Little Kook: εδώ ο Χάρι Πότερ φλερτάρει με τη Χιονάτη και ο Πινόκιο παίζει με τον Όλιβερ Τουίστ

Σερβίρει τσάι, καφέ, γλυκά και δεν εννοεί να εγκαταλείψει τα Χριστούγεννα. Γιατί για το Little Kook, το παραμύθι δεν τελειώνει ποτέ.

Καραϊσκάκη 17. Ακριβώς απέναντι από την… πεφωτισμένη οδό Πιττάκη, ένα νεοκλασικό διώροφο αρχοντικό συγκεντρώνει τα βλέμματα και τα φλας των περαστικών, ενώ οι ερωτήσεις πέφτουν βροχή: «Α, κοίτα, κοίτα! Τι είναι αυτό;» ή «Είναι παιχνιδοπωλείο, ξέρετε;» Όλοι προσπαθούν να καταλάβουν. Κοιτάζουν ξανά και ξανά τις παραμυθένιες προθήκες και κολλάνε σχεδόν πάνω στα τζάμια, με εκείνο το αμήχανο χαμόγελο του ενήλικα που συναντά για λίγο το κρυμμένο παιδί μέσα του.
Μόνο που αυτό το κρυμμένο παιδί, αν διαβεί το κατώφλι του Little Kook, θα κλείσει πίσω του την πόρτα στον κόσμο των ενηλίκων και θα ξαναβρεί λίγη από τη χαμένη του αθωότητα. Εδώ θα συναντήσει όλους εκείνους τους ήρωες των παραμυθιών, που κάποτε μοιράστηκαν μαζί του τις μαγικές του σκέψεις, και θα ταξιδέψει στη χώρα των Χριστουγέννων, έτσι όπως (δεν) την είχε ονειρευτεί.

Το Little Kook έτσι όπως φαίνεται από την οδό Πιττάκη.

Στην είσοδο του χώρου, δεσπόζει το πιάνο τυλιγμένο σε "ιστούς αράχνης". Από το ταβάνι κρέμονται παλιά δερματόδετα βιβλία.

Όπως καταλάβατε ήδη, το Little Kook δεν είναι ένα ακόμη τεϊοποτείο-γλυκοπωλείο. Είναι ένα παραμυθοπωλείο, όπως συστήνεται το ίδιο. Μια μαγική φωλιά που τρύπωσαν όλα τα αγαπημένα μας παραμύθια, από τη Σταχτοπούτα και τον Όλιβερ Τουίστ μέχρι τον Πινόκιο, τον Χάρι Πότερ και τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών.
Το Little Kook, αν δεν ήταν ένα πρωτοποριακό για τα ελληνικά (ίσως και για τα διεθνή) δεδομένα καφεγλυκοπωλείο, θα ήταν ένα σκηνικό του Χόλιγουντ για τις ανάγκες μιας ταινίας που θα πάντρευε όλα τα παραμύθια του κόσμου. Χιλιάδες μικρές λεπτομέρειες, σε κάθε γωνιά (από τα φλιτζάνια που σερβίρεται ο καφές και το τσάι μέχρι τα ζωγραφισμένα σκαλιά και τα ταβάνια, απ’ όπου αιωρούνται μαγικοί θησαυροί), μοιάζουν να ξεπήδησαν από το άγγιγμα ενός μαγικού ραβδιού. Και η φαντασία σε αυτή την περίπτωση δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα.
Πράγματι, πίσω από κάθε «άμπρα κατάμπρα» ή, έστω, πίσω από κάθε «Aresto Momentum» (το ξόρκι του Ντάμπλντορ που σταματάει το χρόνο), βρίσκεται το πιο γνωστό στην Ελλάδα «ξωτικό των Χριστουγέννων» που ακούει στο όνομα Κωνσταντής Τζώρτζης. Ο Κωνσταντής έχει αγγίξει με το μαγικό του ραβδί τις βιτρίνες του «Le Shop» και τα παραμυθένια δέντρα του «Μεγάλη Βρετανία». Ωστόσο, αυτό που τον έχει κάνει γνωστό σε Έλληνες και ξένους είναι το σπίτι του στα Μάλια της Κρήτης, που κάθε χρόνο το μεταμορφώνει στο πιο ζωντανό χριστουγεννιάτικο παραμύθι της Ελλάδας (δες εδώ).

Το "δωμάτιο των Χριστουγέννων" παραμένει ανέπαφο όλο το χρόνο.

Η Φασολιά του Τζάκ ξεκινάει από το ισόγειο και απλώνει τα κλαδιά της στον πρώτο όροφο.

