Ποιο είναι το κλειδί της ευτυχίας; Χιλιάδες ποιήματα, πίνακες, ταινίες και θεατρικά έργα γράφτηκαν με πυρήνα αυτό το ερώτημα, χιλιάδες χρόνια πέρασαν χωρίς αυτή η διερώτηση να εγκαταλείπει τους ανθρώπους. Πρόκειται για ένα ερώτημα ρητορικό, η ουσία του οποίου βρίσκεται στην ίδια τη διαχρονικότητά του- πώς θα μπορούσε ο απώτερος σκοπός της ανθρώπινης ύπαρξης να περικλείεται σε μια απάντηση;
Πίσω στην πραγματικότητα, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι κάπως πιο απλά. Τόσο απλά όσο η αλλαγή του τρόπου σκέψης μας (δηλαδή όχι και τόσο, αλλά σίγουρα όχι ανέφικτα) και του τρόπου που προγραμματίζουμε την καθημερινότητά μας. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει η ειδικός σε ζητήματα διαχείρισης χρόνου και συγγραφέας του βιβλίου Off the Clock, Laura Vanderkam.
Σύμφωνα με την Vanderkam, αν διαρθρώσεις τις δραστηριότητές σου με τρόπο ώστε να παίρνεις χαρά από αυτές, τότε έχεις περισσότερες πιθανότητες να ζήσεις ευτυχισμένη. Κάθε άτομο, σημειώνει, έχει τρεις “εαυτούς”- αυτόν που προετοιμάζεται, αυτόν που ζει και αυτόν που θυμάται. Το κλειδί βρίσκεται στο να καταφέρεις να δώσεις προτεραιότητα στο πριν και το μετά.
“Δοκίμασε να θέτεις στον εαυτό σου, αυτή την απλή ερώτηση: “Ηθελε ο εαυτός του “πριν”, να κάνει πράγματι αυτή τη δραστηριότητα; Αν ναι, τότε άξιζε πραγματικά- διότι ο εαυτός του “μετά” θα έχει μια θετική ανάμνηση- και ως γνωστόν η ανάμνηση διαρκεί περισσότερο από την ίδια την εμπειρία”, δηλώνει στο Business Insider.
Για παράδειγμα, το να περάσεις δύο ώρες στα social media μπορεί να σε ευχαριστεί τη στιγμή που το κάνεις, όμως το πιθανότερο είναι ότι δε θα δημιουργήσει αναμνήσεις που θα σε κάνουν χαρούμενη ή και νοσταλγική.
“Ο στόχος δεν είναι να ζεις για το παρόν ή σαν να μην υπάρχει αύριο - είναι να ζεις για το μέλλον και να δημιουργείς αναμνήσεις που θα σε κάνουν ευτυχισμένη”, σημειώνει η Vanderkam.
Παρ’ όλο που ο καθένας μας επεξεργάζεται και αφομοιώνει διαφορετικά πληροφορίες και συμβουλές σχετικά με ζητήματα τόσο σύνθετα όσο το ζήτημα της ευτυχίας, αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση που ακόμη κι αν δεν κάνουμε πράξη, μας δίνει τουλάχιστον τροφή για σκέψη.
