Από τους μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών, ο Πολ Νιούμαν έχει μείνει στην ιστορία για το ταλέντο, την ευγένειά του και τον πράο χαρακτήρα του. Ωστόσο ήταν 60 χρονών όταν εκμυστηρεύτηκε σε μια σειρά συνεντεύξεων προς κοντινό του φίλο πως "πρέπει να αντιμετωπίσω το φριχτό γεγονός πως δεν ξέρω τίποτα".
Ο φίλος του ήταν ο Στιούαρτ Στερν, σεναριογράφος (Επαναστάτης χωρίς αιτία) που έγραψε την βιογραφία "The Extraordinary Life of an Ordinary Man" (Knopf), η οποία βασίστηκε σε μια σειρά συνομιλιών του με τον Πολ Νιούμαν που διήρκησαν από το 1986 έως το 1991. Ο Στερν απεβίωσε το 2015 και όλοι θεώρησαν πως οι συνεντεύξεις είχαν χαθεί. Όμως βρέθηκαν, όπως και δηλώσεις από πρόσωπα του οικογενειακού του περιβάλλοντος (ανάμεσά τους και η συζυγός του Νιούμαν, Τζοάν Γούντγουορντ) αλλά και συνεργάτες του.
Το υλικό βρήκε μια οικογενειακή φίλη, η σκηνοθέτρια και παραγωγός Emily Wachtel. "Βρήκα ένα κουτί που έγραφε "Π.Ν ιστορία", το άνοιξα και βρήκα 5.000 σελίδες".
Ο Νιούμαν δεν έκρυψε τις πληγές του, δεν έκρυψε τον αληθινό του εαυτό. Μίλησε για τη δύσκολη παιδική του ηλικία, για τον πρώτο του γάμο που εγκατέλειψε προκειμένου να είναι με την Γούντγουορντ. Εμπειρία που τού είχε κοστίσει πολύ, όπως έπειτα και η απώλεια του γιού του Σκοτ, από υπερβολική δόση αλκοόλ και ναρκωτικών.
Η αποκάλυψη της ευάλωτης πλευράς του είναι ένας από τους κεντριούς άξονες του βιβλίου. "Πίστευα πως ήταν ο Superman μέχρι τα είκοσι μου χρόνια, αλλά και πιο μετά" δηλώνει η νεότερη από τις πέντε κόρες του, Κλέα Νιούμαν Σάδερλαντ. Παρότι ήξερε τις εμπειρίες για τις οποίες μίλησε ο πατέρας της αγνοούσε το γεγονός πως "υπήρξαν τόσο σύνθετες και τραυματικές για εκείνον".
"Πάντοτε τον εξέπλητε το πώς τον έβλεπαν οι άλλοι άνθρωποι σε αντίθεση με όσα αισθανόταν εκείνος για τον εαυτό του" λέει η κόρη του Μελίσσα Νιούμαν. "Πάντοτε έχω αυτή την εικόνα για τον πατέρα μου: να στέκεται μπροστά από μια τεράστια αφίσα του και να κουνάει το χέρι του και να φωνάζει "εδώ είμαι"".
"Με παρέλυσε η βαθιά θλίψη του" είπε η Σάδερλαντ. Αυτό το βάρος ήταν δύσκολο για εμένα. Έπρεπε όμως να διαβάσω κάθε λεπτομέρεια" δήλωσε σχετικά με το πρωτογενές υλικό που βρέθηκε. Με την βοήθεια του εκδότη Ντέιβιντ Ρόζενταλ το υλικό άρχισε να παίρνει μορφή- αν και αρχικά υπήρχε η σκέψη να αξιοποιηθεί ως προφορική ιστορία.
Τα παιδικά του χρόνια
Το βιβλίο ξεκινάει με τον Πολ Νιούμαν να κάθεται σε έναν καναπέ και να λέει "μόλις κάπνισα τόσο χόρτο που θυμάμαι με τρομερή διάυγεια τον χάρτη της γεννέτειράς μου", είπε για τα χρόνια που πέρασε στο Shaker Heights του Οχάιο. Ο πατέρας του δούλευε στην οικογενειακή επιχείρηση με σπορ είδη, έπινε πολύ και δεν ενδιαφερόταν για τα παιδιά του. Ενώ η μητέρα του από την άλλη τα έπνιγε με την αγάπη της "όπως τα σκυλιά της που απέκτησαν καρκίνο και έγιναν υπέρβαρα επειδή τα τάιζε σοκολάτες μέχρι να πεθάνουν από την καλοσύνη της".
