Στα υγρά του κόλπου υπάρχουν μικρόβια που προστατεύουν τη γυναίκα από μολύνσεις (γαλακτοβάκιλος). Εκτός όμως από αυτό το μικρόβιο, υπάρχουν και άλλα σε πολύ μικρό ποσοστό. Υπάρχουν μύκητες, που το ποσοστό τους δεν ξεπερνά το 2%.
Σε ειδικές καταστάσεις (αντιβιοτικά, κολπικές πλύσεις κ.α.), που o γαλακτοβάκιλος καταστρέφεται, αναπτύσσονται μύκητες. Περισσότερες από 80% των γυναικών έχουν ταλαιπωρηθεί από μια μυκητίαση. Η υπερανάπτυξη των μυκήτων, συνήθως Candida albicans, που υπάρχει στα κολπικά υγρά, δημιουργεί συμπτώματα.
Είναι πολύ συχνή κολπική μόλυνση.
Η μυκητίαση σήμερα δεν θεωρείται σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα. Μεταφέρεται από το σύντροφο και συνήθως υπάρχει στον κόλπο. Αν όμως οι συνθήκες υγιεινής παραμένουν καλές δεν έχει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί.
Aίτια
Η μυκητίαση είναι ευκαιριακή μόλυνση και συνδέεται με παράγοντες που την προκαλούν όπως:
- ευρέως φάσματος αντιβιοτικά
- διαβήτης
- συχνές ενδοκολπικές πλύσεις
- ανοσοκαταστολή
- σπιράλ
- εγκυμοσύνη
- ελλειπής υγιεινή
- χρήση κορτιζόνης
Συμπτώματα
Κνησμός (φαγούρα), κάψιμο, πόνος, ερεθισμός, φλεγμονή είναι συνήθως τα συμπτώματα της κολπικής μυκητίασης. Παχύρρευστες άσπρες εκκρίσεις (σαν τυρί ή βούτυρο) μπορούν να εμφανιστούν από τον κόλπο. Κάποιες φορές υπάρχει περίεργη οσμή.
Η ούρηση και η επαφή, μπορεί, να είναι επίπονες.
Διάγνωση
Η μικροσκοπική εξέταση του κολπικού υγρού συνήθως δίνει τη διάγνωση. Πρέπει να γίνεται μικροσκοπική εξέταση για να αποκλειστεί η συνύπαρξη κάποιου άλλου μικροβίου.
Θεραπεία
Μια απλή δόση fluconazole ή άλλης αντιμυκητιασικής αλοιφής όπως miconazole clotrimazole συνήθως είναι αρκετή. Υπάρχουν θεραπείες μιας μέρας και θεραπείες που διαρκούν 3 έως 7 ημέρες. Οι χρόνιες μυκητιάσεις συνήθως, χρειάζονται θεραπεία με χάπια από το στόμα, που διαρκούν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Δεν θα πρέπει να κάνουμε αυτοδιάγνωση και θεραπεία γιατί υπάρχει ο κίνδυνος λάθους, ή η συνύπαρξη της μυκητίασης, με άλλη μόλυνση. Επίσης υπάρχουν φάρμακα, που μειώνουν τα συμπτώματα, χωρίς να εκριζώνουν τη μόλυνση.
