Μετά από 53 χρόνια από την προσσελήνωση της αποστολής Apollo 11 στις 20 Ιουλίου 1969, το πρόγραμμα "Artemis 1" σηματοδοτεί την επιστροφή των Αμερικανών στον δορυφόρο της Γης, τη Σελήνη.
Σήμερα, μετά από χρόνια υπερβάσεων κόστους και καθυστερήσεων, αναφορές από επιτροπές δεοντολογίας και επικρίσεις από λάτρεις του διαστήματος, ακόμη και από τμήματα της ηγεσίας της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), ο γιγαντιαίος πύραυλος SLS είναι έτοιμος για εκτόξευση.
Σήμερα Δευτέρα 29/8, στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι, στο ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα, η NASA έχει προγραμματίσει την πρώτη της προσπάθεια να εκτοξεύσει στις 8:33 π.μ., (3:30 μμ ωρα Ελλάδας) μια δοκιμαστική πτήση που έχει σκοπό να προωθήσει την κάψουλα του πληρώματος Orion, χωρίς αστροναύτες, σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.
Δείτε εδώ live την εκτόξευση
Η τηλεόραση της NASA θα ξεκινήσει αναμετάδοση ζωντανά (στα αγγλικά) της διαδικασίας για την εκτόξευση, από τις 13:30 ώρα Ελλάδας.
Μια επιτυχημένη εκτόξευση θα σηματοδοτήσει ένα σημαντικό ορόσημο στην προσπάθεια της NASA να επιστρέψει αστροναύτες στη σεληνιακή επιφάνεια στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis.
Οι αξιωματούχοι της NASA έχουν τονίσει ότι πρόκειται για μια δοκιμή, μια αποστολή γνωστή ως "Artemis" που σχεδίασαν για να δουν πώς θα συμπεριφερθεί η κάψουλα πριν επανδρωθεί με αστροναύτες. Ο σχεδιασμός της NASA είναι η εκτόξευση το 2024 της επανδρωμένης αποστολής "Artemis 2" γύρω από το φεγγάρι, ώσπου τελικά το 2025 ή το 2026 η αποστολή Άρτεμις 3 να προσεληνωθεί (μεταφέροντας και την πρώτη γυναίκα αστροναύτη στη Σελήνη).
Περίπου 100.000 άνθρωποι αναμένεται να κατακλύσουν τη διαστημική βάση στην ακτή της Φλόριντα για την εκτόξευση, ενθουσιασμένοι που παρακολουθούν τη NASA να γράφει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της ανθρώπινης εξερεύνησης του διαστήματος.
Η "οδύσσεια" πριν την απογείωση της διαστημικής αποστολής
Η αποστολή "Artemis 1" έχει προγραμματιστεί να διαρκέσει 42 ημέρες, 3 ώρες και 20 λεπτά, στέλνοντας το διαστημόπλοιο Orion σε μια αποστολή μετ’ επιστροφής που θα φτάσει τα 40.000 μίλια πέρα από το φεγγάρι και θα διανύσει συνολικά 1,3 εκατομμύρια μίλια.
Η διαδρομή για την υλοποίηση αυτής της αποστολή υπήρξε ιδιαίτερα επίπονη με χαρακτηριστικά "οδύσσειας" δείχνοντας πώς λειτουργεί η Ουάσιγκτον και, κατά ειρωνικό τρόπο, γιατί η NASA χρειάστηκε 53 χρόνια προτού μπορέσει να επιστρέψει ξανά στο φεγγάρι.
Η NASA τις τελευταίες δεκαετίες έστρεψε το ενδιαφέρον της σε άλλους πλανήτες (Άρη) και μεγάλους δορυφόρους (του Κρόνου και του Δία), αλλά τώρα πλέον ενδιαφέρεται ξανά για τη Σελήνη, μεταξύ άλλων ως ενδιάμεσο σταθμό για πιο μακρινούς διαστημικούς στόχους. Πολύ περισσότερο που τα τελευταία χρόνια έγινε αντιληπτό ότι υπάρχει αρκετό νερό σε παγωμένη μορφή στο φεγγάρι, κάτι σημαντικό για μια μονιμότερη ανθρώπινη παρουσία, όχι μόνο ως πόσιμο νερό, αλλά και ως καύσιμο για πυραύλους μετά τη διάσπαση του σε οξυγόνο και υδρογόνο.
Η Σελήνη ή ένας διαστημικός σταθμός σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι θα λειτουργήσει ως σταθμός ανεφοδιασμού για ένα πιο μακρινό ταξίδι, π.χ. στον Άρη. Προς το παρόν πάντως οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν πόσο ακριβώς νερό υπάρχει στη Σελήνη και πόσο εύκολο θα είναι αξιοποιηθεί στην πράξη, καθώς βρίσκεται συνήθως στο βάθος ανήλιαγων κρατήρων.
Πηγή: Washington Post. ΑΠΕ-ΜΠΕ
