Οι απεικονίσεις της ποπ κουλτούρας για την κατάθλιψη συχνά ζωγραφίζουν την ίδια εικόνα: απόσυρση από φίλους ή αγαπημένες δραστηριότητες, διαταραχές στον ύπνο, κλάματα.
Ενώ αυτά είναι σημάδια, το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν πολλά πρόσωπα της κατάθλιψης. Ένας αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων πάσχει από αυτό που έχει ονομαστεί υψηλής λειτουργικότητας κατάθλιψη. Και, επειδή το στίγμα εξακολουθεί να συνδέεται, πολλοί κρατούν τη θλίψη τους κρυφή και κανείς δεν γνωρίζει ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα.
Υψηλής έναντι χαμηλής λειτουργικότητας
Υψηλής λειτουργικότητας κατάθλιψη είναι όταν κάποιος φαίνεται να τα έχει όλα εξωτερικά, αλλά εσωτερικά είναι σοβαρά λυπημένος. Η Carol Landau, PhD, κλινική καθηγήτρια της ψυχιατρικής, της ανθρώπινης συμπεριφοράς και της ιατρικής, λέει ότι το συναντά κυρίως στις γυναίκες με μια τάση για τελειομανία – Δηλαδή, οι ίδιοι άνθρωποι που έχουν πιθανά αξιοζήλευτη ζωή και ένα μακρύ κατάλογο προσωπικών επιτευγμάτων.
“Οι άνθρωποι λένε συχνά ότι η υψηλής λειτουργικότητας είναι καλύτερη από το να είναι χαμηλής λειτουργικότητας, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια, αφού το πιο σημαντικό πράγμα για ένα άτομο με κατάθλιψη είναι να πάρει βοήθεια – που ένα άτομο υψηλής λειτουργικότητας δεν το εποτρέπει στον εαυτό του αυτό”, λέει η Landau.
Ένας αγώνας που κρυβόταν σε κοινή θέα
Για την Amanda Leventhal, μια φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μισούρι με μια φαινομενικά τέλεια ζωή, η δημόσια έκθεση του προσωπικού αγώνα της με την υψηλής λειτουργικότητας κατάθλιψη, που η ίδια δημοσίευσε πρόσφατα, ήταν χρόνια στα σκαριά.
“Ήμουν ξύπνια μέχρι αργά ένα βράδυ, δεν κοιμόμουν και αποφάσισα να μιλήσω για όλα όσα με είχαν προβληματίσει όλα αυτά τα χρόνια.”
Τώρα αισθάνεται πιο άνετα συζητώντας για την κατάθλιψή της, αλλά λέει ότι εξακολουθεί να μην το συζητά αρκετά, καθώς φοβάται ότι θα διώξει τους ανθρώπους από κοντά της.
Η Landau λέει ότι αυτό είναι συχνό φαινόμενο στις γυναίκες. “Ακόμα παλεύουν να είναι αυτές που δίνουν φροντίδα και μέρος αυτού δεν τους επιτρέπει να παραδεχτούν ότι χρειάζονται βοήθεια”, λέει. “Αλλά αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα. Η κατάθλιψη είναι στην πραγματικότητα η κύρια αιτία αναπηρίας σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Έτσι, όταν κάποιος/κάποια ανοίγεται στον/στην φίλο/φίλη της/του γι ‘αυτό, εκείνος/εκείνη του θα πει, “Κι εγώ”, ή “Η αδελφή μου αισθάνεται με τον ίδιο τρόπο.””
Άλλοι τρόποι για να εντοπίσετε την κατάθλιψη
Η Leventhal δεν ταυτίζεται με τις στεναχωρημένες γυναίκες στις αντικαταθλιπτικές διαφημίσεις. Τα συμπτώματά της εκδηλώθηκαν με άλλους τρόπους. “Για μένα, ήταν ευερεθιστότητα”, εξηγεί. Η Landau λέει ότι αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. “Μπορεί να έχετε μια φίλη που να είναι εκκεντρική όλη την ώρα, ή που οι άνθρωποι την θεωρούν «σκύλα», αλλά εσωτερικά το πρόσωπο αυτό πραγματικά αγωνίζεται. Άλλα λεπτά σημάδια είναι: ειρωνικά ή πικρόχολα αστεία ή συχνά φαίνονται εκτός πραγματικότητας”.
Πώς μπορείτε να μιλήσετε σε ένα φίλο που νομίζετε ότι συγκαλύπτει την κατάθλιψη; Η Landau λέει να τον/την ρωτήσουμε αν είναι εντάξει, επισημαίνοντας ότι δεν είναι ο εαυτός του/της τον τελευταίο καιρό. Η Leventhal αναγνωρίζει αυτό το συναίσθημα. “Απλά, μικρά πράγματα, όπως η ερώτηση “Τι κάνεις;” Απλά να είστε εκεί για να τους ρωτήσετε και να ακούσετε τι χρειάζονται. Διαφορετικοί άνθρωποι θα χρειάζονται διαφορετικά πράγματα”. Η Landau λέει ότι είναι καλύτερα να είστε έτοιμοι με μια πρόταση, όπως ένας αξιόπιστος θεραπευτής (ή μια εφαρμογή πλέον!).” Υπάρχουν τόσοι πολλοί διαφορετικοί τύποι θεραπευτών, φαρμάκων, εφαρμογών, και άλλων εργαλείων. Γι ‘αυτό είναι τραγικό το γεγονός ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν αναζητούν βοήθεια.”
Εμείς σας καλούμε όλους να προσέξετε καλά τους φίλους σας και τους αγαπημένους σας. Και, το σημαντικότερο, εάν χρειάζεστε βοήθεια, πείτε κάτι. Πάντα θα υπάρχουν πολλοί άνθρωποι έτοιμοι να κάνουν ό, τι μπορούν για εσάς.
Πηγή: dailystories.gr
