0
SHARES

Πριν από τις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές υπήρχαν οι πολαρόιντ: οι υπερμεγέθεις εκείνες κάμερες που δεν έλειπαν από κανένα πάρτι όλων όσοι μεγαλώσαμε στα 80s. Εκτύπωναν στη στιγμή τις φωτογραφίες, εκμηδενίζοντας τον χρόνο αναμονής, που μπορούσε να τραβήξει για μέρες όταν δίναμε τα φιλμ στο φωτογραφείο. Οι πολαρόιντ ήταν τα πιο δυνατά μέσα αποτύπωσης της στιγμής, το Instagram των 80s, με εικόνες συχνά κακοφωτισμένες και φλουταρισμένες αλλά πάντα ανεκτίμητα αυθόρμητες.

Και ποιος θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει καλύτερα την πολαρόιντ από τον Άντι Γουόρχολ, τον κορυφαίο εκφραστή της ποπ αρτ, του καλλιτεχνικού κινήματος που κατέγραψε γλαφυρά το πνεύμα των καιρών του; Ο δημιουργός απαθανάτισε με αυτήν στιγμιότυπα από τα 70s και τα 80s στη Νέα Υόρκη: αυτοπορτρέτα, πορτρέτα φίλων, γνωστών του, αλλά και αγνώστων που συναντούσε στη διαδρομή του. Εικόνες που εξελίχθηκαν σε σύμβολα μιας ζωντανής εποχής σε μια από τις πιο ζωντανές πόλεις του κόσμου. Πάνω από εξήντα από αυτές εκτίθενται μέχρι τα μέσα Απριλίου στην γκαλερί Bastian (έως τις 13/4, www.bastian-gallery.com) στο Λονδίνο. Να απεικονίζουν τη Λάιζα Μινέλι, την Τζέιν Φόντα, την Παλόμα Πικάσο. Ένα φωτογραφικό γεγονός που δεν πρέπει να χάσετε, αν βρεθείτε αυτή την περίοδο στη βρετανική πόλη.

Δείτε παρακάτω πολαρόιντ του Γουόρχολ.

Ντέιβιντ Χόκνεϊ, 1972.
Τζέιν Φόντα, 1982
Ζαν Μισέλ Μπασκιά, 1982.
Λάιζα Μινέλι, 1977
Παλόμα Πικάσο, 1983.
Αυτοπορτρέτο του Άντι Γουόρχολ, 1986.
Ο «Τελευταίος των Μοϊκανών» Ράσελ Μινς, 1976.
Ιβ Σεν Λοράν, 1972.

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram.

TAGS