Ας υποθέσουμε ότι έχουμε βγει μερικές φορές με κάποιον ή έχουμε ξεκινήσει σχέση μαζί του και διαπιστώνουμε ότι, τελικά, δεν μας αρέσει ιδιαίτερα. Αντί να του το πούμε ευθέως, επιλέγουμε να σταματήσουμε σταδιακά να του στέλνουμε μηνύματα. Εκείνος προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί μας, αλλά εμείς αποφεύγουμε να απαντήσουμε. Έτσι, γινόμαστε «φάντασμα» και τελειώνουμε τη σχέση αγνοώντας τις προσπάθειές του να μας βρει. Πρόκειται για τη «μέθοδο της εξαφάνισης» ή, αλλιώς, «ghosting».
«Ο χωρισμός μέσω της εξαφάνισης είναι απρεπής και δείχνει έλλειψη σεβασμού απέναντι στον άλλον», αναφέρει ο Daniel Post Senning, ειδικός σε θέματα ανθρώπινης συμπεριφοράς.
Ωστόσο, όπως επισημαίνει, υπάρχει μία εξαίρεση κατά την οποία δεν πρέπει να νιώθουμε άσχημα αν επιλέξουμε να ακολουθήσουμε αυτή τη μέθοδο. Και ποια είναι αυτή; Όταν και εμείς και ο σύντροφός μας αποφασίσουμε να εξαφανιστούμε ο ένας από τον άλλον ταυτόχρονα.
«Καμιά φορά, αν υπάρχει αμοιβαία αποστασιοποίηση, είναι προτιμότερο να αφήσουμε τη σχέση να ξεθωριάσει», εξηγεί ο Senning.
Έτσι, και οι δύο σύντροφοι θα καταλάβουν ότι δεν θέλουν να βλέπονται πια.
Πώς, όμως, μπορούμε να καταλάβουμε ότι η δική μας περίπτωση αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα; Είναι απλό. Αν ο σύντροφός μας εξακολουθεί να μας τηλεφωνεί, να μας στέλνει μηνύματα ή να προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί μας με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, προφανώς δεν έχει την πρόθεση να εξαφανιστεί. Και τότε, είναι καλύτερο – και εντιμότερο - να τελειώσουμε τη σχέση με ευθύτητα και ειλικρίνεια. Ειδικά αν έχουμε περάσει μαζί του αρκετό καιρό, οπότε του οφείλουμε τουλάχιστον έναν χωρισμό πρόσωπο-με-πρόσωπο.
Αν, όμως, έχουν περάσει μέρες που δεν έχουμε επικοινωνήσει, ενώ τα μηνύματα του συντρόφου μας έχουν αρχίσει να αραιώνουν, δεν υπάρχει λόγος να νιώθουμε άσχημα αν αποφασίσουμε να εξαφανιστούμε.