Αθεράπευτα ερωτευμένος με τα Χριστούγεννα, ο Κωνσταντής βρήκε στο πρόσωπο του Γιάννη Θάνου τον ιδανικό σύντροφο για να γράψουν μαζί το παραμύθι του Little Kook -και σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Μιχαήλ Τούρου- να αποδείξει πως τα Χριστούγεννα δεν είναι γιορτή, είναι μια ιδέα που ζει όλες τις εποχές του χρόνου.
Όσο για το όνομα, ούτε αυτό θα μπορούσε να είναι πραγματικό. Ο Little Kook είναι ένα πλάσμα της φαντασίας του Κωνσταντή, που τον συντροφεύει από τα παιδικά του χρόνια. Ένα ξωτικό που λατρεύει τα γλυκά και μόλις κλείσουν τα φώτα και φύγουν όλοι από το μαγαζί, βγαίνει από την κρυψώνα του και τρέχει κατευθείαν στις βικτοριανές προθήκες με τα λαχταριστά κέικ.

Τα γλυκά-κοσμήματα μέσα σε υπέροχες βικτοριανές βιτρίνες.

Μενού κατάλληλο μόνο για παιδιά και μεγάλα παιδιά
Αν έχετε χάσει την επαφή με τις παιδικές σας μνήμες και ούτε θέλετε να την ξαναβρείτε, σας συνιστούμε να μην περάσετε το κατώφλι του Little Kook. Πιο συγκεκριμένα:

Εδώ απαγορεύονται και το κάπνισμα και το αλκοόλ. Φαντάζεστε τη Χιονάτη να καπνίζει αρειμανίως ή τον Όλιβερ Τουίστ να τρεκλίζει μεθυσμένος; Υπάρχουν βέβαια μερικές –μετρημένες στα δάχτυλα- επιλογές σε κρασί και μπίρα, με 0% όμως αλκοόλ.
Εκτός από πολύ καλό καφέ (σερβιρισμένο σε παλιομοδίτικες floral πορσελάνες), θα απολαύσετε σπιτική βυσσινάδα –μεταξύ άλλων χυμών-, εννιά διαφορετικά ροφήματα πραγματικής σοκολάτας και μια μεγάλη ποικιλία σε τσάι, από μαύρο και πράσινο μέχρι φρουτώδες και τσάι ευεξίας (π.χ., με γκότζι μπέρι).
Αν δεν είστε φανατικοί οπαδοί των γλυκών, δεν θα τα βγάλετε πέρα με τις τεράστιες μερίδες, που σερβίρονται σε υπέροχα πιάτα φαγητού. Οι κρέπες, για παράδειγμα, δεν έχουν καμία σχέση με τo «take away» γλύκισμα που έχουμε συνηθίσει. Είναι ένα κανονικό κυρίως πιάτο (γλυκό αλλά κυρίως), με πειρασμούς (όπως μπισκότα Oreo ή πάστα φιστικιού), που κάμπτουν τις αντιστάσεις ακόμη και των πιο πειθαρχημένων.
Όσο για τα κέικ, μπορείτε φυσικά να μη δοκιμάσετε, αλλά είναι αδύνατο να μην τα θαυμάσετε. Με ονόματα όπως «Η καυτή ανάσα του δράκου» ή «Λύκε, λύκε, είσαι εδώ;» και… ύψος ασυνήθιστο για τα δεδομένα της ελληνικής ζαχαροπλαστικής, μοιάζουν να έρχονται κατευθείαν από τα χεράκια της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων. Η αλήθεια όμως είναι ότι παρασκευάζονται από έμπειρο pastry chef, ειδικά για τις ανάγκες του Little Kook.
Εδώ δεν θα χρειαστεί να ψάξετε τις σερβιτόρες. Ξεχωρίζουν από μακριά. Φορώντας τα βελούδινα φορέματα, τις βικτοριανές ποδιές και το καλύτερο χαμόγελό τους, οι Αλίκες θα κάνουν τα πάντα για να μη χάσετε στιγμή τη μαγεία του παραμυθιού.
Αφού έχετε κλείσει επιτέλους το στόμα (επειδή χορτάσατε και γλυκά και θαύματα), πριν αποχωρήσετε, κάντε κι ένα πέρασμα από τις τουαλέτες στο υπόγειο. Όχι απαραίτητα γιατί τις χρειάζεστε, αλλά γιατί ακόμη κι αυτές προσφέρονται για sightseeing, όπως χαρακτηριστικά μου είπε μια κοπέλα όταν τις επισκέφθηκα: «Συγγνώμη, να περάσω ή είστε εδώ απλώς για sightseeing;».