"Είναι ένα παιδί καλοσυνάτο, χαμογελαστό, ευγενικό, δοτικό με βαθιά ενσυναίσθηση. Η Γουιτζιά είναι έξυπνη, εργατική, συνεπής, είναι μια πολύ καλή μαθήτρια, μ’ ένα θείο δώρο: το ταλέντο στη ζωγραφική" λέει η καθηγήτρια γαλλικών Εύα Δημητρίου από το 1ο Ιπποκράτειο Γυμνάσιο στην Κω. Η Γουιτζιά, 15 ετών σήμερα, ήρθε πριν δέκα χρόνια στη χώρα μας με τη μητέρα της. Έμαθε σχεδόν αμέσως ελληνικά και είναι μία από τις καλύτερες μαθήτριες του σχολείου.
Η καθηγήτρια των αγγλικών της, Εύα Μπούσμπουλα προσθέτει: "Η Γουιτζιά, ή Τσε-τσε, όπως τη φωνάζει η μαμά της κατάγεται από τη Κίνα. Είναι ένα όμορφο, ντροπαλό κορίτσι που πρωτογνώρισα όταν μπήκα ως καθηγήτρια στην τάξη της το 2019. Μεγάλο τμήμα, πολλά τα παιδιά, πολλές και οι συγκινήσεις. Η Γουιτζιά ήταν πάντα εκεί. Ήσυχη, καλή μαθήτρια, καλό παιδί. Αυτή ήταν η εικόνα που σχημάτισα από την πρώτη κιόλας μέρα της γνωριμίας μας. Έκτοτε και μέχρι σήμερα, πολλά ακόμα επίθετα έχουν προστεθεί στην ήδη μεγάλη λίστα με τα φωτεινά στοιχεία που τη χαρακτηρίζουν. Ειρηνική πολεμίστρια με όπλο της τις μπογιές και τα πινέλα της. Δεν θα σας κουράσω άλλο. Θα σας πω μόνο πως ο πόλεμος τελειώνει και η Γουιτζιά ήταν στην πρώτη γραμμή".
Τώρα η ζωγραφιά της κέρδισε στον διαγωνισμό που προκήρυξε η Γραμματεία της Ύπατης Αρμοστείας για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα με θέμα "Η εκπαίδευση δεν μπορεί να περιμένει". Και ακριβώς αυτό απέδωσε με εξαιρετικό ταλέντο στο χαρτί της: ένα κορίτσι που αφήνει πίσω της τον πόλεμο και οδεύει σε έναν τόπο ειρηνικό κρατώντας ένα βιβλίο γραμματικής στα χέρια της, με μια σχολική τσάντα περασμένη στον ώμο της. Για το έργο της είχαμε λοιπόν την ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί της.
-Γουιτζιά πώς σκέφτηκες τη συγκεκριμένη εικόνα; Ποια είναι δηλαδή η ιδέα;
Όταν η κυρία μου είχε περιγράψει τον διαγωνισμό και είχε αναφερθεί στους πρόσφυγες και στην εκπαίδευση τους, αυτή η εικόνα βρέθηκε στο μυαλό μου. Το κορίτσι φεύγει από τον πόλεμο και έρχεται στο σχολείο γεμάτη ελπίδα. Το σχολείο αποτελεί ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή της.
-Τι νιώθεις για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες;
Τους συμπονώ για όλα αυτά που ζουν. Φεύγουν αναγκασμένοι από την πατρίδα τους και έρχονται σ’ έναν ξένο τόπο. Ταυτόχρονα όμως, επειδή κάτι χρόνια πριν είχαν έρθει πολλοί πρόσφυγες στο νησί μας, μπορώ να πω ότι τους θαυμάζω γιατί μετά απ’όλα αυτά που πέρασαν παραμένουν αισιόδοξοι, ευγενικοί και αξιοπρεπείς. Για τους μετανάστες, υπάρχει μια ιδιαίτερη ενσυναίσθηση γιατι είμαι και εγώ μια μετανάστρια. Ερχόμαστε από μια άλλη χώρα, πρέπει να μάθουμε μια ξένη γλώσσα αλλά και έναν ξένο τροπο ζωής.
-Πιστεύεις ότι η ελληνική κοινωνία συμπεριφέρεται σωστά στους ανθρώπους που έρχονται από άλλες χώρες;
Όπως λέει και μια φίλη μου: "50% με 50%". Εξαρτάται από τα άτομα που θα συναντήσει κάποιος. Γενικότερα, οι άνθρωποι που θα συναντήσεις είναι φιλόξενοι και φιλικοί μαζί σου. Ταυτόχρονα όμως υπάρχουν και πολλοί άνθρωποι που δε θα σου συμπεριφερθούν τόσο καλά. Θα σου μιλήσουν άσχημα ή θα σου κάνουν προσβλητικές χειρονομίες για την καταγωγή και για την εξωτερική εμφάνιση σου. Στις περισσότερες περιπτώσεις το κάνουν επειδή είναι ανώριμοι (το παίρνουν σαν πλάκα) ή επειδή έχουν επηρεαστεί από την οικογένεια τους. Αυτό σημαίνει πως οι ίδιοι οι γονείς θα έπρεπε να αποτελέσουν σωστά παραδείγματα ώστε να μην φέρνουν τα παιδιά τους σε λάθος δρόμο.
-Τι σου προσφέρει η ζωγραφική;
Η ζωγραφική είναι για εμένα μια ευκαιρία χαλάρωσης και εκτόνωσης. Μου επιτρέπει να ξεφυγω λίγο από την αληθινή ζωή, απ’τις δουλειές του σπιτιού, απ’ τις φωνές της μαμάς, απ’ τις υποχρεώσεις για το σχολείο. Μπορώ να ζωγραφίσω ό,τι θελω και νιώθω ελευθερία.
-Ποια άλλα πρότζεκτ στο σχολείο σου αρέσουν πολύ;
Μου αρέσει επίσης πολύ ένα πρότζεκτ που κάνουμε στο σχολείο για το bullying. Συμμετέχουμε επίσης σ’έναν διαγωνισμό με διάφορα έργα όπως αφίσες,power point και βίντεο. Μου αρέσει πολύ η ατμόσφαιρα, γιατί όλοι είναι αφοσιωμένοι σένα τέτοιο σοβαρό θέμα και κάνουν ότι μπορούν για να το αντιμετωπίσουν.
-Ποια είναι τα δικά σου χόμπι; Τα πράγματα που σε γεμίζουν;
Εκτός από ζωγραφική, διαβάζω και κάποια βιβλία (ό,τι βρω στη βιβλιοθήκη της πόλης) ή παίζω με το κινητό (12 ώρες την ημέρα- σ.σ: αστειεύεται). Πράγματα που με γεμίζουν είναι η ικανοποίηση όταν ολοκληρώνω μια ζωγραφιά και η παρέα με φίλους είτε βγαίνοντας βόλτα είτε παίζοντας.
Ακολουθήστε το womantoc στο Instagram
