλούδες ακολουθούν πάντα έναν άντρα.
Ο "Γκάμπο" είχε στο νου του την ιστορία από τότε που ήταν νεαρός, έψαχνε όμως την πλοκή και το ύφος. Η ιδέα του ήρθε μια μέρα καθώς οδηγούσε, πηγαίνοντας για διακοπές με την οικογένειά του. Γύρισε πίσω το αμάξι στο σπίτι, το πούλησε για να ζήσουν και τους επόμενους 18 μήνες έγραφε πυρετωδώς το μυθιστόρημα του που έμελλε να επαναφέρει δυναμικά τη Λατινική Αμερική στον κόσμο της λογοτεχνίας.
Μολονότι ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες εναντιωνόταν στη μεταφορά του Εκατό χρόνια μοναξιά στη μεγάλη ή στη μικρή οθόνη, η πλατφόρμα Netflix ετοιμάζει το τρέχον διάστημα σειρά βασισμένη σ’ αυτό, με την έγκριση των κατόχων των πνευματικών δικαιωμάτων. Πρόκειται για την πρώτη οπτιακουστική απόδοση του διάσημου μυθιστορήματος.
Ακολουθήστε το Womantoc στο Instagram
