Στο Ρακί Μεζέ στην Καλλιθέα. Εκεί που με 14,5 ευρώ το μενού τρως τους πιο φρέσκους ψαρομεζέδες

Μία μοντέρνα ταβέρνα ζωντανεύει τις πιο γλυκιές Κυριακές της παιδικής μας ηλικίας.

Νομίζω πρέπει να κοιτάξουμε βαθιά πίσω στο παρελθόν μας για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε σε όλη της την διάσταση την αιτία που οι Κυριακές θα φέρνουν πάντα στο μυαλό μας μακριές εκδρομές στην εξοχή, δίπλα στη θάλασσα, και μερικά από τα πιο γνωστά ελληνικά, ελαφρολαϊκά τραγούδια να βγαίνουν από το τρανζιστοράκι του μπαμπά. Mέσα από τα μισάνοικτα παράθυρα του πράσινου Fiat Tipo.

Tα εξοχικά ταβερνάκια δεν έλειπαν από την εξίσωση, μαγαζιά με ξύλινες καρέκλες της γιαγιάς και πρόχειρα στρωμένα τραπεζάκια δίπλα στο πράσινο ή πλάϊ στο κύμα, μαγαζιά με σπιτικούς μεζέδες, καλό κρέας και φρέσκο ψάρι. Θα τα βρεις ακόμα, στις πιο γραφικές και παλιές συνοικίες της πόλης, εκείνες που αποπνέουν ακόμα τον αέρα της παλιάς, ζεστής γειτονιάς. Εκεί που οι περισσότεροι κάτοικοι λένε ακόμα «καλημέρα» μεταξύ τους και χαιρετάνε πάντα τους απέναντι αντί να τρυπώσουν βιαστικά μέσα στο ασανσέρ, εκεί όπου τα καλοκαίρια ο καλύτερος προορσμός είναι η βεράντα του σπιτιού με ένα πιάτο καρπούζι με λευκή, υγρή φέτα στην άκρη.

Έψαχνα για ώρα να βρω τι ήταν αυτό που μου άρεσε τόσο στο Ρακί Μεζέ στην Καλλιθέα από την πρώτη στιγμή που μπήκα στον χώρο, από το πρώτο λεπτό που ο υπεύθυνος του καταστήματος μας ρώτησε ευγενικά που προτιμάμε να καθίσουμε και πιστεύω πως τελικά το έχω βρει: είναι εκείνες οι παιδικές Κυριακές στο αυτοκίνητο με τη μαμά συνοδηγό και τον μπαμπά στο τιμόνι, οι εξοχικές Κυριακές χωρίς έννοιες, όταν το φαγητό ήταν άφθονο και το παιχνίδι ακόμα πιο πολύ.

Αυτές ακριβώς τις Κυριακές θα συναντήσει κάποιος σε αυτό το μικρό, απλό εστιατόριο του ομίλου Καστελόριζο που κλείνει, με τον δικό του τρόπο, το μάτι στην ξεχωριστή γαστρονομία χωρίς φανφάρες και προσπάθειες εντυπωσιασμού. Της γαστρονομίας όπως ίσως θα έπρεπε να είναι. Προσιτή, χορταστική, εύκολη και υπερβολική γευστική.

Χαζεύω τα μαχαιροπίρουνα έτσι όπως είναι επιμελώς ατημέλητα τοποθετημένα μέσα σε ένα μεταλλικό κανατάκι, τυλιγμένα με χαρτοπετσέτες παρέα με μία χάρτινη κόλλα ιχθυοπωλείου, και συνειδητοποιώ πως η αλμύρα έχει ήδη πλυμμηρίσει το τραπέζι μας, μία ματιά στον κατάλογο έρχεται για να το επιβεβαιώσει. Για όσους έχουν έρθει μέχρι εδώ για μία πλήρη εμπειρία το μενού των 25 ευρώ το άτομο (με κρασί) θα αποδειχθεί ιδανική επιλογή, αφού αν το επιλέξεις θα δοκιμάσεις τόσο μία ευρεία γκάμα από ορεκτικά όσο και φρέσκο ψαράκι και φυσικά το γλυκό ημέρας.

Στο Ρακί Μεζέ όμως οι γνώστες ξέρουν ότι αξίζει να κάνουν στάση για το πιο ζουμερό, γεμάτο, παρεϊστικό μενού, που κοστίζει μόλις 14 5 ευρώ και περιλαμβάνει πιάτα απ' όλο τον κατάλογο που θα χορτάσουν το στομάχι σου, θα αναστατώσουν την μύτη σου πριν καλά-καλά τα παραδοσιακά φτυαράκια, μπολάκια, τηγανάκια προσγειωθούν στο τραπέζι σου και θα ξυπνήσουν μια και καλή την επιθυμία σου για ατελείωτες, καλοκαιρινές συζητήσεις πάνω από αρκετά λίτρα παγωμένο, λευκό κρασί. Υπέροχα ντολμαδάκια θαλασσινών που λειώνουν όλο γλύκα στο στόμα, καλοψημμένο θράψαλο, γαριδάκι με τη σέσουλα, τόσο νόστιμο που τελειώνει πριν καλά το καταλάβεις, μυρωδάτα μύδια αχνιστά, πολίτικη σαλάτα και ενα πιάτο ημέρας παρατάσσονται με τη σειρά μπροστά σου, τακουνώντας μνήμες από τα πιο λαμπερά, θαλασσινά καλοκαίρια σου. Εννοείται, πως στην τιμή περιλαμβάνεται το κρασί, αν βέβαια καταφέρεις να ξεφύγεις από τις χαριτωμένες πιέσεις των ανθρώπων του μαγαζιού που επιμένουν πως το ψάρι χωρίς ρακή δεν κατεβαίνει με τίποτα.

Αν πάλι τα οργανωμένα μενού σε περιορίζουν, ο κατάλογος είναι εκεί και η ποικιλία του ίσως στην αρχή να σε πανικοβάλει κράτησε όμως το εξής: στο Ρακί Μεζέ κάθε πιάτο αξίζει να δοκιμαστεί, κάθε μπουκιά μπορεί να γίνει αφορμή για άλλη μία γουλιά αλκοόλ, κάθε φορά μπορείς να βρεις δικαιολογία για να ξαναπεράσεις από εκεί στην επόμενη έξοδο με την πιο αγαπημένη σου παρέα.

Σε περίπτωση που όλα αυτά για κάποιους δεν αρκούν προκειμένου να συνειδητοποιήσουν πως το καλοκαίρι όντως είναι εδώ, συσσωρευμένο, αλμυρό και ηλιόλουστο μέσα σε αυτή την μοντέρνα, αστική ταβέρνα, κάτω από την πέργκολα του εξωτερικού χώρου, το κατακόκκικο καρπούζι που φτάνει σε φέτες μπροστά μας - ως κέρασμα - στο τέλος του γεύματος θα γίνει η καλύτερη απόδειξη. Ότι ίσως να μας λείπουν πολλά, από τις ζωές μας, τις δουλειές μας, τον έρωτα ή τον τραπεζικό μας λογαριασμό, αλλά συνεχίζουμε να έχουμε όλα όσα περιέγραψε κάποτε ο Διονύσης Σαββόπουλος στο τραγούδι του «Καλοκαίρι». Και είναι εκείνα που φτάνουν και περισσεύουν.

Το καλοκαίρι όντως είναι εδώ, συσσωρευμένο, αλμυρό και ηλιόλουστο μέσα σε αυτή την μοντέρνα, αστική ταβέρνα, κάτω από την πέργκολα του εξωτερικού χώρου.