Η Τζόρτζια Μελόνι, η επικεφαλής της μεταφασιστικής παράταξης Αδέλφια της Ιταλίας που αναδείχθηκε πρώτο κόμμα στις βουλευτικές εκλογές οι οποίες διεξήχθησαν την Κυριακή στην Ιταλία, διεκδικεί από σήμερα την ηγεσία της επόμενης κυβέρνησης της χώρας.
Η viral προκλητική ανάρτησή της με τα πεπόνια
Λίγο πριν κλείσουν χθες οι κάλπες κατάφερε να γίνει ξανά viral με μια... ακατανόητη για πολλούς, σίγουρα αχρείαστη κατά την κρίση των περισσοτέρων και κάπως αταίριαστη κίνηση.
Η πρόεδρος του κόμματος "Aδέρφια της Ιταλίας" ανήρτησε στοους προσωπικούς της λογαριαμούς σε TikTok και Instagram ένα βίντεο με την ίδια να κρατά στα χέρια της δύο πεπόνια, στο ύψος του στήθους της, και να κοιτά προκλητικά την κάμερα, κλείνοντας το μάτι και λέγοντας "τα είπα όλα".
Τα πεπόνια, "μελόνι" στα ιταλικά, είναι ο όρος στην αργκό με την αποκαλούνται και τα γυναικεία στήθη.
Ποια είναι όμως η η 45χρονη πολιτικός από την Ρώμη;
Γεννημένη το 1977, η Τζόρτζια Μελόνι είχε ενταχθεί από τα 15 της χρόνια στη νεολαία του νεοφασιστικού MSI σε ένδειξη αντίδρασης για την "αριστερή τρομοκρατία" της εποχής. Αργότερα προσχώρησε στη φοιτητική οργάνωση της "Εθνικής Συμμαχίας", ενώ το 2006 εξελέγη βουλευτής και το 2008 έγινε η νεότερη υπουργός στην ιστορία της Ιταλίας.
Σε ηλικία 31 ετών ανέλαβε το υπουργείο Νεολαίας στην κυβέρνηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
Πριν από δέκα χρόνια ίδρυσε το νέο κόμμα "Αδέλφια της Ιταλίας", του οποίου ηγείται από το 2014. Το 2020 ανέλαβε και την ηγεσία της πολιτικής ομάδας των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρυθμιστών (ECR), στην οποία συμμετέχουν και άλλες υπερσυντηρητικές και ευρω-σκεπτικιστικές πολιτικές δυνάμεις, όπως το κυβερνών Κόμμα "Νόμος και Δικαιοσύνη" (PiS) στην Πολωνία.
Απαγόρευσε τον "ρωμαϊκό χαιρετισμό"
Η Μελόνι δεν τηρεί αποστάσεις από τον φασισμό έγραφε στα τέλη Ιουλίου, γράφει η Deutsche Welle. Στην αυτοβιογραφία της παραδέχεται ότι κινείται σε ένα "πολιτικά ναρκοθετημένο" τοπίο. "Είμαστε τέκνα της ιστορίας μας, όλης της ιστορίας μας", γράφει χαρακτηριστικά. "Όπως συνέβη και με άλλα έθνη, ο δρόμος που διανύσαμε είναι σύνθετος, πολύ πιο περίπλοκος από τις διηγήσεις που ακούγονται". Μόνο τη λατρεία προς το πρόσωπο του αρχηγού, λέει ότι απορρίπτει η Μελόνι. Όταν έδινε συνεντεύξεις στα γραφεία του κόμματος, τη συνοδεύει πάντοτε το σύμβολο της φλόγας, στα εθνικά χρώματα της Ιταλίας.
Πρόσφατα και ενόψει των εκλογών έδωσε γραπτές εντολές στα μέλη του κόμματος να αποφεύγουν τις ακραίες δηλώσεις, την οποιαδήποτε αναφορά στον φασισμό και κυρίως τον "ρωμαϊκό χαιρετισμό" με το προτεταμένο δεξί χέρι, ο οποίος θυμίζει τον "χιτλερικό χαιρετισμό". Τα "Αδέλφια της Ιταλίας" επιχείρησαν να μετακινηθούν από το περιθώριο της Ακροδεξιάς στο πολιτικό Κέντρο..
"Οι Ιταλοί έστειλαν καθαρό μήνυμα υπέρ μιας κυβέρνησης της δεξιάς υπό την ηγεσία των Αδελφιών της Ιταλίας", είπε η κυρία Μελόνι επιβεβαιώνοντας τη φιλοδοξία της να γίνει η επόμενη πρωθυπουργός.
Ασυγκράτητος λαϊκισμός
Η Μελόνι κατεβαίνει στον προεκλογικό αγώνα με το λαϊκιστικό σύνθημα "Πρώτα η Ιταλία και οι Ιταλοί". Στο πρόγραμμά της απαιτεί περισσότερα κοινωνικά επιδόματα, χαμηλότερους φόρους, λιγότερη ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, καθώς και τον τερματισμό της μετανάστευσης. Υπόσχεται να "επαναδιαπραγματευθεί" τη συμμετοχή της Ιταλίας στην ΕΕ και στο ευρώ. Φημίζεται, άλλωστε, για τον πολιτικό χαμαιλεοντισμό της, αν και η ιδιότητα αυτή είναι κοινή στο πολιτικό προσωπικό της Ιταλίας κι όχι μόνο.
Το 2012, η Μελόνι ζητούσε η Ιταλία να φύγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τώρα δηλώνει έτοιμη να συνεργαστεί στενά με τις Βρυξέλλες, αν και οραματίζεται μία άλλη Ευρώπη.
Απορρίπτει την άμβλωση και τον "γάμο για όλους". Δεν γνωρίζει πολλά στο πεδίο της οικονομικής και της εξωτερικής πολιτικής. Χαρακτηριστικό της, ωστόσο, είναι η ακλόνητη αυτοπεποίθησή της. Πρόσφατα έγραφε στο Facebook ότι έχει βαρεθεί "να στιγματίζεται συνεχώς ως μαύρη χήρα" και θεωρεί ότι οι αντίπαλοί της απλώς φθονούν την επιτυχία της. Δηλώνει ότι υποστηρίζει την Ουκρανία και δεν θέλει να συνδέεται με τον Πούτιν. Όσο για την Ευρώπη, οραματίζεται μία "ιταλική ηγεσία" στην προσπάθεια να μετατραπεί η ΕΕ σε μία χαλαρή οικονομική ένωση.
Να σημειωθεί ότι μετά τη Σουηδία, η άκρα δεξιά σημειώνει νέα νίκη στην Ευρώπη, καθώς στην Ιταλία —για πρώτη φορά μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου— μεταφασιστικό κόμμα βρίσκεται προ των πυλών της εξουσίας.
