«Λένε πως αν κάνεις αυτό που αγαπάς, δεν χρειάζεται να δουλέψεις ούτε μία μέρα στη ζωή σου. Με εφαλτήριο αυτή τη φράση, το ντοκιμαντέρ «Game Boy» ακολουθεί το πάθος και την αγάπη για το ποδόσφαιρο του δεκάχρονου Βασίλη, που έχει σκοπό να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Ο Βασίλης μάς αφηγείται τα όνειρά του, τις σκέψεις, τις ανησυχίες του, μέσα από την τρυφερότητα, την αθωότητα και το χιούμορ της παιδικής του ηλικίας.
Ζωντανοί θρύλοι της στρογγυλής θεάς μιλούν στο ντοκιμαντέρ ως προπονητές του νεαρού Βασίλη, για τις αρετές και τις δυνατότητές του, αλλά παράλληλα δίνουν σημαντικά μαθήματα ζωής με αφορμή την μπάλα, μαθήματα που φαίνονται χρήσιμα σε μικρούς και μεγάλους.
Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το πετύχεις. Στην περίπτωση του Βασίλη, όλο το δικό του σύμπαν (δάσκαλοι, γονείς, προπονητές, φίλοι) έχει συνασπιστεί για να τον βοηθήσει να πραγματοποιήσει το μεγαλύτερο όνειρό του. Να γίνει ένας μάγος του ποδοσφαίρου».
Αυτό είναι το κείμενο που συνοδεύει το παρακάτω βίντεο του 10χρονου ταλέντου, με την τρομερή θέληση και τα μεγάλα όνειρα.
«Τον εαυτό μου τον βλέπω στον Παναθηναϊκό. Πρώτα στις Ακαδημίες και μετά στην μεγάλη ομάδα. Στην Εθνική και γιατί όχι, να κερδίσω ένα πρωτάθλημα Ευρώπης με τον Παναθηναϊκό και ένα Παγκόσμιο κύπελο με την Εθνική. Βλέπω τον εαυτό μου όταν μεγαλώσω μόνο στα γήπεδα κι αν δεν καταφέρω να παίξω μπάλα, θέλω να γίνω αθλίατρος. Αν θα τα συνδυάσω και τα δύο θα είναι το ιδανικό» λέει ο Βασίλης όταν τον ρωτάμε αν βλέπει τον εαυτό του εκτός γηπέδων;
-Πόσες ώρες την εβδομάδα προπονείσαι και τι θυσίες κάνεις;
«Αφιερώνω αρκετές ώρες στις προπονήσεις μου την εβδομάδα. Προπονούμαι 4-5 φορές την εβδομάδα έχω έναν αγώνα και πολλές φορές δύο. Επίσης προπονούμαι 2 φορές την εβδομάδα στον στίβο για την βελτίωση της έκρηξης και της ταχύτητάς μου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην προλαβαίνω να παίζω ηλεκτρονικά παιγνίδια ή με τα άλλα παιδιά της ηλικίας μου. Με ευχαριστεί όμως, δεν το βλέπω σαν θυσία γιατί όταν για κάποιο λόγο δεν προπονούμαι ή δεν δίνω αγώνες, από μικροτραυματισμούς ή κρυολογήματα, είμαι λυπημένος».
Ο Βασίλης φέτος τελειώνει την τετάρτη δημοτικού και είναι άριστος μαθητής τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά όπου βρίσκεται την B Class. Άρχισε να παίζει μπάλα το 2014, πριν κλείσει καν τα τέσσερα του χρόνια. «Ανήκει στις σχολές του Παναθηναϊκού όπου τον γράψαμε από τότε κατόπιν μιας συμβουλής γιατρού καθώς είχε Δ.Ε.Π.Υ. και θα του έκανε καλό. Αυτό αργότερα εξελίχθηκε σε δεξιότητα και οι προπονητές σου μας έλεγαν πως είναι ταλέντο» εξηγούν οι γονείς του Άννα και Λευτέρης.
-Πότε κατάλαβε ο ίδιος ότι έχει το χάρισμα;
«Διακρινόταν από τότε καθώς είχε ευκολία στο σκοράρισμα (30-50 γκολ τη σαιζόν) και οι προπονητές του τον δοκίμαζαν σε αγώνες με παιδιά μεγαλύτερα της ηλικίας του».
-Σε ποια θέση παίζει;
«Παίζει και στις δύο πλευρές της επίθεσης καθώς χρησιμοποιεί και τα δύο πόδια εξίσου δυνατά. Στο κέντρο και centerfor».
-Τι λένε οι προπονητές του για τον Βασίλη;
«Πως είναι χαρισματικός και ότι με δουλειά και υπομονή μπορεί να φτάσει σε πολύ υψηλό επίπεδο».
-Τι λένε οι φίλοι του για τον Βασίλη;
«Τον παραδέχονται κι όταν δεν έχει προπονήσεις μαζεύονται έξω από το σπίτι για να παίξουν στο δρόμο. Έχει φτιάξει μια ομάδα με τα παιδιά της γειτονιάς, την Santos καθώς του αρέσει το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο και ο Πελέ».
