Φέτος συμπληρώνονται 55 χρόνια από τη δολοφονία του Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα και η πρωτότοκη κόρη του επισκέφθηκε την Αθήνα στο πλαίσιο εκδήλωσης προς τιμήν του.
"Ποιος είπε ότι εγώ τον μοιράζομαι; Είναι ο μπαμπάς μου. Ναι, είναι ο δικός μας Τσε, αλλά δεν είναι ο μπαμπάς σου, είναι ο δικός μου" είπε η Αλέιδα Γκεβάρα Μαρτς, γελώντας. "Για να μιλήσω σοβαρά καταλάβαμε από πολύ μικρά παιδιά ότι ο Τσε ανήκει σε όλους μας. Και το είχε κερδίσει ο ίδιος. Δεν μπορούσαμε να τον φυλακίσουμε στη δική μας αγάπη. Έπρεπε να είναι πολύ πιο ελεύθερος. Θυμάμαι ένα κοριτσάκι στην μπριγάδα καφέ Ερνεστίτος στην Κούβα, δεν ήταν πάνω από έξι χρονών. Με πλησίασε και μου είπε με ύφος "δεν θα θυμώσεις αν εγώ πω ότι ο δικός σου μπαμπάς είναι και δικός μου;". Και είπα όχι, μπορούμε να τον μοιραζόμαστε. Για εμάς είναι από τα ομορφότερα πράγματα να μοιραζόμαστε τον μπαμπά μας. Και να τον αγαπάνε όλοι" είπε η Αλέιδα μιλώντας στην εφημερίδα τα "ΝΕΑ".
Η Αλέιδα είναι το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά του Κομαντάντε, από τη δεύτερη συζυγό του. Η ίδια είναι παιδίατρος στο επάγγελμα, ζει και εργάζεται στην Κούβα στο William Soler Children's Hospital, στην Αβάνα. Εκείνη ήταν μόλις 6 ετών όταν δολοφονήθηκε ο πατέρας της, στις 9 Οκτωβρίου του 1967, στη Βολιβία. Έτσι δεν έχει παρά σκόρπιες αναμνήσεις από εκείνον, όμως η μητέρα της φρόντισε να τον κρατήσει ζωντανό μέσα από τις διηγήσεις της.
Ωστόσο δεν απολάμβαναν κανένα προνόμιο ως παιδιά του Τσε. Όταν η μητέρα τους έμεινε χήρα, οι φίλοι του πατέρα της θέλησαν να τη βοηθήσουν και να της προσφέρουν κάποια υλικά αγαθά, αλλά εκείνη το αρνήθηκε. Έλεγε στα παιδιά της "πρέπει να έχετε πάντα τα πόδια σας στη γη και να μη δέχεστε τίποτα που δεν το κερδίσατε μόνοι σας" έχει πει η Αλέιδα. Ενώ από τον πατέρα της θυμάται πως τούς είχε πει: "Μεγαλώστε σαν καλοί επαναστάτες. Μόνοι σας δεν είστε τίποτα. H επανάσταση, όμως, είναι σημαντική. Όποια αδικία γίνεται, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, να την αισθάνεστε σαν δική σας και να προσπαθείτε να τη διορθώσετε."
"Αυτός ο κύριος είναι ερωτευμένος με εμένα"
Μιλώντας σε παιδιά το περασμένο Σάββατο στο STUDIO new star art cinema η Αλέιδα μοιράστηκε μαζί τους ένα περιστατικό από την παιδική της ηλικία:
"Όταν πέθανε ο πατέρας μου ήμουν έξι χρονών. Δεν έχω πολλές αναμνήσεις από αυτόν. Γεννήθηκα μαζί με την Κουβανική επανάσταση όπου όλοι, ανάμεσά τους και ο πατέρας μου, δούλευαν πολύ για να οικοδομήσουν τη νέα κοινωνία. Αλλά έχω μία μοναδική ανάμνηση που την κρατάω σαν φυλαχτό. Λίγο πριν φύγει για την Βολιβία, ο πατέρας μου γυρνώντας από το Κονγκό, ήρθε στη Κούβα, χωρίς να το γνωρίζει κανείς παρά μόνο ο Φιντέλ. Μπήκε στη χώρα μεταμφιεσμένος, φαλακρός, με πρόσθετη οδοντοστοιχία και γυαλιά με χοντρούς φακούς.
