Και το όνομα αυτού; Τζον Λένον. Όλα ξεκίνησαν το 1965 σε μια συνάντηση του "Βασιλιά" με τους Beatles -έκτοτε ο Πρίσλεϊ τρελαινόταν στο άκουσμα και μόνο του ονόματός του. Την εποχή εκείνοι οι Beatles είχαν γίνει το πιο διάσημο συγκρότημα, ενώ ο Πρίσλεϊ ήταν διάσημος για πάνω από μία δεκαετία.
Οι Beatles και ο τραγουδιστής συναντήθηκαν τον Αύγουστο του 1965. Τη συνάντηση κανόνισαν οι εκπρόσωποί τους. Τρεις άνθρωποι που ήταν παρόντες στη συνάντηση αυτή και μίλησαν δημόσια, αναφέρουν ότι το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς είναι πως ήταν εξαιρετικά άβολη.
Ο δημοσιογράφος Ίβορ Ντέιβις, συγγραφέας και του βιβλίου, The Beatles and Me Tour, ανέφερε πως "για 10 τουλάχιστον λεπτά δεν συνέβαινε απολύτως τίποτα και αυτό γιατί κανείς δεν έκανε τις συστάσεις Έλβις αυτός είναι ο Τζον, ο Πολ, Ο Τζόρτζ και ο Ρίνγκο. Έτσι, όλοι ένιωθαν άβολα".
Παρόμοια περιέγραψε τη συνάντηση και η Πρισίλα στο βιβλίο της Elvis by the Presleys. "Όταν ο Τζον, ο Πολ, Ο Ρίνγκο και ο Τζορτζ μπήκαν μέσα ο Έλβις χαλάρωνε στον καναπέ παρακολουθώντας κάτι στην τηλεόραση χωρίς ήχο. Δεν μπήκε σχεδόν στον κόπο να σηκωθεί".
Ο Κρις Χούτσινς, δημοσιογράφος και υπεύθυνος δημόσιων σχέσων, ήταν ένας από τους ανθρώπους που κανόνισαν το μίτινγκ. Εκείνος λοιπόν δήλωσε πως στον Πρίσλεϊ δεν άρεσαν τα πολιτικά σχόλια που έκανε ο Λένον κατά τη διάρκεια της συνάντησης. "Ο Τζον είχε ενοχλήσει τον Πρίσλεϊ όταν εξέφρασε τα συναισθήματά του κατά του πολέμου όταν είδε κάποιες λάμπες με τα αρχικά LBJ (Lyndon B. Johnson, του Αμερικανού προέδρου), τον οποίο δεν συμπαθούσε διόλου εξαιτίας του πολέμου στο Βιετνάμ". Στο βιβλίο του The Beatles: Off the Record σημειώνει μάλιστα πως "πες στου θαυμαστές ότι ήταν ένα τέλειο μίτινγκ. Ο Τζον τον άκουσε, γέλασε και είπε 'Πες τους την αλήθεια, ότι ήταν μια βλακεία'".
Κάποια στιγμή τούς σύστησαν κι έσπασε ο πάγος. Άρχισαν να παίζουν μαζί μουσική. "Τότε ο Πολ είπε στον Έλβις κάτι σαν Έλβις λατρεύουμε τη μουσική σου. Μακάρι να έκανες περισσότερα τραγούδια, σαν εκείνα τα παλιότερα" είπε ο Ντέιβις στο περιοδικό Closer. "Ε, πρέπει να σας πω ότι δεν άρεσε αυτό στον Έλβις γιατί σκεφτόταν γιατί αυτοί οι τύποι μου λένε ότι τα παλιά μου τραγούδια ήταν καλύτερα; Άρα τα καινούργια δεν είναι τόσο καλά;".
Από την πλευρά τους οι Beatles ήταν ενθουσιασμένοι που θα γνώριζαν τον Πρίσλεϊ, τον οποίον θαύμαζαν και ήταν εκείνοι άλλωστε που προσπάθησαν να τον δουν. Η Πρισίλα έγραψε "Βέβαια και ο Έλβις ήταν περίεργος να τους γνωρίσει. Τούς σεβόταν. Κυρίως για το πώς απέκτησαν την καλλιτεχνική τους ελευθερία. Έβλεπε πως έκαναν ό,τι τους άρεσε" και συνέχισε: "αναγνώριζε την ενέργεια και το ταλέντο τους- μού το είχε πει πολλές φορές-, αγχωνόταν όμως για το αν έχανε ο ίδιος την απήχησή του. Και το 1965 δεν ήταν κανείς πιο διάσημος από τους Beatles. To γεγονός ότι τους υποδέχθηκε τόσο χαλαρά δεν σήμαινε ότι δεν τον ένοιαζε. Τον ένοιαζε. Απλώς δήλωνε έτσι τον ρόλο του ως αρχικού, αυθεντικού Βασιλιά".
A male syndrome προσθέτουμε εμείς.
Ακολουθήστε το womantoc στο Ιnstagram