Ο Νιούμαν, εβραίος από την πλευρά του πατέρα του, έγινε στόχος ρατσιστικών σχολίων τόσο στο σχολείο, όσο και στο Ναυτικό όπου υπηρέτησε. Όσο ο ίδιος σπούδαζε ακόμα στο Kenyon College συνήθιζε κι εκείνος να πίνει και να κυνηγάει κορίτσια προσπαθώντας παράλληλα να γίνει ηθοποιός με την ενθάρρυνση της μητέρας του.
Παντρεύτηκε τη συμφοιτήτριά του Τζάκι Γουίτε με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά. Ωστόσο ένιωθε πως πάντα κάτι έλειπε από τη σχέση και τη ζωή του έως ότου γνώρισε την Γουντγουόρντ το 1953 στην παράσταση "Πικνικ". Όπως έχει πει και ο ίδιος: "Η Τζοάν γέννησε ένα σεξουαλικό ον. Του έμαθε, το ενθάρρυψε και το προέτρεψε να πειραματιστεί. Ήταν μια διεκδίκηση του πόθου".
Παρότι χώρισε αμέσως με την πρώτη του σύζυγο πάντα τον βασάνιζε η σκέψη πως πλήγωσε τα παιδιά του. Αισθανόταν κάπου "στη μέση. Λίγο κακός, πολύ καλός- και πάντα φρόντιζα για εκείνα. Αλλά αυτό που έκανα δεν είχε απολύτως καμία κομψότητα".
Στο μεταξύ η καριέρα του απογειωνόταν ταινία με την ταινία. Υπήρξε 10 φορές υποψήφιος για Όσκαρ, βραβείο που τελικά κατέκτησε το 1987 με την ταινία "Το χρώμα του χρήματος" (αργότερα θα κατακτούσε επίσης άλλα δύο Όσκαρ, ένα τιμητικό για τη συνολική προσφορά του και το Jean Hersholt βραβείο για την ανθρωπιστική του προσφορά).
Όμως η ζωή του δεν υπήρξε ανέφελη. Πάλευε με το ποτό και βέβαια καταρρακώθηκε με τον θάνατο του παιδιού του. Ο γιός του πάλευε ζώντας στην σκιά του πατέρα του και για κάποια περίοδο είχε λάβει και ψυχιατρική αρωγή. Ο Σκοτ πέθανε το 1978 σε ηλικία 28 ετών. "Είναι σχεδόν γκροτέρσκο να ζητήσω συγχώρεση. Γιατί η ενέργειά του που βρίσκεται κάπου εκεί πάνω θα μου δείξει το μεσαίο δάχτυλο και θα με ρωτήσει "και τι να κάνω με αυτό που μου ζητάς;"".
Η κόρη του Μελίσσα σκέφτηκε πως ίσως δεν θα έπρεπε να συμπεριληφθεί στο βιβλίο το υλικό για τα συναισθήματά του σχετικά με τον Σκοτ, όμως ένιωσε πως ήταν η στιγμή να ειπωθούν. "Έχει μια αξία ως προς το να καταλάβει ο κόσμος πως δεν υπάρχει ένα μαγικό ραβδάκι για το πως μπορούν οι γονείς να αντιμετωπίσουν μια τέτοια κατάσταση, ακόμα και αν έχουν τα πάντα στη διάθεσή τους".
"Νιώσαμε (σ.σ: εκείνη και οι αδερφές της) πως δεν είχαμε φροντίσει την "κληρονομιά" του. Όλοι ξέρουμε ποιος ήταν ο Τζέιμς Ντιν ή η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, όχι όμως ο μπαμπάς" δήλωσε στους New York Times η Μελίσσα, κόρη του Νιούμαν από τον δεύτερο γάμο του. Η μητέρα της, Τζοάν Γούντγουορντ, είναι πλέον 92 ετών και ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, από τότε που διαγνώστηκε με Αλτσχάιμερ.
Παράλληλα οι κόρες τους έδωσαν άδεια να διαβαστούν κάποια αποσπάσματα των συνεντεύξεων στο ντοκιμαντέρ The Last Movie Stars του Ίθαν Χοκ, ένα ντοκιμαντέρ που είχε ως πυρήνα τον έρωτα του ηθοποιού με τη σύζυγό του και όπως αυτός αποτυπώθηκε μέσα από τις ταινίες και τις κοινές δουλειές τους. Ενώ, το βιβλίο εστιάζει στον εσωτερικό κόσμο του Νιούμαν επιβεβαιώνοντας πως οι άνθρωποι είναι σύνθετοι, ακόμα και αν πρόκειται για διάσημες προσωπικότητες.
Ακολουθήστε το Womantoc στο Instagram