Εμείς ήμασταν τέσσερα μικρά παιδιά, εγώ η μεγαλύτερη ήμουν έξι χρονων και ο μικρότερος αδερφός μου δύο. Η μητέρα μας μας έβγαλε έξω για φαγητό με έναν υποτιθέμενο φίλο του πατέρα μας. Αυτός ο κύριος ήταν πολύ σοβαρός, δεν είχε καμμία από τις συνήθειες του πατέρα μου, για παράδειγμα έπινε κόκκινο κρασί, χωρίς να προσθέτει νερό όπως το προτιμούσε ο Τσε.
Ενώ λοιπόν τρώγαμε τα παιδιά, παίζαμε και εγώ πάνω στο παιχνίδι χτύπησα το κεφάλι μου στο μάρμαρο του τραπεζιού. Τότε ο άγνωστος σηκώθηκε έντρομος με πήρε αγκαλιά και άρχισε να με εξετάζει. Ούτε τότε κατάλαβα ότι ήταν ο πατέρας μου. Αντίθετα είπα στη μαμά μου αυτός ο κύριος είναι ερωτευμένος με μένα. Δεν ήξερα ποιος ήταν, ένιωσα όμως την βαθιά αγάπη του".
"Μην κλάψετε για εμένα"
Ήταν ο Φιντέλ που ήθελε να ανακοινώσει στα παιδιά πως ο πατέρας τους πέθανε. Όμως η μητέρα της πίστευε ότι ήταν δικό της χρέος. Ο Φιντέλ τούς είπε πως ο μπαμπάς τους είχε γράψει ένα γράμμα λέγοντας πως αν κάποτε έπεφτε στη μάχη δεν θα έπρεπε να κλάψουν για εκείνον γιατί όταν ένας άντρας πεθαίνει στην προσπαθώντας να πετύχει αυτό που θέλει, τότε δεν πρέπει να κλαίμε. Την επόμενη μέρα, κλήθηκα να δω τη μητέρα μου και τη βρήκα να κλαίει. Κάθισε μαζί μου στο κρεβάτι και έβγαλε το αποχαιρετιστήριο γράμμα του πατέρα μου. "Όταν θα δεις αυτό το γράμμα", έλεγε, "θα ξέρεις ότι δεν είμαι πια μαζί σου". Τότε άρχισα να κλαίω και εγώ. Και τελείωνε με τις εξής λέξεις "Να ένα μεγάλο φιλί από τον μπαμπά". Τότε κατάλαβα πως δεν είχα πια πατέρα" είχε πει η Αλέιδα στη βρετανική Guardian.
"Είμαι περήφανη που είμαι κόρη του"
"Είμαι περήφανη που είμαι κόρη του Τσε. Και θα ήθελα να είναι κι αυτός περήφανος για τα παιδιά του. Η μητέρα μου μας έμαθε να τον αγαπάμε. Όταν ήμουν δεκαέξι μου έδωσε ένα βιβλίο. Όταν το διάβασα ενθουσιάστηκα και ήθελα να γνωρίσω τον συγγραφέα. Τότε μου αποκάλυψε ότι ήταν του Τσε. Στα εικοσιτρία μου διάβασα το ημερολόγιο για το ταξίδι που έκανε νέος στην Λατινική Αμερική. Είναι κάτι παράξενο, αλλά όταν διαβάζω τα βιβλία του, ανακαλύπτω κάτι καινούργο για τον πατέρα μου.
Ο Τσε έζησε λίγο, δολοφονήθηκε στα τριανταεννέα του χρόνια. Εγώ τα εξηνταένα μου χρόνια δεν έκανα ούτε τα μισά απ’ όσα έκανε αυτός στη σύντομη ζωή του. Αλλά αποτελεί παράδειγμα για μένα. Να είμαι πρωτοπόρος, να αγωνίζομαι, να μην το βάζω κάτω. Όλα τα παιδιά του, είμαστε παιδιά της Κουβανικής επανάστασης, τιμούμε τις αξίες που μας δίδαξε. Εγώ ως παιδίατρος, δούλεψα για δύο χρόνια στην Αγκόλα, ένα χρόνο στη Νικαράγουα και σε πολλά μέρη του κόσμου. Προσπαθώ να εφαρμοσω αυτό που λέει μία μιλόνγκα, ένα παραδοσιακό τραγούδι της Αργεντινής: αν πεθάνω μην κλαις για μένα, κάνε αυτό που έκανα και θα συνεχίζω να ζω."
Ακολουθήστε το Womantoc στο Instagram
