"Με συγχωρείτε κυρίες μου που δεν μπορώ να σηκωθώ." αναγράφεται σε μια πλάκα στο μνήμα του Ντίνου Ηλιόπουλου, κατ` απαίτησή του.
Από αυτό και μόνο, μπορεί κανείς να βγάλει κάποια συμπεράσματα για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα ενός από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου.
Και ποιός δεν έχει δει ταινίες του και διασκεδάσει με το χιούμορ του... Υπάρχει όμως και μια ταινία που διαφέρει από τις υπόλοιπες στις οποίες πρωταγωνίστησε. Δεν πρόκειται για κωμωδία αλλά για το έργο που άνοιξε το δρόμο στον καλό ελληνικό κινηματογράφο, χαράσοντας τα βήματα όσων διακρίνονται σε διεθνή φεστιβάλ.
Είναι "Ο Δράκος" του σκηνοθέτη Νίκου Κούνδουρου, βασισμένη σε σενάριο του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Ο σπουδαίος σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος
Σαν σήμερα στις 15 Δεκεμβρίου το 1926 γεννήθηκε ένας άνθρωπος, που θεωρείται δικαίως μία από τις σπουδαιότερες μορφές του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Κορυφαίος Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος, ο Νίκος Κούνδουρος άφησε πίσω του ένα πλούσιο κινηματογραφικό έργο, μέσα από 12 εμβληματικές ταινίες που κέρδισαν διεθνείς και εγχώριες διακρίσεις.
Σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, από την οποία αποφοίτησε το 1948. Την περίοδο της Κατοχής εντάχθηκε στο ΕΑΜ και κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου εξορίστηκε στη Μακρόνησο, λόγω των αριστερών φρονημάτων του.
Ο σπουδαίος κινηματογραφιστής σκηνοθέτησε μόλις 12 ταινίες στην πολυετή καριέρα του -όλες όμως άφησαν εποχή. Προσέγγισε την ελληνική πραγματικότητα, όπως κανείς άλλος, ενώ δεν δίστασε να μιλήσει για τα πραγματικά προβλήματα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας, αλλά και για ιστορικά γεγονότα, πάντα μέσα από την μοναδική εικαστική του ματιά.
Ο Δράκος είναι μια ταινία γυρισμένη στην Ελλάδα και πρωτοεμφανίστηκε στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας. Ήταν το 1956 όταν προβλήθηκε στις ελληνικές αίθουσες, αντιμετωπίζοντας εμπορική αποτυχία και επιθετικότητα από μεγάλη μεριά του Τύπου. Μάλιστα, οι εφημερίδες της εποχής "Εστία" και "Αυγή", κατηγόρησαν την ταινία ως ανθελληνική ζητώντας την επέμβαση του εισαγγελέα.
Ωστόσο, σήμερα, "Ο Δράκος" αναγνωρίζεται ως μία από τις σπουδαιότερες ταινίες στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου συνδυάζοντας στοιχεία από τον ιταλικό νεορεαλισμό, τον γερμανικό εξπρεσιονισμό και το Φιλμ νουάρ.
Η μουσική του Μάνου Χατζιδάκι,μάλιστα, την πλαισιώνει με τον καλύτερο τρόπο.
