Οι άνθρωποι που βρίσκουν εκνευριστικούς τους ήχους της αναπνοής ή του μασήματος πάσχουν από μια εγκεφαλική δυσλειτουργία, όπως αποκαλύπτουν σχετικές έρευνες. Είναι πολλοί εκείνοι που δηλώνουν αηδία αντί απλή ενόχληση όταν είναι εκτεθειμένοι σε σχετικούς θορύβους. Οι θόρυβοι που πυροδοτούν την εκνευρισμένη αντίδρασή τους μπορεί να είναι το μάσημα της τροφής ακόμα και αν δεν είναι τόσο δυνατό και όπως λένε οι επιστήμονες, η πάθηση από την οποία πάσχουν ονομάζεται Μισοφωνία.
Οι ερευνητές στο πανεπιστήμιο του Newcastle διέγνωσαν μια διαφοροποίηση στον μετωπιαίο λοβό στα άτομα που έπασχαν από μισοφωνία. Όταν εκδηλώνεται κάποιος ήχος, τότε αυτά τα άτομα υπόκεινται σε συγκεκριμένες εγκεφαλικές δραστηριότητες που διαφέρουν από των φυσιολογικών ατόμων.
Μπορεί να αυξηθεί ο καρδιακός παλμός τους και να εκδηλώσουν εφίδρωση.
Ο συναισθηματικός έλεγχος αυτών των ατόμων επηρεάζεται περισσότερο επίσης.
“Θα το περιέγραφα σαν διάθεση να δώσω μια μπουνιά σε αυτόν που κάνει το θόρυβο μασώντας. Όσοι με ξέρουν μου λένε ότι εκείνες τις στιγμές δεν είμαι ο εαυτός μου.” δηλώνει η Olana.
Ο Dr Sukhbinder Kumar, από το Ινστιτούτο Νευρολογίας του πανεπιστημίου του Newcastle, δηλώνει: “Για πολλά άτομα με μισοφωνία, είναι καλά τα νέα, καθώς είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται διαφοροποίηση στην κατασκευή του εγκεφάλου τους, αλλά και στη λειτουργία τους. Πρόκειται για μια αληθινή διαταραχή που μέχρι πρότινος είχε τεθεί υπό αμφισβήτηση.”
Ο Tim Griffiths, Καθηγητής Νευρολογία στο ίδιο πανεπιστήμιο δηλώνει “Ελπίζω πως αυτά τα νέα θα καθησυχάσουν τους πάσχοντες. Ήμουν κι εγώ μέλος της κοινότητας όσων αμφισβητούσαν τον ορισμό της πάθησης για αυτά τα άτομα, μέχρι που είδα από κοντά τους ασθενείς και πόσο παρόμοια είναι τα συμπτώματα που εμφάνιζαν.”
Ένας ασθενής μισοφωνίας δηλώνει πως ο προσωπικός της γιατρός είχε γελάσει όταν του ανέφερε τα συμπτώματά της.
Η Olana Tansley-Hancock, 29 ετών, από το Ashford του Kent, ήταν 8 ετών όταν άρχισε να παρατηρεί πόσο την ενοχλούσαν οι συγκεκριμένοι ήχοι από τους ίδιους τους συγγενείς της. Η ίδια δηλώνει: “Ο θόρυβος που έκαναν στην οικογένειά μου όταν τρώγαμε με έκανε να πηγαίνω στο δωμάτιό μου για να φάω.”
Μισοφωνία
Ο ορισμός της μισοφωνίας είναι μίσος για τον ήχο, αν και τα άτομα που εκδηλώνουν εκνευρισμό πυροδοτούνται συνήθως από συγκεκριμένους θορύβους, όπως το μάσημα της τσίχλας ή το ξύσιμο των νυχιών στον μαυροπίνακα. Πολλές φορές ο ερεθισμός μπορεί να επιτευχθεί ακόμα και οπτικά.
“Θα το περιέγραφα σαν διάθεση να δώσω μια μπουνιά σε αυτόν που κάνει το θόρυβο μασώντας. Όσοι με ξέρουν μου λένε ότι εκείνες τις στιγμές δεν είμαι ο εαυτός μου.” δηλώνει η Olana.
To θέμα στην περίπτωσή της εμφανίστηκε όταν ήταν φοιτήτρια και έπρεπε να αλλάξει τρένο 7 φορές για να φτάσει στον προορισμό της. Ο ήχος των ανθρώπων που έτρωγαν στο τρένο ή κοιτούσαν τα χαρτιά τους την εκνεύριζε αφάνταστα. Το είπε στον γιατρό της και εκείνος γέλασε. Η κοπέλα δοκίμασε ακόμα και να απευθυνθεί σε κάποιον ψυχοθεραπευτή για τα συμπτώματά της, με αποτέλεσμα όμως να χειροτερέψει η κατάσταση και να γίνει ακόμα λιγότερο ανεκτική στους ήχους.
Μετά τις επιστημονικές αποκαλύψεις περί μισοφωνίας όμως, μείωσε την πρόσληψη καφεϊνης και αλκοόλ και χρησιμοποιεί ακουστικά όταν πηγαίνει στον κινηματογράφο. Όπως λέει και η ίδια “Η αναγνώριση αυτού που έχω ως διαταραχή μου δίνει τη δυνατότητα να το διαχειριστώ καλύτερα.”
Σχετικά με τη μισοφωνία
-Ο όρος τέθηκε για πρώτη φορά από τους Αμερικανούς επιστήμονες Pawel και Margaret Jastreboff το 2001.
-Παρατηρείται κυρίως στο προεφηβικό στάδιο.
-Οι ήχοι που την πυροδοτούν είναι το μάσημα, ήχοι των χεριών και η αναπνοή.
-Η αντίδραση ξεκινάει με τον ήχο ή ακόμα και την αναμονή του και εξελίσσεται με αντιδράσεις γύρω από τον θόρυβο.
-Η αντίδραση μπορεί να είναι εκνευρισμός, αναστάτωση, αηδία και υπερβολικός θυμός.
-Δεν υπάρχει κάποια γνωστή θεραπεία, αλλά μπορεί κανείς να απευθυνθεί σε έναν σχετικό ψυχολόγο, ενήμερο στο θέμα, που θα βοηθήσει στην εξεύρεση τρόπων διαχείρισης των συμπτωμάτων.
-Βοηθάει η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία αλλά και η Ύπνωση.
